پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خوشا به حال آن كه اسلام آورَد و [امكاناتِ] زندگى اش به اندازه لازم باشد و نيروهايش استوار.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:مؤمنِ نيرومند، بهتر و نزد خداوند، محبوب تر از مؤمن ناتوان است، و در هر كدام، خوبى هايى است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در گزارش تعاليم صحف ابراهيم عليه السلام ـ: بر خردمند است تا عقلش شكست نخورده، [برنامه]وقت هايش چنين باشد: زمانى را با پروردگار عز و جلراز و نياز كند، زمانى را به حسابرسى از خود اختصاص دهد، زمانى را در آنچه خداوندِ عز و جل برايش آفريده، بينديشد، و زمانى را براى بهره بُردن از [خوشى هاى] حلال بگذارد؛ زيرا اين زمان (زمان بهره بردن از خوشى هاى حلال)، يارى كننده ديگر زمان هاست و دل ها را آرام و فارغ مى گردانَد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بر خردمند است تا هنگامى كه عقلش پايدار است، برنامه روزانه اش چهار بخش باشد: زمانى را به راز و نياز با پروردگار بپردازد، زمانى را به حسابرسى از خود، اختصاص دهد، زمانى را نزد دانشمندان برود تا او را در كار دين، بينا كنند و وى را اندرز دهند، و زمانى را به خوشى هاى حلال و زيباى دنيا اختصاص دهد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:سرگرمى داشته باشيد و تفريح كنيد؛ چرا كه خوش نمى دارم در دين شما سختى ديده شود.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بهترين تفريح مؤمن، شناست.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:به فرزندان خود، شنا و تيراندازى بياموزيد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:از حقوق فرزند بر پدر، آن است كه به او نوشتن، شنا و تيراندازى بياموزد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:دوست داشتنى ترين تفريح نزد خداوند متعال، اسب سوارى و تيراندازى است.

الدرّ المنثورـ به نقل از سليمان تَيمى ـ: پيامبر خدا، دوست مى داشت هر مردى، شناگر و تيرانداز باشد.

صحيح مسلمـ به نقل از عبد الرحمان بن شماسه ـ: پيامبر خدا فرمود: «كسى كه تيراندازى را ياد بگيرد و سپس آن را ترك كند، از ما نيست». يا فرمود: «به تحقيق، گناه كرده است».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در تفسير اين سخن خداوند عز و جل: «و هر چه از قوّت و اسب هاى آماده در توان داريد، بسيج كنيد» ـ: آگاه باشيد! به درستى كه «قوّت»، تيراندازى است. آگاه باشيد! به درستى كه «قوّت»، تيراندازى است. آگاه باشيد! به درستى كه «قوّت»، تيراندازى است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بر شما باد تيراندازى. به درستى كه آن، از بهترين سرگرمى هاى شماست.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:كسى كه تيراندازى را پس از يادگيرى آن، در حالتى كه از آن رو برگردانده، ترك كند، به درستى نعمتى را كفران كرده است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:كسى كه تيراندازى را ياد بگيرد و سپس آن را ترك كند، مرا نافرمانى كرده است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:سوار شويد، تيراندازى كنيد و اگر تيراندازى كنيد، نزد من محبوب تر است از اين كه سوار شويد. آگاه باشيد كه به تحقيق، خداوند عز و جل به سبب [ساختن] يك تير، سه نفر را به بهشت مى برد: سازنده چوب، و تقويت كننده به وسيله آن در راه خداوند (كسى كه آن تير را به دست پرتاب كننده بدهد)، و پرتاب كننده آن تير در راه خداوند.

مستدرك الوسائل:روزى پيامبر صلى الله عليه و آله به سمت درّه اى مى رفت. مردى باديه نشين را ديد كه گوسفند مى چرانَد و آن مرد، به نيرومندى شُهره بود. چوپان به پيامبر خدا گفت: ميل دارى با من كُشتى بگيرى؟ فرمود: «[اگر پيروز شوم،] چه چيزى جايزه مى دهى؟». گفت: يك گوسفند. پيامبر صلى الله عليه و آله با او كُشتى گرفت و او را بر زمين زد. مرد باديه نشين گفت: حاضرى يك بار ديگر، كشتى بگيرى؟ فرمود: «چه جايزه مى دهى؟». گفت: يك گوسفند ديگر. پيامبر صلى الله عليه و آله با او كُشتى گرفت و او را بر زمين زد. مرد باديه نشين گفت: اسلام را بر من عرضه بدار. كسى تاكنون مرا به زمين نزده است. پيامبر خدا، اسلام را بر او عرضه داشت. آن مرد، اسلام آورد و پيامبر صلى الله عليه و آله گوسفندانش را به وى باز گردانْد.

المناقب، ابن شهر آشوبـ به نقل از اسحاق بن بشّار ـ: رُكانة بن عبد بن زيد بن هاشم، از نيرومندترين مردمان قريش بود. روزى پيامبر صلى الله عليه و آله در سرزمينى سفت و سنگلاخ به وى فرمود: «اى رُكانه! از خدا نمى ترسى كه دعوت مرا نمى پذيرى؟». گفت: اگر بدانم بر حقّى، از تو پيروى مى كنم. پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «اگر در كُشتى تو را بر زمين بزنم، خواهى دانست كه بر حقّم؟». گفت: آرى. [پيامبر صلى الله عليه و آله] فرمود: «بلند شو تا كُشتى بگيريم». رُكانه بلند شد و كُشتى گرفتند. چون پيامبر صلى الله عليه و آله بر او يورش بُرد، او را به پهلو خوابانْد. ركانه گفت: يك بار ديگر كشتى بگيريم. يك بار ديگر كشتى گرفتند و پيامبر صلى الله عليه و آله او را بر زمين زد.

امام على عليه السلام:پيامبر خدا، در كنار گورستان نشست و من، همراه وى بودم. حسن و حسين عليهماالسلامآمدند و شروع به كُشتى گرفتن كردند. پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «حسن! حسين را بگير». على عليه السلام گفت: اى پيامبر خدا! آيا [حسن را] در برابر حسين تشويق مى كنى، با اين كه حسن، بزرگ تر است؟ فرمود: «جبرئيل دارد حسين را تشويق مى كند».

الأمالى، طوسىـ به نقل از ابو هريره ـ: حسن و حسين عليهماالسلام كُشتى گرفتند. پيامبر خدا فرمود: «حسن! برو جلو». فاطمه عليهاالسلام گفت: اى پيامبر خدا! حسن را تشويق مى كنى، با اين كه بزرگ تر است؟ فرمود: «من، حسن را تشويق مى كنم و جبرئيل، حسين را».