حدیث دربارهپناه بردن به خدا

الإمامُ الكاظمُ عليه السلامـ في كِتابهِ إلى مُحمّدِ بنِ إبراهيمَ لَمّا كَتَبَ إلَيهِ: إن رَأيتَ يا سَيِّدي أن تُعَلِّمَني دُعاءً أدعو بِهِ في دُبرِ صَلَواتي يَجمَعُ اللّهُ لي بِهِ خَيرَ الدّنيا و الآخِرَةِ ـ: أعوذُ بِوَجهِكَ الكَريمِ، و عِزَّتِكَ الّتي لا تُرامُ، و قُدرَتِكَ الَّتي لا يَمتَنِعُ مِنها شَيءٌ، مِن شَرِّ الدّنيا و الآخِرَةِ، و مِن شَرِّ الأوجاعِ كُلِّها ۱.

امام كاظم عليه السلامـ در پاسخ به نامه محمّد بن ابراهيم كه نوشت: سرورم! اگر صلاح مى دانيد به من دعايى بياموزيد كه در تعقيب نمازهايم بخوانم و خداوند با آن دعا خير دنيا و آخرت را به من عطا فرمايد ـفرمود: از شرّ دنيا و آخرت و از شرّ همه دردها به وجه كريم تو و عزّتت كه خيال طلبش هم به انديشه نيايد و نيز قدرتت كه هيچ چيز از آن جلو نگيرد، پناه مى برم.

۱.. الكافي: 3/346/28.

کلیدواژه‌ها قرآن آداب قرایت قرآن پناه بردن به خدا حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه +3 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بار خدايا! به تو پناه مى برم از بخل و به تو پناه مى برم از بُزدلى و به تو پناه مى برم از اين كه به فروترين روزهاى زندگى (پيرى و فرتوتى) باز گردانده شوم و به تو پناه مى برم از فتنه گرى دنيا و به تو پناه مى برم از عذاب قبر.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بار خدايا! من به تو پناه مى برم از غم و اندوه و ناتوانى و كاهلى و بخل و بزدلى و سنگينىِ كمر شكنِ بارِ قرض و چيرگىِ مردمان [بر اثر هرج و مرج].

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بار خدايا! من از فقر به تو پناه مى برم.از كم داشت و خوارى به تو پناه مى برم. از اين كه ستم كنم يا به من ستم شود، به تو پناه مى برم.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بار خدايا! از چيرگى قرض و چيرگى دشمن و دشمن شاد شدن به تو پناه مى برم.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ هرگاه مى خواست سفر كند ـمى گفت: بار خدايا! به تو پناه مى برم از رنجِ سفر و اندوه در بازگشت و كاستىِ بعد از فزونى و نفرين ستمديده و رو به رو شدن با صحنه ناخوشايند در خانواده و دارايى و فرزند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بار خدايا! از بدى اعمالى كه انجام داده ام و بدى اعمالى كه هنوز انجام نداده ام، به تو پناه مى برم.

سنن النسائىـ به نقل از عبد اللّه بن عمرو ـ: پيامبر صلى الله عليه و آله از چهار چيز به خدا پناه مى برد: دانشى كه سود نبخشد، دلى كه خاشع نباشد، دعايى كه شنيده (اجابت) نشود، و جانى كه سير نگردد.

امام على عليه السلام:بار خدايا! به تو پناه مى برم از سختىِ سفر و اندوهِ بعد از بازگشت و رو به رو شدن با صحنه ناگوار در ميان زن و فرزند و دارايى.