بُخل

امام على عليه السلام:بخل، در بردارنده همه بديها است و افسارى است كه [بخيل] به وسيله آن به سوى هر بدى كشانده مى شود.

امام على عليه السلام:بخل، ننگ است.

امام على عليه السلام:بخل، رداى بينوايى است.

امام على عليه السلام:بخل ورزيدن در آنچه دارى، بدگمانى به معبود است.

امام على عليه السلام:هر كه در مال خود بخل ورزد خوار مى شود و هر كه در دين خود بخل ورزد سربلند مى گردد.

امام على عليه السلام:بخل همنشين خود را خوار مى دارد و كناره گير از خود را ارجمند مى سازد.

امام على عليه السلام:بخل ورزيدن، مايه دشنام بسيار مى شود.

امام زين العابدين عليه السلام:من از پروردگارم شرم مى كنم كه براى برادرى از برادران خود از خداوند بهشت طلب كنم و آنگاه درهم و دينار را از او دريغ دارم؛ زيرا روز قيامت به من گفته خواهد شد: اگر بهشت براى تو بود، هر آينه نسبت به آن بخيل تر و بخيل تر و بخيل تر بودى!

امام صادق عليه السلام:اگر پاداش و عوض دادن خداوند عزّ و جلّ حق است پس ديگر بخل ورزيدن چرا؟

امام صادق عليه السلام:هر كه از بخل برهد به شرافت دست مى يابد.

امام رضا عليه السلام:بخل، آبرو را بر باد مى دهد.

امام هادى عليه السلام:بخل، نكوهيده ترين خوى است.

فقه الرضا عليه السلام:روايت شده: از بخل بپرهيزيد كه بخل آفت است و نه در انسان آزاده و نه در مؤمن يافت نمى شود. بخل با ايمان ناسازگار است.