حدیث دربارهرعايت مقتضيات زمان
مطالب السؤول عن سفيان الثوريّ:دَخَلتُ عَلى جَعفَرِ بنِ مُحَمَّدٍ وعَلَيهِ جُبَّةُ خَزٍّ دَكناءُ وكِساءُ خَزٍّ، فَجَعَلتُ أنظُرُ إلَيهِ تَعَجُّبا، فَقالَ لي: يا ثَورِيُّ، ما لَكَ تَنظُرُ إلَينا؟ لَعَلَّكَ تَعجَبُ مِمّا تَرى! فَقُلتُ لَهُ: يَابنَ رَسولِ اللّهِ، لَيسَ هذا مِن لِباسِكَ ولا لِباسِ آبائِكَ!
قالَ: يا ثَورِيُّ، كانَ ذلِكَ زَمانَ افتِقارٍ وإقتارٍ، وكانوا يَعمَلونَ عَلى قَدرِ إقتارِهِ وَافتِقارِهِ، وهذا زَمانٌ قَد أسبَلَ كُلُّ شَيءٍ عَزالِيَهُ. ثُمَّ حَسَرَ رُدنَ جُبَّتِهِ، فَإِذا تَحتَها جُبَّةُ صوفٍ بَيضاءُ يَقصُرُ الذَّيلُ عَنِ الذَّيلِ وَالرُّدنُ عَنِ الرُّدنِ، وقالَ: يا ثَورِيُّ، لَبِسنا هذا للّهِِ وهذا لَكُم، فَما كانَ للّهِِ أخفَيناهُ، وما كانَ لَكُم أبدَيناهُ. ۱
مطالب السؤولـ به نقل از سفيان ثورى ـ:نزد جعفر بن محمّد عليه السلام رفتم و ديدم كه روجامه اى از خز سياه و نيز جامه اى از خز، بر تن دارد. با شگفتى به او نگريستم. به من فرمود: «اى ثورى! تو را چه شده كه به ما [چنين]مى نگرى؟ شايد از آنچه مى بينى، تعجّب مى كنى!».
گفتم: اى فرزند پيامبر خدا! اين نه جامه توست و نه جامه پدرانت!
فرمود: «اى ثورى! آن روزگار، زمانه فقر و تنگ دستى بود و آنان به فراخور آن تنگنا و فقر عمل، مى كردند. و امروز، روزگارى است كه همه چيز به وفور يافت مى شود».
سپس روجامه اش را كنار زد؛ زير آن، جامه اى از پشم سفيد بر تن داشت كه نه پايينِ آن به تركيب بود و نه آستينش به اندازه. پس فرمود: «اى ثورى! اين را براى خدا مى پوشيم و آن را براى شما. اين را كه براى خدا مى پوشيم، مى پوشانيم و آن را كه براى شما مى پوشيم، آشكار مى كنيم».
۱.مطالب السؤول: ص 82؛ بحار الأنوار: ج 47 ص 221 ح 7.