حدیث دربارهآنان كه خدا دشمنشان مى دارد

کیمیای عشق، ص ۱۶۲، ح ۲۰۰

امام علی علیه‌السلام

آنان كه خدا دشمنشان مى دارد

عنه عليه السلام:إنَّ اللّهَ سُبحانَهُ لَيُبغِضُ الطَّويلَ الأَمَلُ السَّيِّئَ العَمَلُ. ۱

امام على عليه السلام:خداوندِ سبحان، شخصِ دراز آرزوىِ بدكار را دشمن مى دارد.

۱.غرر الحكم: 3455.

کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های عقلی و علمی علم حکمت و معرفت تشویق به طلب علم و حکمت +4 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

۸

رسول خدا صلى الله عليه و آله:خداوند به سه تن نمى نگرد و با آنان سخن نمى گويد: پيشواى ستمكار، پيرِ زناكار و عابد متكبّر.

مسند ابن حنبل به نقل از مطرف بن عبداللّه:از ابوذر حديثى برايم نقل كرده بودند كه دوست داشتم براى آنْ ببينمش. پس او را ديدم و به او گفتم: «شنيده ام كه گفته اى: شنيدم رسول خدا مى فرمود: خداوند ـ عزّ وجلّ ـ، سه تن را دوست و سه تن را دشمن مى دارد؟». پاسخ داد: «آرى. گمان ندارم كه بر دوستم محمّد صلى الله عليه و آلهدروغ ببندم» (و اين جمله را سه بار تكرار كرد). پرسيدم: «آن سه تن كه خداوند دشمنشان مى دارد، كيستند؟». گفت: «فخرفروش متكبّر، كه شما در كتاب خداى ـ عزّ وجلّ ـ مى خوانيد خداوند، هيچ متكبّر فخر فروشى را دوست ندارد``، بخيل منّت گذار و بازرگان و فروشنده سوگندخوار».

رسول خدا صلى الله عليه و آله:خداوند، سه تن را دشمن مى دارد: كسى كه منّت گذارانه صدقه مى دهد؛ آن كه در عين دارايى، در خرجى دادنْ تنگ مى گيرد؛ و فقيرِ ولخرج.

رسول خدا صلى الله عليه و آله:خداوند، پيرِ زناكار، دولتمندِ ستمكار، فقيرِ متكبّر و گداى سِمِج را دشمن مى دارد و پاداشِ بخشنده منّت گذار را از ميان مى برَد و متكبّرِ گستاخِ دروغگو را سخت دشمن مى دارد.

رسول خدا صلى الله عليه و آله:خداوند، كسى را كه به خانه اش يورش بَرَند و او [در دفاع از خانواده اش]نجنگد، دشمن مى دارد.

رسول خدا صلى الله عليه و آله:خداوند ـ عزّ وجلّ ـ، كسى را كه برابر برادرانش روى در هم مى كشد، دشمن مى دارد.

رسول خدا صلى الله عليه و آله:خداوند متعال، كسى را كه در زندگى اش بخيل است و به هنگام مرگش بخشنده مى شود، دشمن مى دارد.

رسول خدا صلى الله عليه و آله:خداوند، دو خوى را دوست دارد و دو خوى را دشمن مى دارد. آن دو خوى كه خداوند دوستشان مى دارد، بخشندگى و آسانگيرى است، و آن دو كه خداوند متعال دشمنشان مى دارد، بداخلاقى و بُخل است. هرگاه خداوند خوبى بنده اى را بخواهد، او را به برآوردن نيازهاى مردم، به كار وا مى دارد.