بخل

پيامبر خدا صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله: بخل، درختى از درختان آتش [دوزخ] است و شاخه‏هايش در دنيا آويزان‏اند. پس آن كه بخيل باشد، به شاخه‏اى از شاخه‏هاى آن درخت، آويخته است و آن شاخه، او را به سوى آتش مى‏بَرَد.

پيامبر خدا صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله: در آتش [دوزخ]، درختى است كه به آن «بخل» مى‏گويند و از آن، بخل به بار مى‏نشيند، و هيچ بخيلى، هرگز وارد بهشت نمى‏شود.

امام على عليه ‏السلام: بخيل، در دنيا نكوهيده، و در آخرت، معذّب و مورد ملامت است.

امام صادق عليه ‏السلام: هيچ مؤمنى نيست كه از برادر مؤمنش [نفوذ و] اعتبار بيشترى داشته باشد و آن را از او دريغ ورزد، ۲ مگر آن كه در دنيا و آخرت، دچار پستى و خوارى مى‏شود، و روز قيامت، نَفَس‏هاى آتش بر چهره او مى‏خورَد، چه اهل عذاب باشد يا آمرزيده.

امام حسن عليه ‏السلام: بخشندگى، از جانب خدا، بر بندگان، واجب آمده است كه در كتاب محكم [الهى] تلاوت مى‏شود [خدا] بهشت‏هايش را به بندگان بخشنده‏اش وعده داده و براى بخيلان، آتش جهنّم را آماده كرده است.