امام على عليه السلام:هر كه از رؤياها كمك جويد، بى چيز مى شود.

امام على عليه السلام:بدترين فقر، آرزوهاست.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:ما جماعت پيامبران، فرمان داريم كه با مردم، به فراخورِ فهم و خِردهايشان سخن بگوييم.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند عز و جل هيچ پيامبرى را مبعوث نكرد، مگر اين كه جوان بود.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:ما جماعت پيامبران، چشم هايمان مى خوابد؛ امّا دل هايمان نمى خوابد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:از اخلاق پيامبران و صدّيقان، خوش رويى به هنگام روبه رو شدن با هم و دست دادن به هنگام رسيدن به يكديگر بود.

امام على عليه السلام:من، محمّد بن عبد اللّه بن عبد المطّلب هستم. خداى متعال، آفريدگان را بيافريد و مرا در [ميان]بهترين آنان، قرار داد. آن گاه، آنان را به دو گروه تقسيم كرد و [باز] مرا در بهترين گروه آنان جاى داد. سپس آنان را قبيله قبيله كرد و مرا در بهترين قبيله آنان قرار داد. آن گاه آنان را به خاندان ها تقسيم كرد و مرا در بهترين خاندان، جاى داد. پس من، از بهترينِ خاندان ها و پاك ترينِ شما هستم.

امام على عليه السلام:دودمان او بهترين دودمان است و شجره اش بهترين شجره، كه شاخه هايش راست است و ميوه هايش آويخته. زادگاهش مكّه است و هجرتش به طَيْبه. در آن جا آوازه اش بلند شد و صداى [دعوت]او به همه جا كشيده شد.

مجمع البيان:زمانى كه پيامبر خدا در شكم مادرش بود و يا اندك زمانى پس از ولادت او، پدر بزرگوارش در گذشت و دو ساله بود كه مادرش از دنيا رفت و در هشت سالگى، جدّ خود را از دست داد.

امام رضا عليه السلامـ در گفتگوهاى خود با پيروان اديان، در اثبات نبوّت محمّد صلى الله عليه و آله ـ: از جمله نشانه ها [ى نبوّتش]، اين است كه او يتيم و فقير و چوپان و اجير بود. نه كتابى آموخت و نه به محضر آموزگارى، آمد و شد كرد. سپس قرآنى آورد كه در آن، كلمه به كلمه داستان هاى پيامبران و سرگذشت آنان و اخبار گذشتگان و آيندگان تا روز قيامت، آمده است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:من، محمّد (ستوده) هستم. من، احمد (ستوده ترين) هستم. من، ماحى (محو كننده) هستم كه به واسطه من، كفرْ محو (نابود) مى شود. من، حاشر هستم كه مردم به دنبال من، محشور مى شوند. و من، عاقِب هستم و عاقِب، كسى است كه بعد از او پيامبرى نيست.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در پاسخ سؤال مردى يهودى از علّت نام گذارى شدن ايشان به محمّد و احمد و ابو القاسم و بشير و نذير و داعى ـ: محمّد، از آن روست كه من در زمين، ستوده ام. احمد، از آن روست كه من در آسمان ستوده ام. ابو القاسم، از آن روست كه خداوند عز و جل روز قيامت، قسمت آتش را جدا مى كند و هر كه از اوّلين و آخرينِ انسان ها، به من كافر شده باشد، جايش در آتش است و قسمت بهشت را جدا مى سازد و هر كه به من ايمان آورده و به نبوّت من اقرار كرده باشد، جايش در بهشت است. داعى، از آن روست كه من مردم را به دين پروردگارم عز و جل دعوت مى كنم. نذير، از آن روست كه هر كس نافرمانى ام كند، او را به آتش، بيم مى دهم. و بشير، از آن روست كه هر كس اطاعتم كند، او را به بهشت، بشارت مى دهم.

امام صادق عليه السلام:پيامبر خدا از زمانى كه خداوند عز و جلاو را برانگيخت، در حال تكيه دادن، غذا نخورد و خوش نداشت كه مانند پادشاهان باشد؛ امّا ما نمى توانيم اين كار را بكنيم.

الطبقات الكبرىـ به نقل از عايشه، در پاسخ اين سؤال كه: اخلاق پيامبر صلى الله عليه و آله در محيط خانه چگونه بود؟ ـ: خوش خوترينِ مردمان بود. نه دشنام مى داد و نه بدزبانى مى كرد و نه در كوچه و بازار، هياهو به راه مى انداخت و نه بدى را به بدى جبران مى كرد؛ بلكه مى بخشيد و گذشت مى كرد.

الغاراتـ به نقل از ابراهيم بن محمّد، يكى از نوادگان على عليه السلام ـ: على عليه السلام هر گاه پيامبر صلى الله عليه و آله را وصف مى كرد، مى فرمود: «او خاتم پيامبران است. بخشنده ترينِ مردم بود و دليرترين و راستگوترين و پايبندترينِ آنان به پيمان. از همه نرم خوتر بود و رفتارش بزرگوارانه تر. هر كس بدون سابقه قبلى وى را مى ديد، هيبتش او را مى گرفت و هر كه با وى معاشرت مى كرد و او را مى شناخت، دوستدارش مى شد. هر كه مى خواست او را وصف كند، مى گفت: نظير او را در گذشته و حال نديده ام».

الطبقات الكبرىـ به نقل از عبد اللّه بن حارث ـ: هيچ كس را نديدم كه به اندازه پيامبر خدا، لبخند بر لب داشته باشد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هان! به خدا سوگند كه من در آسمان، امين هستم و در زمين نيز امينم.

سيرة ابن هشام:پيش از آن كه به پيامبر خدا وحى نازل شود، قريش به او امين مى گفتند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اى مردم! بلدِ راه، به كسان خود دروغ نمى گويد و من، اگر هم دروغگو بودم، [دستِ كم]به شما دروغ نمى گفتم. به خداوندى كه هيچ خدايى جز او نيست، من فرستاده به حقّ خدا به سوى شما خصوصا و به سوى همه مردم عموما هستم. به خدا سوگند، همان گونه كه مى خوابيد، مى ميريد و همان گونه كه بيدار مى شويد، برانگيخته خواهيد شد و مطابق كردارتان، حسابرسى خواهيد شد و در برابر نيكى، پاداش نيك خواهيد يافت و در برابر بدى، كيفر بد خواهيد چشيد. بهشتِ جاويدان در كار است و دوزخِ هميشگى.

امام صادق عليه السلام:پيامبر خدا، نگاه هاى خود را ميان اصحابش تقسيم مى كرد وبه اين و آن، يكسان مى نگريست.