حدیث دربارهتفسير حكمت
بحار الأنوار:دخلَ لُقمانُ على داوودَ و هو يَسْرِدُ الدِّرْعَ. فأرادَ أنْ يَسألَهُ فأدْرَكَتْهُ الحِكمَةُ فسَكَتَ، فلَمّا أتَمَّها لَبِسَها و قالَ: نِعْمَ لَبوسُ الحَربِ أنتِ، فقالَ: الصَّمتُ حِكمَةٌ و قَليلٌ فاعِلُهُ، فقالَ لَه داوودُ عليه السلام: بحقٍّ ما سُمّيتَ حكيما. ۱
بحار الأنوار:لقمان بر داوود وارد شد. ديد زره مى بافد. خواست از او بپرسد، اما حكمت به سراغش آمد و خاموش ماند. وقتى داوود كار بافتن زره را تمام كرد، آن را پوشيد و گفت: تو جامه خوبى براى جنگ هستى. لقمان گفت: سكوت، حكمت است و كسانى كه آن را رعايت كنند اندكند. داوود عليه السلام به او گفت: تو را، به حقّ حكيم ناميده اند.
۱.بحار الأنوار: 13/425/18.