اوصياى پيامبر عليهم السلام

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خطاب به دُخت خود فاطمه عليهاالسلام كه از ديدن بيمارى پيامبر كه منجر به رحلت ايشان شد گريسته بود و نزد پيامبر صلى الله عليه و آله از هراس بر خود و نابودى دو فرزندش پس از وفات پيامبر شكوه مى كرد ـ: اى فاطمه، آيا هنوز ندانسته اى ما از خاندانى هستيم كه خداوند عزّوجل آخرت را بر دنياى ما برگزيده است و مرگ را بر همه خلايقش محتوم ساخته است و اين كه خداوند تبارك و تعالى به زمين نگريسته و از ميان خلقش مرا برگزيده و پيامبرم گردانيده است و پس از نگريستن براى دومين بار همسر تو را برگزيده است و به من وحى كرده كه تو را به ازدواج او در آورم و او را ياور و وزير خود بگيرم و او را جانشين خود در ميان امّتم قرار دهم. پدر تو بهترين پيامبر و رسول خداست و شوى تو بهترين اوصياء است و

امام هادى عليه السلامدر زيارت جامعه اى كه با آن حرم امامان را زيارت مى كنند ـ: درود و رحمت و بركات خدا بر جايگاه هاى شناخت الهى و جاى باش هاى بركت خداوندى و كان هاى حكمت پروردگار و حافظان سرّ خدا و حاملان كتاب خدا و اوصياى پيامبر پروردگار و نسل رسول اللّه. توضيح: احاديثى كه دلالت دارد بر اين كه امامانِ اهل بيت، همان جانشينان پيامبر صلى الله عليه و آله هستند بسيار فراوانند. ابو جعفر محمّد بن على بن الحسين بن بابويه قمىّ مى گويد: اخبار صحيح با اسانيد خدشه ناپذير حاكى از آن است كه پيامبر خدا صلى الله عليه و آله به امر خداوند، على بن ابى طالب را وصىّ قرار داد و على بن ابى طالب، حسن را و حسن، حسين را و حسين على بن الحسين را و على بن الحسين، محمّد بن علىّ الباقر را و محمّد بن علىّ الباقر، جعفر