حدیث دربارهحسن معاشرت
عنه عليه السلام ـ في وَصِيَّتِهِ لاِبنِهِ مُحَمَّدِ بنِ الحَنَفِيَّةِ ـ:ألزِم نَفسَكَ التَّوَدُّدَ، وَصَبِّر عَلى مَؤوناتِ النّاسِ نَفسَكَ، وَابذِل لِصَديقِكَ نَفسَكَ وَمالَكَ، وَلِمَعرِفَتِكَ رِفدَكَ وَمَحضَرَكَ، ولِلعامَّةِ بِشرَكَ وَمَحَبَّتَكَ، وَلِعَدُوِّكَ عَدلَكَ وإنصافَكَ، وَاضنَن بِدينِكَ وَعِرضِكَ عَن كُلِّ أحَدٍ؛ فَإِنَّهُ أسلَمُ لِدينِكَ ودُنياكَ. ۱
امام على عليه السلام ـ در سفارش به پسرش محمّد بن حنفيه ـ:خود را پايبند دوستى با مردم كن، جان خود را بر دشواريهاى مردم، صبورى ده، جان و مالت را براى دوستت، عطا كن، و حضورت را براى آشنايانت، گشاده رويى و دوستى ات را براى عموم مردم، و عدالت و انصافت را براى دشمنت ببخش، و دين و ناموس خود را از هر كس دريغ دار كه اين كار، براى دين و دنيايت ايمنى بخش تر است.
۱.الخصال: 147 / 178.