کتابخانه حدیث شیعه

حدیث دربارهنخستين كسى كه وارد آتش مى شود

بهشت و دوزخ ج ۲، ص ۵۳۹، ح ۸۱۲
امام صادق علیه‌السلام
نخستين كسى كه وارد آتش مى شود
مصباح الشريعة ـ في ما نَسَبَهُ إلَى الإِمامِ الصّادِقِ عليه ‏السلام ـ : أوحَى اللّه‏ُ عز و جل إلى موسَى بنِ عِمرانَ عليه ‏السلام: المُغتابُ إذا تابَ فَهُوَ آخِرُ مَن يَدخُلُ الجَنَّةَ، وإن لَم يَتُب فَهُوَ أوَّلُ مَن يَدخُلُ النّارَ. ۱
مصباح الشريعة ـ در آنچه به امام صادق عليه ‏السلام نسبت داده است ـ : خداى عز و جلبه موسى بن عمران وحى فرمود كه: غيبت كننده، هر گاه توبه كند، آخرين كسى است كه وارد بهشت مى‏شود و اگر توبه نكند، نخستين كسى است كه وارد آتش مى‏شود.
۱.. مصباح الشريعة: ص 276، كشف الريبة: ص 11 كلاهما من دون إسنادٍ إلى أحدٍ من أهل البيت عليهم ‏السلام، بحارالأنوار: ج 75 ص 222.
کلیدواژه‌ها دوزخنظام دوزخنخستین کسی که وارد آتش می شود

احادیث دیگر این موضوع

۸
پيامبر خدا صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله: نخستين كسى كه وارد آتش جهنّم مى‏شود، پادشاه قدرتمندى است كه در پادشاهى‏اش دادگرى نكند و تكبّرش او را سركش و قدرتش او را سرمست كند.
پيامبر خدا صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله: نخستين كسى كه به آتش وارد مى‏شود، فرمان‏رواى قدرتمندى است كه دادگرى نكند، و ثروتمندى كه حقوق مال خود را نپردازد، و نيز تهى‏دست متكبّر.
پيامبر خدا صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله: تهى‏دستان مسلمان به اندازه چهل سال زودتر از توانگرانشان وارد بهشت مى‏شوند، تا جايى كه توانگران مسلمان، در روز قيامت، آرزو مى‏كنند كه كاش در دنيا تهى‏دست بودند؛ و توانگران كافر به اندازه چهل سال زودتر از تهى‏دستانشان وارد آتش مى‏شوند تا جايى كه توانگران كافر، آرزو مى‏كنند كه كاش در دنيا تهى‏دست بودند.
پيامبر خدا صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله: هر زنى كه شوهرش را با زبانش بيازارد، تا زمانى كه او را از خود راضى نگرداند، خداوند عز و جل از او هيچ هزينه و انفاق و هيچ كردار نيكى را نمى‏پذيرد، هرچند روزها را روزه بگيرد و شب‏هايش را به عبادت بگذراند و بنده‏ها آزاد كند و بهترين اسب‏ها را در راه خدا [به جهاد]بفرستد. او در زمره نخستين كسانى خواهد بود كه به آتش وارد مى‏شوند. همچنين است مرد، اگر به زنش ستم كند.
سنن الترمذى ـ به نقل از ابو هريره ـ : پيامبر خدا صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله به من فرمود كه: «چون روز قيامت شود، خداوند ـ تبارك و تعالى ـ به سوى بندگان، فرود مى‏آيد تا ميان آنان داورى كند و همه امّت‏ها [براى حسابرسى] زانو زده‏اند. نخستين كسى را كه [خداوند] فرا مى‏خواند، مردى است كه قرآن را [در سينه خود] گرد آورده و مردى كه در راه خدا جنگيده و مردى را كه دارايى بسيار داشته است. آن گاه خداوند به قارى قرآن مى‏فرمايد: آيا آنچه را كه بر پيامبرم فرو فرستادم، به تو نياموختم؟ مى‏گويد: چرا، اى پروردگار من! مى‏فرمايد: به آنچه به تو آموخته شد، چگونه عمل كردى؟ مى‏گويد: در اوقات شب و روز، آن را مى‏خواندم. خداوند به او مى‏فرمايد: دروغ مى‏گويى. و فرشتگان نيز به او مى‏گويند: دروغ مى‏گويى. خداوند مى‏فرمايد: بلكه خواستى كه بگويند: فلانى، قارى قرآن است. و اين هم گفته شد. آن گاه، صاحب دارايى را مى‏آورند و خداوند به او مى‏فرمايد: آيا آن قدر به تو ثروت ندادم كه نگذارم به كسى محتاج شوى؟ مى‏گويد: چرا، اى پروردگار من! مى‏فرمايد: با آنچه به تو دادم، چه كردى؟ مى‏گويد: [با آن] به خويشاوندان، رسيدگى مى‏كردم و صدقه مى‏دادم. خداوند به او مى‏فرمايد: دروغ مى‏گويى. و فرشتگان نيز به او مى‏گويند: دروغ مى‏گويى. خداوند مى‏فرمايد: بلكه خواستى بگويند: فلانى، بخشنده است. و اين هم گفته شد. سپس مردى را كه در راه خدا كشته شده است، مى‏آورند. خداوند به او مى‏فرمايد: در چه راهى كشته شدى؟ مى‏گويد: به جهاد در راه تو امر شدم. من هم جنگيدم تا كشته شدم. خداى متعال به او مى‏فرمايد: دروغ مى‏گويى. و فرشتگان نيز به او مى‏گويند: دروغ مى‏گويى. خداوند مى‏فرمايد: بلكه خواستى بگويند: فلانى، آدم شجاعى است. و اين هم گفته شد». پيامبر خدا صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله سپس بر زانوان من زد و فرمود: «اى ابو هريره! اين سه گروه، نخستين مخلوق خدايند كه در روز قيامت، آتشْ آنها را مى‏سوزاند».
امام باقر عليه ‏السلام: نخستين دوزخيانى كه وارد آتش مى‏شوند، اهل منكرات‏اند.
تنبيه الخواطر: خداى متعال به موسى عليه ‏السلام وحى فرمود كه: هر كس از غيبت، توبه كرده باشد و بميرد، آخرين كسى است كه وارد بهشت مى‏شود و هر كس در حال ادامه بر آن از دنيا برود، نخستين كسى است كه وارد آتش مى‏شود.
تنبيه الخواطر: در وحى قديم (اديان گذشته) آمده است كه: آيا مى‏دانيد نخستين كسانى كه وارد بهشت مى‏شوند، چه كسانى هستند؟ درويشان خُرسند. آيا مى‏دانيد نخستين كسانى كه وارد آتش مى‏شوند، چه كسانى هستند؟ پادشاهان گردن‏فرازند. آيا مى‏دانيد نخستين كسانى كه از آتشْ بيرون مى‏روند، چه كسانى هستند؟ گنهكارانِ احسان كننده‏اند.
حدیث 811 موضوع حدیث 813