امام على عليه السلام:هر كه خود را در مقام پيشوايى مردم قرار دهد، بايد پيش از تعليم ديگران، به تعليم خود بپردازد و پيش از آنكه با زبانش تربيت كند، با رفتار خود، تربيت نمايد و كسى كه آموزگار و مربّى خود باشد، بيشتر سزاوار بزرگداشت است تا كسى كه [پيش از خودسازى]آموزگار و مربّى ديگران باشد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:كسى كه روز خود را آغاز كند و به امور مسلمانان اهتمام نورزد، مسلمان نيست.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هركه به كار مسلمانان اهتمام نورزد، از آنان نيست و هركه صبح و شام، خيرخواه خدا و پيامبر او و كتاب و امامش و توده مسلمانان نباشد، از آنان نيست.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:مؤمنان را در مهربانى ورزيدن به يكديگر، دوستى با يكديگر و ملاطفت با يكديگر، چونان يك پيكر مى بينى كه چون عضوى [به درد آيد و] شكايت كند، ديگر اعضا با بى خوابى و تب با او همصدا مى شوند و يكديگر را فرا مى خوانند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بنده اى به سبب برداشتن شاخه خارى از سرِ راه مسلمانان به بهشت رفت.

امام صادق عليه السلام:مؤمن، برادرِ مؤمن است؛ همچون يك پيكر كه اگر عضوى از آن بنالد، [شخص دردمند] درد آن را در ساير اعضاى خود مى بيند، و روحهايشان از يك روح است. روح مؤمن به روح خدا پيوسته تر از پرتو خورشيد به خورشيد است.

امام على عليه السلام ـ در سفارش به فرزندان خود، به هنگام احتضار ـ:فرزندان من! با مردم چنان معاشرت كنيد كه اگر شما را نديدند، مشتاق ديدنتان باشند و هرگاه مُرديد، براى شما بگريند.

امام على عليه السلام ـ در سفارش به پسرش محمّد بن حنفيه ـ:خود را پايبند دوستى با مردم كن، جان خود را بر دشواريهاى مردم، صبورى ده، جان و مالت را براى دوستت، عطا كن، و حضورت را براى آشنايانت، گشاده رويى و دوستى ات را براى عموم مردم، و عدالت و انصافت را براى دشمنت ببخش، و دين و ناموس خود را از هر كس دريغ دار كه اين كار، براى دين و دنيايت ايمنى بخش تر است.

امام على عليه السلام:بهترين چيزى كه مردم با آن، دلهاى دوستانشان را به دست مى آورند و كينه ها را از دلهاى دشمنانشان مى زدايند، خوشرويى به هنگام ديدارشان است، پرسش حالشان در هنگام نبودشان، و گشاده رويى در حضورشان.

امام على عليه السلام:گشاده رويى و خوشرويى، بخشش، نيكوكارى و آغاز كردن به سلام، دوستى مردم را فراچنگ مى آورد.

امام صادق عليه السلام:با منافق به زبانْ اظهار دوستى كن و با مؤمن، دوستِ يكرنگ باش و اگر فردى يهودى با تو همنشينى كرد، با او خوشرفتار باش.

المحاسن ـ به نقل از ابوبكر حضرمى ـ:برادرم علقمه به امام باقر عليه السلامگفت: ابوبكر مى گويد: براى على عليه السلام با مردم بايد جنگيد. امام باقر عليه السلام به من فرمود: «اگر بشنوى كه كسى على عليه السلامرا دشنام مى دهد و تو بتوانى بينى او را قطع كنى، اين كار را مى كنى؟». گفتم: آرى. حضرت فرمود: «اين كار را مكن». سپس فرمود: «من اگر بشنوم كسى به على ناسزا مى گويد، در پناه ستونى از او پنهان مى شوم و چون ناسزاگوييهايش تمام شد، پيش او مى روم و با وى دست مى دهم» ۲.

امام على عليه السلام:خيرخواهى [ويكرنگى] از خصلتهاى بزرگواران است.

امام على عليه السلام:چه سخن حكيمانه و جامعى است اين سخن كه آنچه را بر خود مى پسندى، براى مردم نيز بپسندى و آنچه را بر خود نمى پسندى، بر آنها نيز نپسندى.

امام صادق عليه السلام:برشما باد خيرخواهى براى خدا نسبت به خلق او؛ زيرا هرگز خداوند را با عملى بهتر از اين كار، ملاقات نخواهى كرد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اوج خِرد، پس از ايمان به خدا، دوستى با مردم و خوبى كردن به هر آدم نيك و بدى است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خلق، نانخور خدايند. لذا محبوب ترينِ خلق نزد خدا، كسى است كه به نانخوران خدا سودى رساند و خانواده اى را شادمان كند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:ايمان، هفتاد و اندى شاخه دارد. برترينِ آنها گفته «لا اله الا اللّه» است و كمترين آنها برداشتن چيزهاى آزارنده از سر راه مردم است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس در كنار راه، سرپناهى براى رهگذران بسازد، خداوند در روز قيامت، او را سوار بر شتر راهوارى از مرواريد، محشور فرمايد، در حالى كه چهره اش براى بهشتيان، نورافشانى مى كند تا آنكه همنشين ابراهيم خليل الرحمان در بارگاهش شود.

امام على عليه السلام:اسلحه پيامبر خدا را برداشتم، ديدم به قبضه شمشير وى سه جمله آويخته است: به كسى كه از تو بُريده است، بپيوند؛ به كسى كه به تو بدى كرده است، خوبى كن؛ و حق را بگو، هر چند به زيان خودت باشد.