حدیث دربارهتفسير حكمت
عنه عليه السلام:مِن الحِكمَةِ أنْ لا تُنازِعَ مَن فَوقَكَ، و لا تَسْتـذِلَّ مَـن دُونَـكَ، و لا تَتَعاطـى ما ليسَ في قُدْرَتِكَ، و لا يُخالِفَ لِسانُكَ قَلبَكَ، و لا قَولُكَ فِعلَكَ، و لا تَتَكلّمَ فيما لا تَعلَمُ، و لا تَتْرُكَ الأمرَ عِندَ الإقْبالِ و تَطْلُبَهُ عِندَ الإدْبارِ. ۱
امام على عليه السلام:از حكمت است كه با فرا دست خود نستيزى و در برابر فرو دست، خود را خوار نشمارى و به كارى كه در توان تو نيست نپردازى و زبانت با دلت و گفتارت با كردارت ناسازگار نباشد و درباره آنچه نمى دانى سخن نگويى و وقتى كارى به تو رو مى آورد رهايش نكنى و چون از تو روى گرداند دنبالش نروى.
۱.غرر الحكم: 9450.