فیلترها
نتایج جستجو برای «مقام ستوده»: ۱۰ حدیث
رسول اللّه صلى الله عليه و آله:إذا قُمتُ المَقامَ المَحمودَ تَشَفَّعتُ في أصحابِ الكبائرِ مِن اُمَّتي، فَيُشَفِّعُني اللّهُ فِيهِم، واللّهِ لا تَشَفَّعتُ فِيمَن آذى ذُرِّيَّتي. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:زمانى كه به مقام ستوده برسم، براى مرتكبان گناهان كبيره امّت خود، شفاعت مى كنم و خداوند، شفاعت من را درباره آنها مى پذيرد. به خدا سوگند، براى كسانى كه فرزندان مرا بيازارند، شفاعت نخواهم كرد.
۱.الأمالي للصدوق: ص 370 ح 462.
رسول اللّه صلى الله عليه و آله:إذا قُمتُ المَقامَ المَحمودَ تَشَفَّعتُ في أصحابِ الكَبائِرِ مِن اُمَّتي، فَيُشَفِّعُنِياللّهُ فيهِم، وَاللّهِ لا تَشَفَّعتُ فيمَن آذى ذُرِّيَّتي. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:آن گاه كه در آن مقامِ ستوده ۲ برخيزم، براى آن دسته از امّتم كه به گناهان كبيره آلوده اند، شفاعت مى كنم و خداوند، شفاعت مرا درباره آنها مى پذيرد؛ امّا به خدا سوگند، براى كسى كه فرزندان مرا آزرده باشد، شفاعت نخواهم كرد.
۱.الأمالي للصدوق: ص 370 ح 462.
۲.واژه «مقام»، يا مصدر است ـ كه در اين صورت، به معناى برانگيخته شدن به صورتى ستودنى است ـ و يا اسم مكان است و معناى آن، چنين مى شود: «خداوند، تو را در جايگاهى ستوده قرار مى دهد كه همگان تو را مى ستايند». اين مقام ـ چنان كه در احاديث آمده ـ مقام شفاعت است (ر. ك: الميزان في تفسير القرآن: ج 13 ص 176).
عنه صلى الله عليه و آله:إذا قُمتُ المَقامَ المَحمودَ تَشَفَّعتُ في أصحابِ الكبائرِ مِن اُمَّتي، فَيُشَفِّعُني اللّهُ فِيهِم، واللّهِ لا تَشَفَّعتُ فِيمَن آذى ذُرِّيَّتي. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:زمانى كه به مقام ستوده برسم، براى مرتكبان گناهان كبيره امّت خود، شفاعت مى كنم و خداوند، شفاعت من را درباره آنها مى پذيرد. به خدا سوگند، براى كسانى كه فرزندان مرا بيازارند، شفاعت نخواهم كرد.
۱.الأمالي للصدوق: ص 370 ح 462 عن خالد القلانسي عن الإمام الصادق عن آبائه عليهم السلام، بحار الأنوار: ج 8 ص 37 ح 12.
عنه صلى الله عليه و آله:لَو قد قُمتُ المَقامَ المَحمودَ لَشَفَعتُ في أبي واُمّي وعَمّي وأخٍ لي كانَ مؤاخيا في الجاهِلِيَّةِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر گاه به مقام ستوده برسم، براى پدر و مادر و عمويم و برادرى كه در جاهليت داشته ام، شفاعت مى كنم.
۱.تفسير القمّي: ج 1 ص 380، بحار الأنوار: ج 8 ص 36 ح 8.
عنه صلى الله عليه و آله:إذا قُمتُ المَقامَ المَحمودَ تَشَفَّعتُ في أصحابِ الكَبائِرِ مِن اُمَّتي، فَيُشَفِّعُنِياللّهُ فيهِم، وَاللّهِ لا تَشَفَّعتُ فيمَن آذى ذُرِّيَّتي. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:آن گاه كه در آن مقامِ ستوده ۲ برخيزم، براى آن دسته از امّتم كه به گناهان كبيره آلوده اند، شفاعت مى كنم و خداوند، شفاعت مرا درباره آنها مى پذيرد؛ امّا به خدا سوگند، براى كسى كه فرزندان مرا آزرده باشد، شفاعت نخواهم كرد.
