امام حسن عليه السلامـ در پاسخ به پرسش پدرش از او درباره تنگ چشمى ـ: تنگ چشمى آن است كه آنچه را دارى مايه شرافت پندارى و آنچه را انفاق كنى، تلف شده و بر باد رفته انگارى.

امام صادق عليه السلام:تنگ چشم، كسى است كه حقّ خدا را نپردازد و در راهى جز حقّ خداوند عز و جل خرج كند.

امام صادق عليه السلام:تنگ چشمى، بالاتر و بدتر از بخل است؛ زيرا بخيل نسبت به آنچه خود دارد بخل مى ورزد، امّا تنگ چشم هم به مال مردم و هم به مال خودش بخل مى ورزد، تا جايى كه هر چه دست مردم مى بيند آرزو مى كند كه، به حلال يا حرام، از آن او باشد؛ از آنچه خدا روزيش كرده نه سير مى شود و نه سودى بر مى گيرد.