امام باقر عليه السلامـ در پاسخ به ابو ايمن كه به امام عليه السلام گفت: اى ابو جعفر! شما مردم را مى فريبيد و پيوسته مى گوييد: «شفاعت محمّد، شفاعت محمّد!» و ايشان چنان ناراحت شد كه رنگ چهره اش برگشت ـ: واى بر تو اى ابو ايمن! داشتن عفّت شكم و شهوت، تو را غرّه كرده است؟! اگر صحنه هاى هول انگيز قيامت را ببينى، حتماً به شفاعت محمّد صلى الله عليه و آله نياز پيدا خواهى كرد. واى بر تو! آيا شفاعت، جز براى كسى است كه مستوجب آتش باشد؟!. هيچ كس، از اوّلين و آخرين، نيست مگر آن كه در روز قيامت، به شفاعت محمّد صلى الله عليه و آله نيازمند خواهد بود.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:شفاعت من، درباره مرتكبانِ گناهان كبيره است، بجز مشركان و ستمگران.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:كسى كه نماز را سبُك بشمارد، به شفاعت من دست نمى يابد و به خدا سوگند، در كنار حوض [ـِ كوثر]، بر من وارد نخواهد شد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:همانا نزديك ترينِ شما به من در فردا [ى قيامت] و سزاوارترينِ شما به شفاعت من، راستگوترين، امانتدارترين، خوش اخلاق ترين و نزديك ترينِ شما به مردم است.

امام باقر عليه السلامـ در پاسخ به ابو ايمن كه به امام عليه السلام گفت: اى ابو جعفر! شما مردم را مى فريبيد و پيوسته مى گوييد: «شفاعت محمّد، شفاعت محمّد!» و ايشان چنان ناراحت شد كه رنگ چهره اش برگشت ـ: واى بر تو اى ابو ايمن! داشتن عفّت شكم و شهوت، تو را غرّه كرده است؟! اگر صحنه هاى هول انگيز قيامت را ببينى، حتماً به شفاعت محمّد صلى الله عليه و آله نياز پيدا خواهى كرد. واى بر تو! آيا شفاعت، جز براى كسى است كه مستوجب آتش باشد؟!. هيچ كس، از اوّلين و آخرين، نيست مگر آن كه در روز قيامت، به شفاعت محمّد صلى الله عليه و آله نيازمند خواهد بود.

امام صادق عليه السلام:در ميان انسان ها، از اوّلين تا آخرين، هيچ كس نيست، مگر آن كه به شفاعت محمّد صلى الله عليه و آله در روز قيامت، نياز دارد.

امام صادق عليه السلامـ در پاسخ به اين سؤال كه: مگر مؤمن به شفاعت محمّد صلى الله عليه و آله در آن روز، نيازمند است؟ ـ: آرى. مؤمنان نيز خطاها و گناهانى دارند و هيچ كس نيست، مگر اين كه در آن روز، به شفاعت محمّد صلى الله عليه و آله محتاج است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:كسى كه به شفاعت كردن من ايمان نداشته باشد، خداوند، شفاعت مرا به او نمى رساند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:[موضوع] شفاعت من در روز قيامت، يك حقيقت است. پس هر كه بِدان ايمان نداشته باشد، مشمول آن واقع نخواهد شد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:شفاعت من، به دو كس نمى رسد: قدرتمند مستبد و ستمگر، و غلو كننده خارج شده از دين.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:شفاعت من، درباره مرتكبانِ گناهان كبيره است، بجز مشركان و ستمگران.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:كسى كه نماز را سبُك بشمارد، به شفاعت من دست نمى يابد و به خدا سوگند، در كنار حوض [ـِ كوثر]، بر من وارد نخواهد شد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:همانا نزديك ترينِ شما به من در فردا [ى قيامت] و سزاوارترينِ شما به شفاعت من، راستگوترين، امانتدارترين، خوش اخلاق ترين و نزديك ترينِ شما به مردم است.

عدّة الداعى:پيامبر خدا فرمود: «برترين صدقه، صدقه زبان است». گفته شد: اى پيامبر خدا! صدقه زبان چيست؟ فرمود: «ميانجيگرى كردن، تا با آن، اسيرى را آزاد كنى و خونى را از به ناحق ريخته شدن، حفظ كنى و به برادرت خيرى برسانى و پيشامد ناگوارى را دفع كنى».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:در روز قيامت، روزه و قرآن، از بنده شفاعت مى كنند. روزه مى گويد: پروردگارا! من، او را از طعام و خواسته هاى دل ۲ در روز، باز داشتم. پس شفاعتم را درباره او بپذير. قرآن هم مى گويد: من او را از خواب شبانه، باز داشتم. پس شفاعتم را درباره او بپذير. پس شفاعت هر دو، پذيرفته مى شود.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:آن گاه كه بنده بميرد، نماز، در بالاى سرش خواهد بود، صدقه سمت راست او، و روزه كنار سينه اش.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:ميانجيگرى كنيد تا پاداش بينيد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:كسى كه با ميانجيگرى خود زيانى را دفع يا سودى را احيا كند، خداوند متعال، قدمهاى او را استوار بدارد، در روزى كه قدمها مى لغزد.

امام صادق عليه السلام:ميانجيگرى، زكات مقام است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:شفاعت من شامل آن كس از امّتم مى شود كه اهل بيت مرا دوست داشته باشد.