فیلترها
نتایج جستجو برای «مهلت دهی خدا»: ۲۴ حدیث
فیلترها
فیلترها
کتاب
موضوع
معصوم
طول حدیث
الإمامُ عليٌّ عليه السلام:يابنَ آدمَ، إذا رَأيتَ ربَّكَ سبحانَهُ يُتابِعُ علَيكَ نِعمَهُ وأنتَ تَعصيهِ فاحذَرْهُ. ۱
امام على عليه السلام:اى فرزند آدم! هرگاه ديدى كه گناه مى كنى و با اين حال پروردگار پاك نعمت هايش را پياپى به تو ارزانى مى دارد، از او برحذر باش.
۱.نهج البلاغة: الحكمة 25
عنه عليه السلام:أيُّها النّاسُ، لِيَرَكُمُ اللّهُ مِن النِّعمَهِ وَجِلِينَ كما يَراكُم مِن النِّقمَةِ فَرِقِينَ؛ إنّهُ مَن وُسِّعَ علَيهِ في ذاتِ يَدِهِ فلَم يَرَ ذلكَ استِدراجا فَقد أمِنَ مَخُوفا، ومَن ضُيِّقَ علَيهِ في ذاتِ يَدِهِ فلَم يَرَ ذلكَ اختِبارا فَقد ضَيَّعَ مَأمولاً. ۱
امام على عليه السلام:اى مردم! همان گونه كه خداوندشما را از سختى و عذاب ترسان مى بيند بايد از نعمت نيز هراسان ببيند؛ زيرا هر كه دَرِ نعمت به رويش گشوده شود و آن را مهلت خداوندى نداند از پيشامدى ترسناك خود را ايمن پنداشته است و هركس به تنگدستى گرفتار آيد و آن را آزمايشى [الهى] نداند، پاداشى را كه در انتظار اوست از دست داده است.
۱.نهج البلاغة: الحكمة 358
عنه عليه السلام:رُبَّ مُنعَمٍ علَيهِ مُستَدرَجٌ بالنُّعمى، ورُبَّ مُبتَلىً مَصنوعٌ لَهُ بالبَلوى. ۱
امام على عليه السلام:بسا نعمت داده اى كه به تدريج به خشم خدا نزديكتر مى شود و بسا بلا زده اى كه با آن بلا به او خوبى مى شود.
۱.نهج البلاغة: الحكمة 273.
الإمامُ الحسينُ عليه السلام:الاستِدراجُ مِن اللّهِ سبحانَهُ لِعَبدِهِ أن يُسبِغَ علَيهِ النِّعَمَ ويَسلُبَهُ الشُّكرَ. ۱
امام حسين عليه السلام:استدراج و مهلت دهى خداوند سبحان به بنده اش اين است كه به او نعمت هاى فراوان دهد و توفيق شكرگزارى را از وى بگيرد.
۱.بحار الأنوار: 78 / 117 / 7.
رسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله:إيّاكُم و التَّنعُّمَ؛ فإنَّ عِبادَ اللّهِ لَيسوا بالمُتَنعِّمينَ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:از ناز پروردگى بپرهيزيد؛ زيرا كه بندگان خدا ناز پرورده نيستند.
۱.كنز العمّال: 6111، 6308.
الإمامُ عليٌّ عليه السلام:يا بنَ آدمَ، إذا رَأيتَ ربَّكَ سبحانَهُ يُتابِعُ علَيكَ نِعمَهُ و أنتَ تَعصيهِ فاحذَرْهُ. ۱
امام على عليه السلام:اى فرزند آدم! هرگاه ديدى كه گناه مى كنى و با اين حال پروردگار پاك نعمت هايش را پياپى به تو ارزانى مى دارد، از او برحذر باش.
۱.نهج البلاغة: الحكمة 25.
عنه عليه السلام:كَم مِن مُبتَلىً بالنَّعماءِ! ۱
امام على عليه السلام:بسا كسى كه نعمت براى او [مايه]بلا و گرفتارى است.
