حدیث دربارهاهل كار شايسته

عنه عليه السلام:إنَّ أفضَلَ النّاسِ مَن وَصَلَ مَن قَطَعَهُ، وَالاُصولُ عَلى مَغارِسِها فَفُروعُها تَسمو. فَمَن تَعَجَّلَ لِأَخيهِ خَيرا وَجَدَهُ إذا قَدِمَ عَلَيهِ غَدا، ومَن أرادَ اللّهَ ـ تَبارَكَ وتَعالى ـ بِالصَّنيعَةِ إلى أخيهِ كافَأَهُ بِها وَقتَ حاجَتِهِ، وصَرَفَ عَنهُ مِن بَلاءِ الدُّنيا ما هُوَ أكثَرُ مِنهُ، ومَن نَفَّسَ كُربَةَ مُؤمِنٍ فَرَّجَ اللّهُ عَنهُ كُرَبَ الدُّنيا وَالآخِرَةِ، ومَن أحسَنَ أحسَنَ اللّهُ إلَيهِ، «وَاللَّهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ. ۱»
امام حسين عليه السلام:برترينِ مردم، كسى است كه با آن كس كه از او بريده، بپيوندد. ريشه ها [متناسب] با ساقه ها و شاخه ها رشد مى كنند! هر كس كه براى برادرش به نيكى بشتابد، فرداى قيامت كه بر او وارد مى شود، آن [نيكى]را مى يابد؛ و هر كس از نيكى كردن به برادرش هدف خدايى داشته باشد، خداوند به هنگام نيازش جبران مى كند و بيش از آن، بلاى دنيا را از او برمى گرداند؛ و هر كس گرفتارى مؤمنى را برطرف كند، خداوند، گرفتارى هاى دنيا و آخرت را از او برطرف مى نمايد؛ و هر كس نيكى كند، خداوند به او نيكى مى كند «و خداوند، نيكوكاران را دوست مى دارد» .
۱.نثر الدرّ: 1 / 334، كشف الغمّة: 2 / 242 وفيه «أوصل» بدل «أفضل»، بحار الأنوار: 78 / 122 / 4.

احادیث دیگر این موضوع

۸
كنز العمّالـ به نقل از ابن شهاب ـ: عمر بن خطّاب، على بن ابى طالب، جعفر بن ابى طالب و عبّاس بن عبد المطّلب در مسجد پيامبر خدا جمع بودند. از «كار شايسته (معروف)» صحبت به ميان آمد. على عليه السلامفرمود: «معروف، دژى از دژها و گنجى از گنج هاست. مبادا ناسپاسى ناسپاسان، تو را به انجام دادن نيكى، بى رغبت سازد! كه گاه تو را به نيكى، سپاسگزارى كند كسى كه از آن، هيچ بهره اى نبرده است و تو با سپاسِ آن سپاسگزار، به چيزى مى رسى كه ناسپاسِ انكاركننده، آن را تباه ساخته است». جعفر گفت: اى اهل معروف از ميان خاندان ابو طالب! عبارت متن عربى، تشويش جدّى دارد و ترجمه ما، برداشتى آزاد از آن است. چرا كه وقتى كار شايسته انجام مى دهى، پاداش، افتخار، ستايش و شكوه آن، از آنِ توست. چرا در پى سپاس از جانب ديگران بر كارى هستى كه براى خويش كرده اى؟! عبّاس گفت: معروف، استوارترينِ دژها وبزرگ ترين گنج هاست و جز با سه چيز به كمال نمى رسد: شتاب دادن در انجام دادن آن، كتمان آن، و كوچك دانستن آن؛ چرا كه وقتى در انجام دادن آن شتاب كنى، گوارايش ساخته اى، و چون كوچكش شمارى، بزرگش داشته اى، و چون كتمانش كنى، به كمالش رسانده اى. عمر بن خطّاب گفت: هر چيزى قُلّه اى دارد و قلّه كار شايسته، انجام دادن بى درنگ آن است. پيامبر خدا سر رسيد [و] فرمود: «درباره چه سخن مى گفتيد؟». گفتند: درباره معروف گفتگو مى كرديم. فرمود: «معروف، مثل نامَش، شناخته شده است و اهل معروف در دنيا، [همان]اهل معروف در آخرت اند».