۱.الأمالي للصدوق: ص 370 ح 462 عن خالد القلانسي عن الإمام الصادق عن آبائه عليهم السلام، بحارالأنوار: ج 8 ص 37 ح 12.
۲.واژه «مقام»، يا مصدر است ـ كه در اين صورت، به معناى برانگيخته شدن به صورتى ستودنى است ـ و يا اسم مكان است و معناى آن، چنين مى شود: «خداوند، تو را در جايگاهى ستوده قرار مى دهد كه همگان تو را مى ستايند». اين مقام ـ چنان كه در احاديث آمده ـ مقام شفاعت است (ر. ك: الميزان في تفسير القرآن: ج 13 ص 176).
عنه صلى الله عليه و آله:إذا قُمتُ المَقامَ المَحمودَ تَشَفَّعتُ في أصحابِ الكبائرِ مِن اُمَّتي، فَيُشَفِّعُني اللّهُ فِيهِم، واللّهِ لا تَشَفَّعتُ فِيمَن آذى ذُرِّيَّتي. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:زمانى كه به مقام ستوده برسم، براى مرتكبان گناهان كبيره امت خود شفاعت مى كنم و خداوند شفاعت من درباره آنها را مى پذيرد. به خدا سوگند براى كسانى كه فرزندان مرا بيازارند شفاعت نخواهم كرد.
۱.الأمالي للصدوق: 370/462.
الإمامُ الرِّضا عليه السلامـ لَمّا سُئلَ عن قولِهِ تعالى: «لِمَنِ ارْتَضى» ـ: لا يَشفَعُونَ إلاّ لِمَنِ ارتَضى اللّهُ دِينَهُ. ۱
امام رضا عليه السلامـ در پاسخ به پرسش از اين سخن خداوند متعال كه فرمود: «براى كسى كه خدا رضايت دهد» ـفرمود: آنان تنها براى كسى شفاعت مى كنند كه خداوند از دين او راضى باشد.
۱.عيون أخبار الرِّضا: 1/136/35.
رسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله:إنَّ الناسَ يَصِيرُونَ يَومَ القِيامَةِ جُثىً، كُلُّ اُمَّةٍ تَتبَعُ نَبِيَّها، يَقولونَ: يا فُلانُ، اشفَعْ، يا فُلانُ، اشفَعْ، حتّى تَنتَهِيَ الشَّفاعَةُ إلى محمّدٍ، فذلكَ يَومُ يَبعَثُهُ اللّهُ المَقامَ المَحمودَ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:در روز قيامت مردم گروه گروه مى شوند و هر امّتى در پى پيامبر خود به راه مى افتد و مى گويند: فلانى! شفاعت كن؛ فلانى! شفاعت كن؛ تا آن كه نوبت شفاعت به محمّد مى رسد. و در اين روز است كه خداوند او را به مقامى ستوده مى رساند.
۱.كنز العمّال: 39042.
عنه صلى الله عليه و آله:إذا قُمتُ المَقامَ المَحمودَ تَشَفَّعتُ في أصحابِ الكبائرِ مِن اُمَّتي، فَيُشَفِّعُني اللّهُ فِيهِم، و اللّهِ لا تَشَفَّعتُ فِيمَن آذى ذُرِّيَّتي. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:زمانى كه به مقام ستوده برسم، براى مرتكبان گناهان كبيره امت خود شفاعت مى كنم و خداوند شفاعت من درباره آنها را مى پذيرد. به خدا سوگند براى كسانى كه فرزندان مرا بيازارند شفاعت نخواهم كرد.
۱.الأمالي للصدوق: 370/462.