۱.غرر الحكم: 6951.
عنه عليه السلام:كَم مِن مُستَدرَجٍ بالإحسانِ إلَيهِ، و مَغرورٍ بالسَّترِ علَيهِ، و مَفتونٍ بحُسنِ القَولِ فيهِ! و ما ابتَلَى اللّهُ أحدا بمِثلِ الإملاءِ لَهُ. ۱
امام على عليه السلام:بسا كسى كه به سبب احسان [خداوند] به او، كم كم به عذاب نزديك شده است و بسا كسى كه به سبب پرده پوشى خداوند بر او، مغرور گشته است و بسا كسى كه به سبب ستايش مردمان از او، فريب خورده است و خداوند هيچ كس را به چيزى مانند مهلت دادن به او نيازموده است.
۱.نهج البلاغة: الحكمة 116.
عنه عليه السلام:أيُّها النّاسُ، لِيَرَكُمُ اللّهُ مِن النِّعمَةِ وَجِلِينَ كما يَراكُم مِن النِّقمَةِ فَرِقِينَ؛ إنّهُ مَن وُسِّعَ علَيهِ في ذاتِ يَدِهِ فلَم يَرَ ذلكَ استِدراجا فَقد أمِنَ مَخُوفا، و مَن ضُيِّقَ علَيهِ في ذاتِ يَدِهِ فلَم يَرَ ذلكَ اختِبارا فَقد ضَيَّعَ مَأمولاً. ۱
امام على عليه السلام:اى مردم! همان گونه كه خداوند شما را از سختى و عذاب ترسان مى بيند بايد از نعمت نيز هراسان ببيند؛ زيرا هر كه دَرِ نعمت به رويش گشوده شود و آن را مهلت خداوندى نداند از پيشامدى ترسناك خود را ايمن پنداشته است و هر كس به تنگدستى گرفتار آيد و آن را آزمايشى [الهى] نداند، پاداشى را كه در انتظار اوست از دست داده است.
۱.نهج البلاغة: الحكمة 358.
عنه عليه السلام:رُبَّ مُنعَمٍ علَيهِ في نفسِهِ مُستَدرَجٌ بالإحسانِ إلَيهِ، و رُبَّ مُبتَلىً عِند النّاسِ مَصنوعٌ لَهُ. ۱
امام على عليه السلام:بسا كسى كه به او نعمت داده شده و به سبب اين احسان تدريجاً به عذاب نزديك مى شود و اى بسا كسى كه به نظر مردم بلا زده است اما در واقع [با اين بلا]به او احسان مى شود.
۱.بحار الأنوار: 77 / 408 / 38.
عنه عليه السلام:رُبَّ مُنعَمٍ علَيهِ مُستَدرَجٌ بالنُّعمى، و رُبَّ مُبتَلىً مَصنوعٌ لَهُ بالبَلوى. ۱
امام على عليه السلام:بسا نعمت داده اى كه به تدريج به خشم خدا نزديكتر مى شود و بسا بلا زده اى كه با آن بلا به او خوبى مى شود.
۱.نهج البلاغة: الحكمة 273.
عنه عليه السلامـ في صِفَةِ أهلِ الدُّنيا ـ: سَلَكَت بهِمُ الدُّنيا طَريقَ العَمى، و أخَذَت بأبصارِهِم عن مَنارِ الهُدى، فَتاهُوا في حَيرَتِها، و غَرِقوا في نِعمَتِها، و اتَّخَذوها رَبّا. ۱
امام على عليه السلامـ در وصف دنيا طلبان ـفرمود: دنيا آنان را به كوره راه مى برد و ديدگانشان را از ديدن نشانه هاى هدايت فرو پوشانيده است. از اين رو، در حيرتكده دنيا سرگشته اند و در نعمت هاى آن غرقه و دنيا را خداوندگار خويش گرفته اند.
۱.نهج البلاغة: الكتاب31.
