الهام

الدرّ المنثور ـ به نقل از ابن عباس ـ در تفسير گفتار خداوند كه: «و محبّتى از خود بر تو افكندم» ـ: هر كسى موسى عليه‏السلام را مى‏ديد، محبّتش را به دل مى‏گرفت.

الدرّ المنثور ـ به نقل از سَلَمه‏بن كُهَيل ـ در تفسير گفتار خداوند كه: «ومحبّتى از خود بر تو افكندم» ـ: تو را محبوب بندگانم ساختم.

امام على عليه‏السلام ـ به يهودى‏اى كه به ايشان گفته بود: خداوند، محبّتى از خود بر موسى بن عمران عليه‏السلام افكند ـ : آرى! چنين بود؛ ليكن به محمد صلى‏الله‏عليه‏و‏آله برتر از اين عطا شد. خداى عز و جل، محبّتى از خود بر او افكند. پس اين كيست كه در اين نام، شريك اوست؟ زيرا از سوى خداى عز و جل]كلمه [شهادت با نام او تمام مى‏گردد. پس شهادتْ كامل نمى‏گردد، جز آن كه گفته شود: «شهادت مى‏دهم كه جز اللّه‏، خدايى نيست و شهادت مى‏دهم كه محمّد صلى‏الله‏عليه‏و‏آله پيامبر خداست». به اين شهادت، بر منبرها ندا مى‏دهند و هيچ صدايى به ياد خدا بلند نمى‏شود، مگر آن كه همراه آن به ياد محمد صلى‏الله‏عليه‏و‏آلهبلند مى‏گردد.

امام صادق عليه‏السلام ـ در حديثى درباره به ارزش عبادتِ پنهانى با امام پنهان در دولت باطل ـ : آيا دوست نداريد كه خداوند متعال، حق و عدالت را بر بسيط زمين، آشكار]و پيروز [كند و وحدت كلمه ايجاد كند و ميان دل‏هاى پراكنده، الفت برقرار سازد؟!