حدیث دربارهپيشگامى در عمل
الإمامُ عليٌّ عليه السلام:مَن نَصَبَ نَفسَهُ للنّاسِ إماما فليَبدأ بِتَعليمِ نَفسِهِ قَبلَ تَعليمِ غَيرِهِ، وَليَكُن تأديبُهُ بِسِيرَتِهِ قَبلَ تأديبِهِ بِلِسانِهِ، وَمُعَلِّمُ نَفسِهِ وَمُؤدِّبُها أحَقُّ بالإجلالِ من مُعَلِّمِ النّاسِ وَمُؤدِّبِهِم. ۱
امام على عليه السلام:هر كه خود را در مقام پيشوايى مردم قرار دهد، بايد پيش از تعليم ديگران، به تعليم خود بپردازد و پيش از آنكه با زبانش تربيت كند، با رفتار خود، تربيت نمايد و كسى كه آموزگار و مربّى خود باشد، بيشتر سزاوار بزرگداشت است تا كسى كه [پيش از خودسازى]آموزگار و مربّى ديگران باشد.
۱.نهج البلاغة: الحكمة 73.