عنه عليه السلام:اتَّقُوا سَكَراتِ النِّعمَةِ، و احذَروا بَوائقَ النِّقمَةِ. ۱
امام على عليه السلام:از سرمستى هاى نعمت بترسيد و از سختى هاى خشم و انتقام [خدا]حذر كنيد.
۱.نهج البلاغة: الخطبة 151.
عنه عليه السلامـ في ذِكرِ المَلاحِمِ ـ: ذاكَ حَيثُ تَسكُرونَ مِن غَيرِ شَرابٍ، بَل مِن النِّعمَةِ و النَّعيمِ. ۱
امام على عليه السلامـ در سخن از پيشامدهاى ناگوار ـفرمود: در آن زمان، نه از شراب، كه از نعمت و خوشگذرانى سرمست مى شويد.
۱.نهج البلاغة: الخطبة 187.
عنه عليه السلام:نَسألُ اللّهَ سبحانَهُ أن يَجعَلَنا و إيّاكُم مِمَّن لا تُبطِرُهُ نِعمَةٌ، و لا تُقَصِّرُ (تَقتَصِروا) بهِ عَن طاعَةِ ربِّهِ غايَةٌ، و لا تَحُلُّ بِه بَعدَ المَوتِ نَدامَةٌ و لا كآبَةٌ. ۱
امام على عليه السلام:از خداوند سبحان مسألت مى كنيم كه ما و شما را از كسانى قرار دهد كه هيچ نعمتى آنان را سرمست نمى كند و هيچ هدفى از طاعت پروردگار بازشان نمى دارد و پس از مرگ، گرفتار پشيمانى و اندوه نمى شوند.
۱.نهج البلاغة: الخطبة 64.
الإمامُ الحسينُ عليه السلام:الاستِدراجُ مِن اللّهِ سبحانَهُ لِعَبدِهِ أن يُسبِغَ علَيهِ النِّعَمَ و يَسلُبَهُ الشُّكرَ. ۱
امام حسين عليه السلام:استدراج و مهلت دهى خداوند سبحان به بنده اش اين است كه به او نعمت هاى فراوان دهد و توفيق شكرگزارى را از وى بگيرد.
۱.بحار الأنوار: 78 / 117 / 7.
الإمامُ الصّادقُ عليه السلام:كَم مِن مَغرورٍ بما قَد أنعَمَ اللّهُ علَيهِ، و كَم مِن مُستَدرَجٍ بِسَترِ اللّهِ علَيهِ، و كَم مِن مَفتونٍ بثَناءِ النّاسِ علَيهِ! ۱
امام صادق عليه السلام:بسا افرادى كه به سبب نعمتى كه خدا به آنها داده است دچار غرور و غفلت شده اند و بسا كسانى كه بر اثر پرده پوشى خدا كم كم به عذاب خدا نزديك گشته اند و بسا كسانى كه به مدح و ثناى مردم فريفته شده اند.
۱.الكافي: 2 / 452 / 4.
عنه عليه السلامـ لمّا قالَ لَهُ قائلٌ: سَألتُ اللّهَ أن يَرزُقَني مالاً و ولدا و دارا فرَزَقَني، و قد خِفتُ أن يكونَ ذلكَ استِدراجا ـ: أما و اللّهِ مَعَ الحَمدِ فلا. ۱
امام صادق عليه السلامـ در پاسخ به فردى كه عرض كرد: از خداوند مسألت كردم كه به من مال و فرزند و خانه اى روزى كند و روزيم فرمود و اينك مى ترسم كه اينها از باب استدراج و مهلت دهى باشد ـفرمود: به خدا سوگند كه اگر با حمد و سپاس همراه باشد، چنين نخواهد بود.
۱.الكافي: 2 / 97 / 17.
امام صادق عليه السلامـ درباره آيه «سنستدرجهم من حيث لا يعلمون» ـفرمود: استدراج اين است كه بنده گناه كند و با اين حال خداوند باز به او نعمت دهد، تا آن نعمت او را از استغفار از آن گناه باز دارد.
نمایش ۱ تا ۲۰ از ۲۴