ويژگى انسان بخشنده

امام على عليه السلام:برترين بخشندگى، بخشيدن دسترنج است.

امام على عليه السلام:كاملترين بخشندگى، كسب مكارم اخلاق و به عهده گرفتن خسارتها و تاوانهاست.

امام حسن عليه السلامـ در پاسخ به اين سؤال كه بخشندگى چيست؟ ـفرمود: بخشيدن دسترنج.

امام حسين عليه السلام:بخشنده ترين مردم، كسى است كه به آن كه به او چشم اميد نبسته بخشش كند.

امام على عليه السلام:بخشنده، در دنيا ستوده است و در آخرت، نيكبخت.

امام على عليه السلام:بخشنده، كسى است كه چيزى را بخشد كه از بخشيدن امثال آن دريغ مى شود.

امام على عليه السلام:مردم دو گروهند: بخشنده اى كه ندارد و دارايى كه نمى بخشد.

امام صادق عليه السلام:بخشنده، بخشنده نباشد مگر آن كه سه خصلت داشته باشد: در توانگرى و تنگدستى مال خويش را ببخشد، آن را به كسى كه مستحقّ است ببخشد، و تشكّرى را كه دريافت مى كند بيشتر و ارزشمندتر از آن چيزى بداند كه بخشيده است.

امام صادق عليه السلام:بخشنده آقا، كسى است كه حقِّ خدا را بگزارد. بخشنده، كسى نيست كه مالى را به ناروا بگيرد و به ناحقّ ببخشد.

امام رضا عليه السلامـ در طواف، هنگامى كه از وى سؤال شد: بخشنده كيست؟ ـفرمود: سخن تو دو صورت دارد: اگر از مخلوق مى پرسى، بخشنده كسى است كه آنچه را خدا بر او واجب كرده است بپردازد و بخيل، كسى است كه از پرداختن آنچه خدا بر او واجب كرده است دريغ ورزد. ولى اگر منظورت خالق است، او بخشنده است، چه عطا كند و چه نكند؛ زيرا اگر به بنده اى عطا كند، به او چيزى داده است كه از آنِ او نيست و اگر عطا نكند، چيزى از او دريغ داشته است كه از آنِ او نيست.