خطرناك ترين مانع

عيسى عليه السلام:به حق برايتان مى گويم: بنده نمى تواند خدمتگزار دو پروردگار باشد و هرچه بكوشد، باز يكى را بر ديگرى ترجيح خواهد داد. همچنين خدا دوستى و دنيا دوستى، براى شما جمع نخواهد شد.

مسكّن الفؤاد:در اخبار داوود عليه السلام [از زبان خداوند]آمده است: دوستانم را با انديشه دنيا چه كار؟ اين انديشه، شيرينىِ مناجاتم را از دل هايشان مى زدايد. اى داوود! محبّت دوستانم به من، در گرو آن است كه اهل معنويت باشند و [براى دنيا]غمگين نباشند.

إرشاد القلوب در حديث معراج:خداوند متعال فرمود: اى احمد! اگر بنده اى به مقدار نماز آسمانيان و زمينيان، نماز بخواند و به مقدار روزه آسمانيان و زمينيان، روزه بگيرد و همچو فرشتگان، از خوردنْ باز ايستد و چون برهنگانْ لباس بپوشد، آن گاه ذرّه اى دوستى دنيا يا شهرت يا رياست و يا زيب و زيور آن را در قلبش ببينم، در خانه ام همسايه من نخواهد بود و محبّتم را از قلبش برخواهم كَند. سلام و محبّت من بر تو باد!

امام على عليه السلام:همچنان كه خورشيد و شب با يكديگر جمع نمى شوند، خدادوستى و دنيادوستى با يكديگر جمع نمى شوند.

امام على عليه السلام:هركه دوستدار ديدار خداوند سبحان شود، دنيا را فراموش مى كند.

امام على عليه السلام ـ در حكمت هاى منسوب به ايشان ـ:رياستْ دوستى، از دوستى خداى سبحان باز مى دارد.

امام سجّاد عليه السلام ـ در دعايش ـ:دوستىِ دنياى پست را از قلبم بركَن كه از آنچه نزد توست، باز مى دارد و مانع طلب وسيله براى رسيدن به تو مى گردد و نزديك شدن به تو را از ياد مى بَرَد.

امام صادق عليه السلام:هرگاه مؤمن خود را از دنيا خالى كند، والا گردد وشيرينى دوستىِ خدا را دريابد و از نظر اهل دنيا، گويى ديوانه به شمار آيد؛ حال آن كه شيرينىِ دوستى خدا، با اينان درآميخته است و در نتيجه، به كسى جز او نمى پردازند.

امام صادق عليه السلام:هرگاه عالمى را دوستدار دنيايش ديديد، در دين خود، به او اعتماد مكنيد؛ زيرا هر كه دوستدار چيزى باشد، فقط آنچه را كه دوست دارد، را حفظ مى كند. نيز [حضرت] فرمود: خداوند به داوود عليه السلاموحى كرد كه ميان من و خودت، عالِمى دلباخته دنيا قرار مده، كه تو را از طريق محبّتم باز مى دارد. در حقيقت، اينانْ راهزنان راه بندگانِ خواستارم هستند. كمترين كيفرى كه به آنان مى دهم، آن است كه شيرينىِ مناجات با خودم را از دل هايشان برمى دارم.