پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بهترينِ شما در دوران جاهليّت، بهترينِ شما در دوران اسلام است، اگر بفهمند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:دلى كه در آن حكمت نيست، مانند خانه اى ويران است. پس بياموزيد و آموزش دهيد و دين شناس گرديد و نادان نميريد؛ چرا كه خداوند، عذر نادانى را نمى پذيرد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اى مردم! همانا دانش، با آموختن، حاصل مى شود و دين شناسى، با فرا گرفتن.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر چيزى را پشتيبانى است و پشتيبان اسلام، كارشناس شدن در دين است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر چيزى را ستونى است و ستون اين دين، دين شناس شدن است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اندكى دين شناسى، بهتر از عبادت بسيار است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بهترين عبادت، فهم دين است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بهترينِ شما در اسلام، خوش اخلاق ترين شماست، اگر بفهمند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:برترينِ مردم، برترينِ آنان در رفتار است، اگر در دين كارشناس باشند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:مردم گنج هايند. بهترينِ شما در دوران جاهليّت، بهترينِ شما در دوران اسلام اند، هر گاه بفهمند.

امام على عليه السلام:بهترين آرايش مؤمن، فروتنى است؛ و زيبايى اش پاك دامنى؛ و شرف و بزرگى اش، دستيابى به فهم دين.

امام صادق عليه السلام:مؤمن، نيرومندى به همراه ديندارى و دورانديشى به همراه نرمى و ايمان به همراه يقين و [نيز]آزمندى در فهم دين دارد.

تفسير العيّاشىـ به نقل از سليمان بن خالد ـ: از امام صادق عليه السلامدرباره آيه: «و به هر كس حكمت داده شود، خيرى فراوان داده شده است» ، سؤال كردم. فرمود: «حكمت، همان شناخت و فقيه شدن در دين است. هر كس از شما كه فقيه گردد، او حكيم است».

امام على عليه السلام:خرد، درختى است كه ريشه اش پارسايى، شاخه هايش آزرم، و ميوه اش، وَرَع است. پارسايى، به سه خصلت فرا مى خواند: فهم دين، بى رغبتى به دنيا و دل بستگى به خداوند؛ و آزرم، به سه خصلت فرا مى خواند: يقين، خوش خُلقى و فروتنى؛ و وَرَع، به سه خصلت فرا مى خواند: راستگويى، پيشى گرفتن در نيكى، و كنار نهادن كار شبهه ناك.

الكافىـ به نقل از عبد اللّه بن عجلان سَكونى ـ: به امام باقر عليه السلام گفتم: گاه مى خواهم مالى به عنوان صله رحم، ميان دوستان و يارانم قسمت كنم. چگونه [و بر چه معيارى] به آنان ببخشم؟ فرمود: «بر پايه هجرت در راهِ دين، خرد و دانايى».

امام على عليه السلام:مردمان، سه گروه اند: خردمند، نادان و بدكار. آيين خردمند، ديندارى، سرشت او بردبارى، و خوى او انديشه كردن است. اگر مورد پرسش واقع شود، پاسخ مى دهد؛ اگر تكلّم كند، به درستى سخن مى گويد؛ اگر گوش كند، ياد مى گيرد؛ اگر سخن بگويد، راست مى گويد؛ و اگر كسى به وى اعتماد كند، خواسته اش را روا مى سازد. نادان، اگر او را از امر نيكويى آگاه كنند، غفلت مى ورزد؛ اگر از جايگاه نيكويى فرو آورده شود، فرود مى آيد؛ اگر او را به كارى جاهلانه وا دارند، انجام مى دهد؛ و اگر سخن بگويد، دروغ مى گويد. وى خود، به دنبال آگاهى نمى رود و اگر او را آگاه سازند، آگاه نمى شود. بدكار را اگر امين بشمرى، خيانت مى ورزد، و اگر او را همراهى كنى، رسوايت مى سازد، و اگر بدو اعتماد ورزى، برايت خيرخواهى نمى كند.

امام صادق عليه السلام:انسانِ فهميده و خردمند، دردمند و غمين و شب زنده دار است.

امام باقر عليه‏السلام ـ در تفسير سخن خداوند كه: «آنان دل‏هايى دارند كه با آن، درك نمى‏كنند» ـ : خداوند بر دل‏هايشان مُهر زده است، پس درك نمى‏كنند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس از شما كه نمى تواند رنج شب خيزى را تحمّل كند و از خسيسى نمى تواند مالى انفاق كند و از جهاد كردن با دشمن مى ترسد، پس خدا را بسيار ياد كند.

امام على عليه السلام:خداوند عز و جل پيام را به شما ابلاغ كرده و حقيقت را برايتان روشن ساخته و راه و رسم را به شما آموخته و راه ها را برايتان هويدا كرده است تا عذر و بهانه را از ميان بردارد، و به ياد او كردن [و دورى از غفلت]، تشويق كرده و راه نجات را نشان داده است. هر كس پند خداوند را گوش كند و سخن او را راه نماى خود گيرد، خداوند، به درست ترين راه، ره نمونش مى شود و به طريق حق، توفيقش مى دهد و راه نمايى مى كند و او را براى كار نيك، آماده مى سازد؛ زيرا پناهنده به خدا در امان و محفوظ است و دشمن او، ترسان و فريب خورده است. پس با بسيارى ياد [خدا] خويشتن را از [عذاب] خداوند نگه داريد.