حدیث دربارهپناه بردن به خدا

الإمامُ الصّادقُ عليه السلام:تَعَوَّذوا بِاللّهِ مِن غَلَبَةِ الدَّين، و غَلَبَةِ الرِّجالِ، و بَوارِ الأيِّمِ ۱. ۲

امام صادق عليه السلام:از سنگين شدن بارِ قرض و چيرگىِ مردمان و در خانه ماندن زنان به خدا پناه بريد. ۳

۱.الأيّم في الأصل التي لا زوج لها بِكرا كانت أو ثيّبا، مطلّقة كانت أو متوفّى عنها (النهاية: 1/85).

۲.الكافي: 5/92/1.

۳.در متن حديث «بوار الاَيِّم» آمده است. اَيِّم ـ بر وزن كَيِّس ـ: زن بى شوى (خواه باكره باشد و خواه بر اثر طلاق گرفتن يا مردن شوهرش بيوه شده باشد). «بوار» به معناى كسادى و بى رونق بودن است (منظور اين است كه زنان در خانه بمانند و كسى به خواستگارى آنها نرود). در بحار الانوار مى گويد: اين عبارت كنايه از كسادى كالا و بى رونقى بازار است؛ همچنين در حديثى از امام صادق عليه السلام آمده است كه منظور از «بوار الايم» آفات و مصائب است ـ م.

کلیدواژه‌ها قرآن آداب قرایت قرآن پناه بردن به خدا حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه +3 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بار خدايا! به تو پناه مى برم از بخل و به تو پناه مى برم از بُزدلى و به تو پناه مى برم از اين كه به فروترين روزهاى زندگى (پيرى و فرتوتى) باز گردانده شوم و به تو پناه مى برم از فتنه گرى دنيا و به تو پناه مى برم از عذاب قبر.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بار خدايا! من به تو پناه مى برم از غم و اندوه و ناتوانى و كاهلى و بخل و بزدلى و سنگينىِ كمر شكنِ بارِ قرض و چيرگىِ مردمان [بر اثر هرج و مرج].

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بار خدايا! من از فقر به تو پناه مى برم.از كم داشت و خوارى به تو پناه مى برم. از اين كه ستم كنم يا به من ستم شود، به تو پناه مى برم.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بار خدايا! از چيرگى قرض و چيرگى دشمن و دشمن شاد شدن به تو پناه مى برم.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ هرگاه مى خواست سفر كند ـمى گفت: بار خدايا! به تو پناه مى برم از رنجِ سفر و اندوه در بازگشت و كاستىِ بعد از فزونى و نفرين ستمديده و رو به رو شدن با صحنه ناخوشايند در خانواده و دارايى و فرزند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بار خدايا! از بدى اعمالى كه انجام داده ام و بدى اعمالى كه هنوز انجام نداده ام، به تو پناه مى برم.

سنن النسائىـ به نقل از عبد اللّه بن عمرو ـ: پيامبر صلى الله عليه و آله از چهار چيز به خدا پناه مى برد: دانشى كه سود نبخشد، دلى كه خاشع نباشد، دعايى كه شنيده (اجابت) نشود، و جانى كه سير نگردد.

امام على عليه السلام:بار خدايا! به تو پناه مى برم از سختىِ سفر و اندوهِ بعد از بازگشت و رو به رو شدن با صحنه ناگوار در ميان زن و فرزند و دارايى.