فیلترها
نتایج جستجو برای «علم امام»: ۱۲ حدیث
عنه صلى الله عليه و آله:تَعَلَّمُوا العِلمَ فَإِنَّ تَعَلُّمَهُ حَسَنَةٌ، وَمُدارَسَتَهُ تَسبِيحٌ، وَالبَحثُ عَنهُ جِهادٌ، وتَعلِيمَهُ مَن لا يَعلَمُهُ صَدَقَةٌ، وَبَذلَهُ لِأَهلِهِ قُربَةٌ، لِأَنَّهُ مَعَالِمُ الحَلالِ وَالحَرامِ، وَسالِكٌ بِطالِبِهِ سَبِيلَ الجَنَّةِ، وَهوَ أَنِيسٌ فِي الوَحشَةِ، وصاحِبٌ فِي الوَحدَةِ، وَدَلِيلٌ عَلَى السَّرَّاءِ وَالضَّرَّاءِ، وَسِلاحٌ عَلَى الأَعدَاءِ، وَزَينٌ لِلأَخِلَاءِ، يَرفَعُ اللّهُ بِهِ أَقواما يَجَعلُهُم فِي الخَيرِ أئِمَّةً يُقتَدى بِهِم، تُرمَقُ أعمالُهُم، وتُقتَبَسُ آثارُهُم، وَتَرغَبُ المَلائِكَةُ فِي خُلَّتِهِم، يَمسَحونَهُم في صَلاتِهِم بِأَجنِحَتِهِم، ويَستَغفِرُ لَهُم كُلُّ شَيءٍ حَتَّى حِيتَانُ البُحُورِ وَهَوامُّها، وَسِباعُ البَرِّ
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:دانش بياموزيد؛ چرا كه آموختن دانش، كار نيك است و مباحثه اش، تسبيح [خدا] و جستجو كردن آن، جهاد و آموختنش به كسى كه آن را نمى داند، صدقه و بخشيدنش به اهل آن، مايه نزديكى [به خدا]؛ زيرا دانش، وسيله شناخت حلال و حرام است و جوينده خود را به راه بهشت مى برد و همدم بى كسى و يار تنهايى و راه نما در خوشى و ناخوشى، و حربه اى در برابر دشمنان، و زيور دوستان است.
خداوند به سبب دانش، مردمانى را بالا مى برد و آنان را در خوبى ها پيشوا قرار مى دهد و ديگران به آنان اقتدا مى كنند و به كارهاى آنان مى نگرند و از رفتارشان الگو مى گيرند و فرشتگان به دوستى با آنان مشتاق مى شوند و در نمازشان بال هاى خود را بر سر ايشان مى كشند و همه موجودات، حتّى ماهيان و خزندگان درياها و درندگان و
۱.الخصال: ص 522 ح 12 عن الإمام عليّ عليه السلام، تحف العقول: ص 28، الأمالي للصدوق: ص 713 ح 982 عن الأصبغ بن نباتة عن الإمام عليّ عليه السلام، روضة الواعظين: ص 13 عن الإمام عليّ عليه السلام وكلّها نحوه، بحار الأنوار: ج 1 ص 166 ح 7.
عنه صلى الله عليه و آله:طَلَبُ العِلمِ فَرِيضَةٌ عَلى كُلِّ مُسلِمٍ، فَاطلُبُوا العِلمَ في مَظَانِّهِ ۱، وَاقتَبِسُوهُ مِن أَهلِهِ، فَإِنَّ تَعَلَّمَهُ للّهِِ حَسَنَةٌ، وطَلَبَهُ عِبادَةٌ، والمُذاكَرَةَ فِيهِ تَسبيحٌ، وَالعَمَلَ بِهِ جِهادٌ، وتَعلِيمَهُ مَن لا يَعلَمُهُ صَدَقَةٌ، وبَذَلَهُ لِأَهلِهِ قُربَةٌ إلَى اللّهِ تَعالى، لِأَنَّهُ مَعالِمُ الحَلالِ وَالحَرامِ، وَمَنارُ سُبُلِ الجَنَّةِ، والمُؤنِسُ فِي الوَحشَةِ، وَالصَّاحِبُ فِي الغُربَةِ وَالوَحدَةِ، وَالمُحَدِّثُ فِي الخَلوَةِ، وَالدَّلِيلُ فِي السَّرّاءِ وَالضَّرّاءِ، والسِّلاحُ عَلَى الأَعدَاءِ، وَالزَّينُ عِندَ الأَخِلَاءِ.
