معناى سبكسرى

امام على عليه السلام:رفتار نابخردانه تو با فرا دستت، حماقتى مُهلك است. رفتار سفاهت آميز تو با فرو دستت، جهالتى ننگ آور است. برخورد سفاهت آميز تو با كسى كه هم مرتبه توست، همچون منقار زدن دو خروس و افتادن دو سگ به جان يكديگر است، كه از هم جدا نشوند، مگر هر دو زخمى يا شكست خورده و رسوا شده و اين نه كار حكيمان است و نه روش خردمندان. چه بسا كه طرف مقابلت هم در برابر تو بُردبارى نشان دهد و بدين سان از تو وزينتر و محترم تر شود و تو از او سبكتر و نكوهيده تر.

امام هادى عليه السلام:نزديك است كه ستم ستمگرِ بردبار با بردباريش بخشيده شود و مُحِقّ نا بردبار، با نا شكيبى خود نور حقانيّتش را خاموش كند.

لقمان عليه السلامـ در اندرز به فرزند خود ـفرمود: فرزندم! موعظه براى آدم سبك سر همان اندازه سخت است كه بالا رفتن از بلندى براى پير مرد سالخورده.

امام حسن عليه السلامـ در پاسخ به سؤال: سبكسرى چيست؟ ـفرمود: دنباله روى از فرومايگان و همنشينى با گمراهان.

امام باقر عليه السلامـ درباره آيه: «و داراييهاى خود را به سفيهان ندهيد» ـفرمود: هر كسى كه مست كننده مى خورد، سفيه است.

امام صادق عليه السلام:سبكسرى، خوى پستى است. آدم سفيه به زير دست خود زور مى گويد و در برابر بالا دست خود زبون است.

تهذيب الأحكام به نقل از عبد اللّه بن سنان:پدرم در حضور من از امام صادق عليه السلام راجع به آيه «و چون به [سنّ رشد و]قوّت خويش رسيد» سؤال كرد، حضرت فرمود: منظور احتلام است. مگر آن كه سفيه يا ناتوان باشد. پدرم پرسيد: سفيه كيست؟ فرمود: كسى كه كالاى يك درهمى را به چند درهم مى خرد. پرسيد: ناتوان كيست؟ فرمود: ابله.