حدیث دربارهرعايت مقتضيات زمان

رجال الكشّي عن أحمد بن عمر:سَمِعتُ بَعضَ أصحابِ أبي عَبدِ اللّهِ عليه السلام يُحَدِّثُ: أنَّ سُفيانَ الثَّورِيَّ دَخَلَ عَلى أبي عَبدِ اللّهِ عليه السلام وعَلَيهِ ثِيابٌ جِيادٌ، فَقالَ: يا أبا عَبدِ اللّهِ، إنَّ آباءَكَ لَم يَكونوا يَلبَسونَ مِثلَ هذِهِ الثِّيابِ! فَقالَ لَهُ: إنَّ آبائي عليهم السلام كانوا في زَمانٍ مُقفِرٍ مُقتِرٍ، وهذا زَمانٌ قَد أرخَتِ الدُّنيا عَزالِيَها، فَأَحَقُّ أهلِها بِها أبرارُهُم. ۱

رجال الكشّىـ به نقل از احمد بن عمر ـ:يكى از ياران امام صادق عليه السلام را شنيدم كه مى گفت: سفيان ثورى، نزد امام صادق عليه السلام آمد كه جامه اى فاخر بر تن داشت. گفت: اى ابو عبد اللّه! پدرانت همانند اين جامه را بر تن نمى كردند! امام عليه السلام به وى فرمود: «همانا پدران من در روزگار فقر و تنگ دستى زندگى مى كردند، حال آن كه امروز، زمانه گشايش و فراخى است؛ پس شايسته ترين كسان براى بهره مندى از اين گشايش، نيكان اين زمانه اند».

۱.رجال الكشّي: ج 2 ص 691 ح 740، بحار الأنوار: ج 47 ص 354 ح 63.

کلیدواژه‌ها درآمد 1 دانش نامه امام حسین علیه السلام در یک نگاه فضیلت ها و ویژگی های امام حسین علیه السلام سیره پیشوایان دین در مصرف +1 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

الكافىـ به نقل از حمّاد بن عثمان ـ:نزد امام صادق عليه السلام حضور داشتم كه مردى به وى گفت: خدايت سامان دهاد! ياد كرده بودى كه علىّ بن ابى طالب عليه السلام جامه درشت مى پوشيد و پيراهنى چهار درهمى داشت و از اين قبيل؛ امّا اينك جامه نو بر تن تو مى بينيم! امام عليه السلام به وى فرمود: «هر آينه، علىّ بن ابى طالب عليه السلام، آن جامه را در روزگارى مى پوشيد كه پوشيدنش ناپسند جلوه نمى كرد و اگر در آن روزگار، جامه اى چنين مى پوشيد، انگشت نما مى شد. پس بهترين جامه براى هر روزگار، جامه مردم همان زمان است. البته قائمِ خاندان ما آن گاه كه برپاى مى شود، جامه على عليه السلام را خواهد پوشيد و به گونه او زندگى خواهد كرد».

مطالب السؤولـ به نقل از سفيان ثورى ـ:نزد جعفر بن محمّد عليه السلام رفتم و ديدم كه روجامه اى از خز سياه و نيز جامه اى از خز، بر تن دارد. با شگفتى به او نگريستم. به من فرمود: «اى ثورى! تو را چه شده كه به ما [چنين]مى نگرى؟ شايد از آنچه مى بينى، تعجّب مى كنى!». گفتم: اى فرزند پيامبر خدا! اين نه جامه توست و نه جامه پدرانت! فرمود: «اى ثورى! آن روزگار، زمانه فقر و تنگ دستى بود و آنان به فراخور آن تنگنا و فقر عمل، مى كردند. و امروز، روزگارى است كه همه چيز به وفور يافت مى شود». سپس روجامه اش را كنار زد؛ زير آن، جامه اى از پشم سفيد بر تن داشت كه نه پايينِ آن به تركيب بود و نه آستينش به اندازه. پس فرمود: «اى ثورى! اين را براى خدا مى پوشيم و آن را براى شما. اين را كه براى خدا مى پوشيم، مى پوشانيم و آن را كه براى شما مى پوشيم، آشكار مى كنيم».

