امام صادق عليه السلام:عياض در زمان جاهليت، آدم مهم و پُرمنزلتى بود و براى اهل عُكاظ (بازارمعروف و موسمىِ دوره جاهليت) داورى مى كرد. او هر وقت وارد مكّه مى شد، جامه هاى گناه آلود و پليد خود را از تنش در مى آورد و جامه هاى پيامبر خدا را به خاطر اين كه پاك بود، مى گرفت و آنها را مى پوشيد و كعبه را طواف مى كرد و چون طوافش تمام مى شد، به پيامبر صلى الله عليه و آله بر مى گرداند. پس از آن كه پيامبر صلى الله عليه و آله قدرت يافت، عياض هديه اى براى ايشان آورد. پيامبر صلى الله عليه و آله از پذيرفتن آن، سر باز زد و فرمود: «اى عياض! اگر مسلمان شوى، هديه ات را مى پذيرم. خداوند عز و جل خوش ندارد كه من عطاى مشركان را بپذيرم». بعدها عياض اسلام آورد ومسلمانى نيك و راستين شد و هديه اى به پيامبر خدا تقديم

الكافىـ به نقل از ابراهيم كَرخى ـ: از امام صادق عليه السلام پرسيدم: مردى مالك آبادىِ بزرگى است و چون روز [جشن] مهرگان يا نوروز مى شود، برزگرانِ او هدايايى به او تقديم مى كنند كه البتّه مكلّف به اين كار نيستند؛ بلكه مى خواهند با اين كار، خودشان را به او نزديك كنند. [اين هدايا چه حكمى دارد؟] امام عليه السلام فرمود: «مگر نه اين كه آنان (كشاورزان) نمازگزارند؟». گفتم: چرا. فرمود: «پس هديه آنان را بپذيرد و متقابلاً به آنان هديه اى بدهد؛ چرا كه پيامبر خدا فرمود: اگر [مسلمانى] حتّى پاچه گوسفندى برايم هديه بياورد، مى پذيرم و اين كار، جزو دين است؛ ولى اگر كافرى يا منافقى يك بارِ شتر هم به من هديه دهد، نمى پذيرم و اين نيز جزو دين است. خداوند عز و جل براى من رضا نداده است كه عطاى مشركان و منافقان