حدیث دربارهپناه بردن به خدا

میزان الحکمه ج ۸، ص ۳۱۷، ح ۱۴۷۳۸

پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌و‌آله

پناه بردن به خدا

عنه صلى الله عليه و آلهـ كانَ إذا سافرَ قالَ ـ: اَللّهُمَّ إنّي أعوذُ بِكَ مِن وَعثاءِ السَّفَرِ و كَآبَةِ المُنقَلَبِ، و الحَورِ بَعدَ الكَورِ، و دَعوَةِ المَظلومِ، و سُوءِ المَنظَرِ في الأهلِ و المالِ و الوَلَدِ. ۱

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ هرگاه مى خواست سفر كند ـمى گفت: بار خدايا! به تو پناه مى برم از رنجِ سفر و اندوه در بازگشت و كاستىِ بعد از فزونى و نفرين ستمديده و رو به رو شدن با صحنه ناخوشايند در خانواده و دارايى و فرزند.

۱.سنن النسائي: 8/272.

کلیدواژه‌ها قرآن آداب قرایت قرآن پناه بردن به خدا حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه +3 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

۸

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بار خدايا! به تو پناه مى برم از بخل و به تو پناه مى برم از بُزدلى و به تو پناه مى برم از اين كه به فروترين روزهاى زندگى (پيرى و فرتوتى) باز گردانده شوم و به تو پناه مى برم از فتنه گرى دنيا و به تو پناه مى برم از عذاب قبر.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بار خدايا! من به تو پناه مى برم از غم و اندوه و ناتوانى و كاهلى و بخل و بزدلى و سنگينىِ كمر شكنِ بارِ قرض و چيرگىِ مردمان [بر اثر هرج و مرج].

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بار خدايا! من از فقر به تو پناه مى برم.از كم داشت و خوارى به تو پناه مى برم. از اين كه ستم كنم يا به من ستم شود، به تو پناه مى برم.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بار خدايا! از چيرگى قرض و چيرگى دشمن و دشمن شاد شدن به تو پناه مى برم.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بار خدايا! از بدى اعمالى كه انجام داده ام و بدى اعمالى كه هنوز انجام نداده ام، به تو پناه مى برم.

سنن النسائىـ به نقل از عبد اللّه بن عمرو ـ: پيامبر صلى الله عليه و آله از چهار چيز به خدا پناه مى برد: دانشى كه سود نبخشد، دلى كه خاشع نباشد، دعايى كه شنيده (اجابت) نشود، و جانى كه سير نگردد.

امام على عليه السلام:بار خدايا! به تو پناه مى برم از سختىِ سفر و اندوهِ بعد از بازگشت و رو به رو شدن با صحنه ناگوار در ميان زن و فرزند و دارايى.

امام على عليه السلام:بار خدايا! به تو پناه مى برم از اين كه با وجودِ توانگرىِ تو، من تهيدست باشم، يا با وجودِ هدايتگرىِ تو، در گمراهى به سر برم، يا با آن كه قدرت و پادشاهى از آن توست، به من ستم شود، يا با آن كه زمام اختيار امور در دست توست، من مقهور و خوار گردم.