حدیث دربارهاهل كار شايسته

عنه صلى الله عليه و آله:أوحَى اللّهُ عز و جل إلى ذِي القَرنَينِ: وعِزَّتي وجَلالي، ما خَلَقتُ خَلقا أحَبَّ إلَيَ مِنَ المَعروفِ، وسَأَجعَلُ لَهُ عَلَما. فَمَن رَأَيتَني أحبَبتُ إلَيهِ المَعروفَ وَاصطِناعَهُ وحَبَّبتُ إلَى النّاسِ الطَّلَبَ إلَيهِ فَأَحِبَّهُ وتَوَلَّهُ؛ فَإِنّي اُحِبُّهُ وأتَوَلاّهُ. ومَن رَأَيتَني كَرَّهتُ إلَيهِ المَعروفَ وبَغَّضتُ إلَى النّاسِ الطَّلَبَ إلَيهِ فَأَبغِضهُ ولا تَتَوَلَّهُ؛ فَإِنَّهُ مِن شَرِّ ما خَلَقتُ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند متعال به ذو القرنين وحى كرد كه: «به عزّت و جلالم سوگند، هيچ آفريده اى را نيافريدم كه نزد من، محبوب تر از معروف باشد، و براى آن نشانه اى قرار خواهم داد. هر كس را ديدى كه معروف را در نظرش محبوب ساخته ام، نيكى جستن از او را نيز براى مردم محبوب ساخته ام. او را دوست بدار و با او دوستى كن؛ چرا كه من دوستش دارم و او را به دوستى برگزيده ام؛ و هر كس را ديدى كه معروف را در نظرش ناخوشايند ساخته ام و مردم را از نيكى جستن از او بى رغبت كرده ام، پس تو نيز او را دشمن بدار و با او پيمان دوستى مبند؛ چرا كه او از بدترينْ آفريده هاى من است».
۱.الفردوس: 1 / 144 / 515 عن عبد اللّه المزني، كنز العمّال: 6 / 441 / 16451.

احادیث دیگر این موضوع

۸
كنز العمّالـ به نقل از ابن شهاب ـ: عمر بن خطّاب، على بن ابى طالب، جعفر بن ابى طالب و عبّاس بن عبد المطّلب در مسجد پيامبر خدا جمع بودند. از «كار شايسته (معروف)» صحبت به ميان آمد. على عليه السلامفرمود: «معروف، دژى از دژها و گنجى از گنج هاست. مبادا ناسپاسى ناسپاسان، تو را به انجام دادن نيكى، بى رغبت سازد! كه گاه تو را به نيكى، سپاسگزارى كند كسى كه از آن، هيچ بهره اى نبرده است و تو با سپاسِ آن سپاسگزار، به چيزى مى رسى كه ناسپاسِ انكاركننده، آن را تباه ساخته است». جعفر گفت: اى اهل معروف از ميان خاندان ابو طالب! عبارت متن عربى، تشويش جدّى دارد و ترجمه ما، برداشتى آزاد از آن است. چرا كه وقتى كار شايسته انجام مى دهى، پاداش، افتخار، ستايش و شكوه آن، از آنِ توست. چرا در پى سپاس از جانب ديگران بر كارى هستى كه براى خويش كرده اى؟! عبّاس گفت: معروف، استوارترينِ دژها وبزرگ ترين گنج هاست و جز با سه چيز به كمال نمى رسد: شتاب دادن در انجام دادن آن، كتمان آن، و كوچك دانستن آن؛ چرا كه وقتى در انجام دادن آن شتاب كنى، گوارايش ساخته اى، و چون كوچكش شمارى، بزرگش داشته اى، و چون كتمانش كنى، به كمالش رسانده اى. عمر بن خطّاب گفت: هر چيزى قُلّه اى دارد و قلّه كار شايسته، انجام دادن بى درنگ آن است. پيامبر خدا سر رسيد [و] فرمود: «درباره چه سخن مى گفتيد؟». گفتند: درباره معروف گفتگو مى كرديم. فرمود: «معروف، مثل نامَش، شناخته شده است و اهل معروف در دنيا، [همان]اهل معروف در آخرت اند».