پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:همانا هر حقّى را حقيقتى است و بنده به حقيقت اخلاص نرسد، مگر آن گاه كه دوست نداشته باشد در برابر كارى كه براى خدا مى كند، تمجيد و ستايش شود.

امام على عليه السلام:عبادت خالص اين است كه آدمى جز به پروردگار خويش اميد نبندد و جز از گناه خويش نترسد.

امام صادق عليه السلام:عمل خالص آن است كه نخواهى كسى جز خداوند عز و جل، تو را بر انجام آن بستايد. ۳

معانى الأخبار:ـ در پاسخ به سؤال پيامبر صلى الله عليه و آله ازتفسير اخلاص ـجبرئيل عليه السلام گفت: مخلِص كسى است كه از مردم هيچ نخواهد، تا خود بدان دست يابد و هرگاه بدان دست يافت خشنود شود و هرگاه چيزى نزدش باقى ماند، آن را در راه خدا [به ديگران]بخشد؛ زيرا كسى كه از مخلوق چيزى نخواهد، به عبوديت براى خداوند عز و جلاقرار كرده است و چون به نياز خود رسيد و خشنود گشت، از خدا خشنود شده و خداوند تبارك و تعالى نيز از او خشنود است و هرگاه [آنچه برايش باقى مانده] به خاطر خداوند عز و جل ببخشد، به مرتبه اعتماد بر پروردگارش عز و جل رسيده است.