يَرفَعُ إلَيهِ أَقوَاما فَيَجعَلُهُم فِي الخَيرِ قادَةً، تُقتبَسُ آثارُهُم، ويُهتَدى بِفِعالِهِم،
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:فراگيرى دانش، وظيفه هر مسلمانى است. پس دانش را در جايگاه هاى آن بجوييد و آن را از اهلش فرا گيريد؛ چرا كه آموختن دانش براى خدا، كار نيك است و كوشش [براى فراگيرىِ] آن، عبادت و گفتگو در باره آن، تسبيح و به كار بستنش، جهاد و آموختنش به كسى كه آن را نمى داند، صدقه و بخشيدن آن به اهلش، مايه نزديكى به خداى بزرگ؛ زيرا دانش، وسيله شناخت حلال و حرام است و مناره هاى راه هاى بهشت، و مونس در بى كسى، و يار در غربت و تنهايى، و هم سخن در خلوت، و راه نما در خوشى و ناخوشى، و سلاح در برابر دشمنان و مايه آراستگى در نزد دوستان.
خداوند، مردمانى را به سبب دانش، بالا مى برد و آنان را در خوبى ها پيشوا قرار مى دهد، به طورى كه آثارشان اقتباس مى شود و از كردارشان تقليد مى گردد و به
۱.المَظانُّ: جمع مَظِنّة، وهي موضعُ الشيء ومَعدِنُه (النهاية: ج 3 ص 164 «ظنن»).
۲.الأمالي للطوسي: ص 488 ح 1069، عدّة الداعي: ص 63 كلاهما عن محمّد بن عليّ بن الحسين بن زيد عن الإمام الرضا عن آبائه عليهم السلام، منية المريد: ص 108 عن الإمام الرضا عن آبائه عليهم السلام عنه صلى الله عليه و آله، بحار الأنوار: ج 1 ص 171 ح 24.
عنه صلى الله عليه و آله:تَعَلَّمُوا العِلمَ، فَإِنَّ تَعَلُّمَهُ حَسَنَةٌ، ومُدارَسَتَهُ تَسبيحٌ، وَالبَحثَ عَنهُ جِهادٌ، وتَعليمَهُ مَن لا يَعلَمُهُ صَدَقَةٌ، وبَذلَهُ لِأَهلِهِ قُربَةٌ، لِأَنَّهُ مَعالِمُ الحَلالِ وَالحَرامِ، وسالِكٌ بِطالِبِهِ سَبيلَ الجَنَّةِ، وهُوَ أنيسٌ فِي الوَحشَةِ، وصاحِبٌ فِي الوَحدَةِ، ودَليلٌ عَلَى السَّرّاءِ وَالضَّرّاءِ، وسِلاحٌ عَلَى الأَعداءِ، وزَينٌ لِلأَخِلّاءِ.
يَرفَعُ اللّهُ بِهِ أقواماً يَجعَلُهُم فِي الخَيرِ أئِمَّةً يُقتَدى بِهِم، تُرمَقُ أعمالُهُم، وتُقتَبَسُ آثارُهُم وتَرغَبُ المَلائِكَةُ في خِلَّتِهِم، يَمسَحونَهُم في صَلاتِهِم بِأَجنِحَتِهِم، ويَستَغفِرُ لَهُم كُلُّ شَيءٍ حَتّى حيتانِ البُحورِ وهَوامِّها، وسِباعِ البَرِّ وأنعامِها، لِأَنَّ
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:دانش بياموزيد كه آموختن آن، نيكى است و مباحثه آن، تسبيح است و جستجوى آن، جهاد است و آموزشش به كسى كه آن را نمى داند، صدقه است و بذل آن به اهلش، مايه نزديكى به خداست؛ چرا كه دانش، نشان دهنده حلال و حرام است و به جوينده اش راه بهشت را مى نماياند و در وحشت، مونس است و در تنهايى، همراه و در خوشى و ناخوشى، راه نماست و سلاحى بر ضدّ دشمنان است و زيورى براى همدلان.
