حدیث دربارهنهى از پذيرفتن هديه مُشرك

الإمامُ الصّادقُ عليه السلام:كانَ عِياضٌ رجُلاً عَظيمَ الخَطَرِ وكانَ قاضِيا لأهلِ عُكاظَ في الجاهِلِيَّةِ، فكانَ عِياضٌ إذا دَخَلَ مَكّةَ ألقى عَنهُ ثِيابَ الذُّنُوبِ والرَّجاسَةِ، وأخَذَ ثِيابَ رَسولِ اللّهِ صلى الله عليه و آله لِطُهرِها، فلَبِسَها وطافَ بالبَيتِ ثُمّ يَرُدُّها علَيهِ إذا فَرَغَ مِن طَوافِهِ. فلَمّا أن ظَهَرَ رسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله أتاهُ عِياضٌ بهَدِيَّةٍ فأبى رسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله أن يَقبَلَها، وقالَ: يا عِياضُ، لَو أسلَمتَ لَقَبِلتُ هَدِيَّتَكَ؛ إنّ اللّهَ عز و جل أبى لِي زَبْدَ المُشرِكينَ. ثُمّ إنّ عِياضا بَعدَ ذلكَ أسلَمَ وحَسُنَ إسلامُهُ فأهدى إلى رسولِ اللّهِ صلى الله عليه و آله هَدِيَّةً فقَبِلَها مِنهُ. ۱

امام صادق عليه السلام:عياض در زمان جاهليت، آدم مهم و پُرمنزلتى بود و براى اهل عُكاظ (بازارمعروف و موسمىِ دوره جاهليت) داورى مى كرد. او هر وقت وارد مكّه مى شد، جامه هاى گناه آلود و پليد خود را از تنش در مى آورد و جامه هاى پيامبر خدا را به خاطر اين كه پاك بود، مى گرفت و آنها را مى پوشيد و كعبه را طواف مى كرد و چون طوافش تمام مى شد، به پيامبر صلى الله عليه و آله بر مى گرداند. پس از آن كه پيامبر صلى الله عليه و آله قدرت يافت، عياض هديه اى براى ايشان آورد. پيامبر صلى الله عليه و آله از پذيرفتن آن، سر باز زد و فرمود: «اى عياض! اگر مسلمان شوى، هديه ات را مى پذيرم. خداوند عز و جل خوش ندارد كه من عطاى مشركان را بپذيرم». بعدها عياض اسلام آورد ومسلمانى نيك و راستين شد و هديه اى به پيامبر خدا تقديم كرد و پيامبر خدا نيز آن را از او پذيرفت.

۱.الكافي: ج 5 ص 142 ح 3 عن أبي بكر الحضرمي عن الإمام الصادق عليه السلام، بحارالأنوار: ج 22 ص 294 ح 4.

کلیدواژه‌ها نفس هدیه نهی از پذیرفتن هدیه مشرک عوامل خودسازی

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:ما هديه هيچ مشركى را نمى پذيريم.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:ما پيشكش مشركان را نمى پذيريم.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ به [جنگاورى به نام] مُلاعِبِ اَسِنّه (نيزه باز) كه هديه اى براى ايشان آورد و ايشان پذيرش اسلام را به او پيشنهاد كرد؛ امّا وى از مسلمان شدن امتناع ورزيد ـ: من هم هديه مشركى را نمى پذيرم.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ به مردى كه پيش از مسلمان شدن، اسبى را براى ايشان هديه آورد ـ: من عطاى مشركان را خوش نمى دارم.

كنز العمّالـ درباره عياض بن حمار مجاشعى ـ: او براى پيامبر صلى الله عليه و آله هديه اى يا شترى آورد. پيامبر خدا به او فرمود: «مسلمان شده اى؟». گفت: نه. پيامبر خدا فرمود: «من از پذيرفتن عطاى مشركان، نهى شده ام».

كنز العمّالـ به نقل از حكيم بن حِزام ـ: به يمن مسافرت كردم و جامه اى ذو يَزَنى خريدم و آن را در زمانى كه رابطه ميان پيامبر صلى الله عليه و آله و قريش تيره بود، به ايشان هديه كردم. پيامبر خدا فرمود: «من هديه هيچ مشركى را نمى پذيرم» و ردّش كرد. من آن جامه را فروختم و پيامبر خدا آن را خريد و پوشيد.

امام على عليه السلام:پيامبر صلى الله عليه و آله از پذيرفتن عطاى مشركان، نهى فرمود. منظورش هداياى حربيان بود.

الكافىـ به نقل از ابراهيم كَرخى ـ: از امام صادق عليه السلام پرسيدم: مردى مالك آبادىِ بزرگى است و چون روز [جشن] مهرگان يا نوروز مى شود، برزگرانِ او هدايايى به او تقديم مى كنند كه البتّه مكلّف به اين كار نيستند؛ بلكه مى خواهند با اين كار، خودشان را به او نزديك كنند. [اين هدايا چه حكمى دارد؟] امام عليه السلام فرمود: «مگر نه اين كه آنان (كشاورزان) نمازگزارند؟». گفتم: چرا. فرمود: «پس هديه آنان را بپذيرد و متقابلاً به آنان هديه اى بدهد؛ چرا كه پيامبر خدا فرمود: اگر [مسلمانى] حتّى پاچه گوسفندى برايم هديه بياورد، مى پذيرم و اين كار، جزو دين است؛ ولى اگر كافرى يا منافقى يك بارِ شتر هم به من هديه دهد، نمى پذيرم و اين نيز جزو دين است. خداوند عز و جل براى من رضا نداده است كه عطاى مشركان و منافقان وخوراك آنان را بپذيرم».