امام صادق عليه السلام:مشغول طواف بودم كه ناگاه ديدم مردى، لباس مرا مى كِشد. برگشتم و ديدم عُبّاد بصرى است. او گفت: اى جعفر بن محمّد! تو در جايگاه على نشسته اى و چنين لباسى مى پوشى؟ گفتم: واى بر تو! اين يك جامه قوهى قوهى: كوهى؛ بافته كوهستان؛ نوعى جامه سفيد معمولى كه از كرمان به عراق و حجاز مى بردند. است كه به يك دينار و خُرده اى خريده ام. على عليه السلام در زمانى به سر مى بُرد كه آنچه مى پوشيد، متناسب با آن [زمان] بود؛ ولى اگر من در اين زمان، چنان لباسى بپوشم، مردم خواهند گفت: اين هم مثل عُبّاد، رياكار است.

الكافىـ به نقل از عبّاس بن هلال شامى، غلام امام كاظم عليه السلام ـ:به امام عليه السلام گفتم: فدايت گردم! كسى كه غذاى خشك مى خورَد و لباس خشن مى پوشد و خودش را خداترس نشان مى دهد، براى مردم، چه قدر خوشايند است! فرمود: «آيا ندانسته اى كه يوسفِ پيامبرِ پيامبرزاده، لباس ابريشمى زرباف مى پوشيد و در جلسات فرعونيان مى نشست؟». تا اين كه در ادامه فرمود: «خداوند، غذا و نوشيدنى حلال را حرام نكرده است؛ [بلكه]حرام را ـ چه كم باشد و چه زياد ـ حرام كرده است. خداوند عز و جل فرموده است: «بگو: چه كسى زيورهايى را كه خداوند براى بندگانش بيرون آورده و نيز روزى هاى پاك را حرام كرده است؟» .

الكافى:على بن قدّاح گفت: امام صادق عليه السلام جامه مَروىِ زيبايى پوشيده و به من تكيه داده بود ـ يا گفت: به پدرم تكيه داده بود ـ. عُبّاد بن كثير، امام عليه السلام را ديد و به ايشان گفت: اين چه لباس فاخرى است كه به تن كرده اى؟! اگر لباس ديگرى مى پوشيدى، بهتر بود. امام صادق عليه السلام به وى فرمود: «اى عُبّاد! واى بر تو! «چه كسى زيورهايى را كه خداوند براى بندگانش فراهم آورده، و نيز روزى هاى پاك را حرام كرده است» ؟! خداوند عز و جل، وقتى نعمتى را بر بنده اى ارزانى مى دارد، دوست دارد كه آثار آن را در وى ببيند. اين، اشكالى ندارد. اى عبّاد! واى بر تو! من پاره تن پيامبر خدا صلى الله عليه و آله هستم، پس مرا ميازار». عبّاد، خودش دو لباس قِطْرى قِطْرى (يا قَطَرى): جامه بافته از كَنَف (چتايى)؛ نوعى جامه كم ارزش و نسبتا خشن كه رنگش به سرخى مى زد. مى پوشيد.

امام رضا عليه السلام:دوستان سست عقيده ام، دوست مى دارند كه من بر پلاس بنشينم و جامه درشت بپوشم؛ امّا اين روزگار، گنجايش چنين كارى را ندارد.

قرب الاسنادـ به نقل از بَزَنطى ـ:امام رضا عليه السلام به من فرمود: «نظرت درباره لباس زبر چيست؟». گفتم: شنيده ام كه [امام] حسن عليه السلام مى پوشيد، و جعفر بن محمّد عليه السلام جامه نو مى گرفت و دستور مى داد كه آن را در آب فرو برند. امام عليه السلام به من فرمود: «بپوش و آراسته باش؛ زيرا على بن الحسين عليه السلام جبّه خزِ پانصد درهمى مى پوشيد و در زمستان، رداى خزى نگارين مى پوشيد و چون زمستان تمام مى شد، آن را مى فروخت و پولش را صدقه مى داد». سپس اين آيه را تلاوت كرد: «بگو: چه كسى زيور خدا را كه براى بندگانش پديد آورده و روزىِ پاكيزه و پاك را حرام كرده است؟» .