آنان كه خدا دشمنشان مى دارد

رسول خدا صلى الله عليه و آله:خداوند به سه تن نمى نگرد و با آنان سخن نمى گويد: پيشواى ستمكار، پيرِ زناكار و عابد متكبّر.

مسند ابن حنبل به نقل از مطرف بن عبداللّه:از ابوذر حديثى برايم نقل كرده بودند كه دوست داشتم براى آنْ ببينمش. پس او را ديدم و به او گفتم: «شنيده ام كه گفته اى: شنيدم رسول خدا مى فرمود: خداوند ـ عزّ وجلّ ـ، سه تن را دوست و سه تن را دشمن مى دارد؟». پاسخ داد: «آرى. گمان ندارم كه بر دوستم محمّد صلى الله عليه و آلهدروغ ببندم» (و اين جمله را سه بار تكرار كرد). پرسيدم: «آن سه تن كه خداوند دشمنشان مى دارد، كيستند؟». گفت: «فخرفروش متكبّر، كه شما در كتاب خداى ـ عزّ وجلّ ـ مى خوانيد خداوند، هيچ متكبّر فخر فروشى را دوست ندارد``، بخيل منّت گذار و بازرگان و فروشنده سوگندخوار».

رسول خدا صلى الله عليه و آله:خداوند، سه تن را دشمن مى دارد: كسى كه منّت گذارانه صدقه مى دهد؛ آن كه در عين دارايى، در خرجى دادنْ تنگ مى گيرد؛ و فقيرِ ولخرج.

رسول خدا صلى الله عليه و آله:خداوند، پيرِ زناكار، دولتمندِ ستمكار، فقيرِ متكبّر و گداى سِمِج را دشمن مى دارد و پاداشِ بخشنده منّت گذار را از ميان مى برَد و متكبّرِ گستاخِ دروغگو را سخت دشمن مى دارد.

رسول خدا صلى الله عليه و آله:خداوند، كسى را كه به خانه اش يورش بَرَند و او [در دفاع از خانواده اش]نجنگد، دشمن مى دارد.

رسول خدا صلى الله عليه و آله:خداوند ـ عزّ وجلّ ـ، كسى را كه برابر برادرانش روى در هم مى كشد، دشمن مى دارد.

رسول خدا صلى الله عليه و آله:خداوند متعال، كسى را كه در زندگى اش بخيل است و به هنگام مرگش بخشنده مى شود، دشمن مى دارد.

رسول خدا صلى الله عليه و آله:خداوند، دو خوى را دوست دارد و دو خوى را دشمن مى دارد. آن دو خوى كه خداوند دوستشان مى دارد، بخشندگى و آسانگيرى است، و آن دو كه خداوند متعال دشمنشان مى دارد، بداخلاقى و بُخل است. هرگاه خداوند خوبى بنده اى را بخواهد، او را به برآوردن نيازهاى مردم، به كار وا مى دارد.

امام باقر عليه السلام:خداوند ـ عزّ وجلّ ـ، هركس را كه زود به زود طلاق مى دهد و همسر عوض مى كند، دشمن مى دارد.

رسول خدا صلى الله عليه و آله:خداوند، هر داناى به دنيا و نادان نسبت به آخرت را دشمن مى دارد.

رسول خدا صلى الله عليه و آله:خداوند، هر بدعتگذارى را دشمن مى دارد.

رسول خدا صلى الله عليه و آله:موسى بن عمران، از پروردگارش مسئلت كرد و دستانش را به دعا برداشت و گفت: «پروردگارا! هرجا كه رفتم، آزارم دادند». خداوند به او وحى كرد: «اى موسى! در ميان لشكرت سخن چينى هست». موسى گفت: «پروردگارا! او را به من بنما»؟ خداوند متعال به او وحى كرد: «من سخن چين را دشمن مى دارم؛ پس چگونه خودم سخن چينى كنم؟».

رسول خدا صلى الله عليه و آله:از سخن زشت و ناسزا بپرهيز كه خداوند ـ عزّ وجلّ ـ، بد زبانِ ناسزاگوى را دشمن مى دارد.

امام باقر عليه السلام:خداوند، شخص لعنت كننده دشنام دهنده، طعنه زنِ به مؤمنان، بدزبانِ ناسزاگوى و گداىِ سِمِج را دشمن مى دارد.

رسول خدا صلى الله عليه و آله:خداوند، آدم هفتاد ساله اى را كه در رفتار و جلوه، چون جوان بيست ساله است، دشمن مى دارد.

امام صادق عليه السلام:پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «خداوند ـ عزّ وجلّ ـ، مؤمن ناتوانى را كه دين ندارد، دشمن مى دارد». به ايشان گفتند: «مؤمنى كه دين ندارد، كيست؟». فرمود: «آن كه نهى از منكر نمى كند».

امام على عليه السلام:خداوندِ سبحان، شخصِ بى شرمِ گستاخِ بر گناهان را دشمن مى دارد.

امام على عليه السلام:خداوندِ سبحان، شخصِ دراز آرزوىِ بدكار را دشمن مى دارد.

الخصال به نقل از حسين بن عثمان ـ از امام صادق عليه السلام ـ:خداوند ـ عزّ وجلّ ـ، دولتمندِ ستمكار، پيرِ زناكار و صُعلوكِ فخرفروش را دشمن مى دارد». سپس فرمود: «مى دانى صُعلوكِ فخرفروش كيست؟». گفتيم: «شخص مستمند است؟». فرمود: «نه، كسى است كه با بخشيدن پاره اى از اموالش، به خداوند ـ عزّ وجلّ ـ نزديكى نمى جويد».

امام على عليه السلام:خداوند، بنده اى را كه دهان خود را مى گشايد و مى گويد: «بارالها! به من روزى بده»؛ ولى دست از طلبِ روزى مى كشد، دشمن مى دارد.

كتاب من لا يحضره الفقيه:به امام صادق عليه السلام گفتند: «شنيده ايم رسول خدا فرموده است كه خداوند ـ تبارك و تعالى ـ، خانه اى را كه در آن گوشت هست و چاقِ فربه را دشمن مى دارد». حضرت فرمود: «ما خود، گوشت مى خوريم و آن را دوست داريم.در حقيقت، مقصودايشانْ خانه اى است كه در آن، با غيبت، گوشت مردم خورده مى شود و مقصودشان از چاقِ فربه، شخص متكبّرى است كه در رفتارش فخرفروشى مى كند».

امام صادق عليه السلام:هرگاه خداوند، بنده اى را دشمن داشته باشد، مال را محبوب او مى گرداند، آرزوهايش را مى گستراند، انديشه دنيا خواهى را در او مى افكند و او را با هواى نفسش وا مى گذارد. در نتيجه، او بر توسن سركشى سوار مى شود، فساد را مى گسترد و به بندگانْ ستم مى كند.

امام كاظم عليه السلام:خداوند ـ عزّ وجلّ ـ، بنده پُر خوابِ بيكار را دشمن مى دارد.