پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ درباره جنازه مقتولى كه پيدا شده بود و قاتلش معلوم نبود ـ: مردى از مسلمانان كشته مى شود و معلوم نيست چه كسى او را كشته است؟ سوگند به آن كه جانم در دست اوست، اگر همه اهل آسمان ها و زمين در كشتن مؤمنى هم داستان شوند يا به كشتن او رضايت دهند، خداوند، همه آنها را به آتش مى برد. سوگند به آن كه جانم در دست اوست، هيچ كس از روى ستم به كسى تازيانه اى نمى زند، مگر اين كه فردا در آتش دوزخ، تازيانه مى خورَد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ درباره جنازه مقتولى كه پيدا شده بود و قاتلش معلوم نبود ـ: اى مردم! من در ميان شما باشم و جنازه مقتولى پيدا شود و قاتلش معلوم نباشد؟! اگر اهل آسمان و زمين در كشتن مرد مسلمانى هم داستان شوند، هر آينه، خداوند همه آنان را، بى شمار و بى حساب، عذاب مى دهد.

امام على عليه السلامـ در پاسخ به سؤال از شيئ پيدا شده ـفرمود: بايد آن را اعلام كند. اگر صاحبش پيدا شد، به او بدهد و اگر نيامد، يك سال نگه دارد. چنانچه [در اين مدّت]صاحبش يا كسى كه آن را بطلبد نيامد، آن را صدقه بدهد. اگر بعد از اين كه آن شيئ را صدقه داد صاحبش پيدا شد، چنانچه بخواهد، مى تواند تاوان چيزى را كه نزد او بوده است به صاحبش بپردازد. در اين صورت اجر مالى كه صدقه داده است از آنِ او خواهد بود.

امام باقر عليه السلام:[حيوان] گم شده را، كسى جز گمراهان نخورد.

امام صادق عليه السلامـ درباره شيئ پيدا شده ـفرمود: به آن دست نزن؛ اگر مردم شيئ پيدا شده را دست نمى زدند، حتما صاحبش مى آمد و آن را برمى داشت.