هدايت انسان هدايت عامّه است

امام رضا عليه السلامـ در پاسخ به سؤال از آيه «خدا نور آسمان ها و زمين است» ـفرمود: يعنى هدايتگر اهل آسمان و هدايتگر اهل زمين است.

امام على عليه السلام:بهترين ذخيره، هدايت است.

امام على عليه السلام:هدايت خداوند، نيكوترين هدايت است.

امام على عليه السلام:با راهنمايى است كه بينش زياد مى شود.

امام على عليه السلام:بايد شِعار (جامه زيرينِ) تو هدايت (پيمودن راه راست) باشد.

امام على عليه السلام:شما بينا شده ايد، اگر ديده بينا داشته باشيد و شنونده شده ايد، اگر گوش شنوا داشته باشيد و راهنمايى شده ايد، اگر هدايت پذير باشيد.

امام على عليه السلام:به راه پيامبرتان اقتدا كنيد كه آن برترين راه است و از روش و سنّت او پيروى كنيد كه آن راهنماترين روش و سنّت است.

امام على عليه السلام:خدا رحمت كند انسانى (بنده اى) را كه سخن حكيمانه اى شنيد و آن را پذيرا شد و به راه راست فرا خوانده شد و بدان نزديك گشت و كمربندِ راهنمايى را گرفت و نجات يافت.

امام على عليه السلامـ در وصف پيامبر صلى الله عليه و آله ـفرمود: او پيشواى كسى است كه پرهيزگار باشد و بينايى كسى كه هدايت جويد.

امام على عليه السلام:به واسطه ما بود كه در تاريكى ها راه راست را يافتيد و بر ستيغ بلندى و سيادت فراز آمديد.

امام على عليه السلام:بدان كه برترين بندگان خدا در پيشگاه او، پيشواى دادگرى است كه خود در راه راست باشد و به راه راست رهنمون شود، سنّت شناخته شده [از پيامبر]را برپا دارد و بدعت ناشناخته را از ميان بردارد.

امام على عليه السلام:اى بندگان خدا! از محبوبترين بندگان خدا در نزد او بنده اى است كه خداوند او را در برابر نفْسش يارى كرد و از اين رو اندوه را شِعار (جامه زيرين) خود ساخت و ترس [از خدا]را رداى خويش و چراغ هدايت در دل او فروزان گشت. و بدين سبب از كور دلى و مشاركت با هوا پرستان (پيروان فرقه ها و كيشهاى مختلف) رهايى يافت و [خود] از كليدهاى درهاى هدايت و قفل هاى درهاى هلاكت شد.

امام على عليه السلام:اى مردم! در راه هدايت، به خاطر اندك بودن پويندگان آن، احساس تنهايى نكنيد؛ زيرا مردم بر سر سفره اى گرد آمده اند كه سيرى آن كوتاه و گرسنگيش طولانى است.

امام على عليه السلام:بار خدايا! به تو پناه مى برم از اينكه با وجود توانگرىِ تو نيازمند بمانم، يا با وجود هدايتِ تو در گمراهى به سر برم.

امام صادق عليه السلامـ درباره آيه «براستى كه ما راه را به او نشان داديم.» ـفرمود: يعنى ما راه را به او شناسانديم؛ يا آن را در پيش مى گيرد و يا رهايش مى كند.

امام صادق عليه السلامـ نيز درباره همين آيه ـفرمود: خداوند راه را به انسان شناساند. يا انسان آن را در پيش مى گيرد كه در اين صورت سپاسگزار است و يا آن را رها مى كند كه در اين صورت ناسپاس مى باشد.

امام صادق عليه السلامـ درباره آيه «و ما هر دو راه را به او نموديم» ـفرمود: يعنى راه خير و راه شرّ را.

امام صادق عليه السلامـ درباره آيه «و بدانيد كه خداوند ميان انسان و دل او حائل مى شود» ـفرمود: ميان او و اين كه باطل را حقّ بداند مانع مى شود.