حدیث دربارهستيزه گرى شديد
الإمام الصادق عليه السلام ـ لأصحابه ـ : إذَا استَقَرَّ أهلُ النّارِ فِي النّارِ يَفقِدونَكُم فَلا يَرَونَ مِنكُم أحَدا، فَيَقولُ بَعضُهُم لِبَعضٍ: «مَا لَنَا لَا نَرَى رِجَالًا كُنَّا نَعُدُّهُم مِّنَ الْأَشْرَارِ * أَتَّخَذْنَاهُمْ سِخْرِيًّا أَمْ زَاغَتْ عَنْهُمُ الْأَبْصَارُ» قالَ: وذلِكَ قَولُ اللّهِ عز و جل: «إِنَّ ذَ لِكَ لَحَقٌّ تَخَاصُمُ أَهْلِ النَّارِ» ۱ يَتَخاصَمونَ فيكُم فيما كانوا يَقولونَ فِي الدُّنيا. ۲
امام صادق عليه السلام: ـ به يارانش ـ : آن گاه كه دوزخيان در آتش قرار گيرند، شما [مؤمنان]را گم مىكنند و هيچ يك از شما را نمىبينند. در اين هنگام، به يكديگر مىگويند: «ما را چه شده است كه مردانى را كه ما آنان را از بَدان مىشمرديم، يا آنان را [در دنيا] به ريشخند مىگرفتيم، نمىبينيم؟ يا چشمها [ى ما] بر آنها نمىافتد؟» . اين، سخن خداى عز و جل است كه: «اين ستيزه اهل آتش، قطعا راست است» . آنان در باره شما، راجع به آنچه در دنيا مىگفتند، با يكديگر ستيزه (بگو مگو) مىكنند.