خداوند، كسانى را با آن بر مى افرازد و پيشوايان خير و نيكى قرارشان مى دهد كه ديگران به ايشان اقتدا مى كنند و به اعمالشان مى نگرند و از آثارشان اقتباس مى شود و فرشتگان به دوستى با آنها رغبت مى ورزند و با بال هايشان آنها را در نماز، لمس مى كنند و هر چيزى، حتّى ماهيان و جانواران درياها و درندگان و چارپايان
کلیدواژهها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاهحکمت های عقلی و علمیعلم حکمت و معرفتتشویق به طلب علم و حکمت +1 مورد دیگر
عنه صلى الله عليه و آله:العِلمُ إمامُ العَمَلِ وَالعَمَلُ تابِعُهُ، يُلهِمُهُ اللّهُ السُّعَداءَ ويَحرِمُهُ الأَشقِياءَ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:دانش، پيشواى عمل است و عمل، پيرو آن. خداوند، آن را در دل نيك بختان مى اندازد و از تيره بختان، دريغ مى دارد.
۱.الخصال: ص 523 ح 12 عن محمّد بن عيسى بن عبيد اليقطيني عن الإمام عليّ عليه السلام، بحارالأنوار: ج 1 ص 171 ح 24.
الإمامُ الصّادقُ عليه السلام:إنّ علِيّا كانَ عالِما والعلمُ يُتوارَثُ، ولَن يَهْلِكَ عالِمٌ إلّا بَقِيَ مِن بَعدِهِ مَن يَعلَمُ عِلمَهُ أو ما شاءَ اللّهُ. ۱
امام صادق عليه السلام:على عليه السلام عالم بود، و علم، ارث برده مى شود. هرگز عالمى نمى ميرد مگر آن كه پس از او كسى مى ماند كه علم او يا آنچه را خدا خواهد، بداند.
۱.الكافي: 1 / 221 / 1.
امام صادق عليه السلام:به خدا سوگند من كتاب خدا را، از آغاز تا پايانش، چنان مى دانم كه گويى در مشت من است. خبر آسمان و زمين و گذشته و حال (آينده) در قرآن موجود است. خداوند عز و جل فرموده است: «بيان هر چيز در قرآن هست» . ۳
الإمامُ الرِّضا عليه السلام:إنّ العبدَ إذا اختارَهُ اللّهُ عزّ وجلّ لاُمورِ عبادِهِ شَرحَ صَدرَهُ لذلكَ، وأودَعَ قلبَهُ يَنابِيعَ الحِكمةِ، وألْهَمهُ العِلمَ إلهاما، فلَم يَعْيَ بعدَهُ بجوابٍ ولا يَحيرُ فيهِ عنِ الصّوابِ. ۱
امام رضا عليه السلام:هرگاه خداوند عز و جل بنده اى را براى [اداره]امور بندگانش برگزيند براى اين امر به او شرح صدر عطا مى كند، چشمه هاى حكمت را در دلش جارى مى سازد و به او علم و دانش الهام مى فرمايد كه از آن پس، از پاسخ هيچ چيز درنمى ماند و در يافتن راه درست سرگردان نمى شود.
۱.الكافي: 1 / 202 / 1.
عنه صلى الله عليه و آله:طَلَبُ العِلمِ فَريضَةٌ عَلى كُلِّ مُسلِمٍ. بِهِ يُطاعُ الرَّبُّ ويُعبَدُ، وبِهِ تُوصَلُ الأرحامُ، ويُعرَفُ الحَلالُ مِنَ الحَرامِ، العِلمُ إمامُ العَمَلِ والعَمَلُ تابِعُهُ، يُلهَمُ بِهِ السُعَداءُ، ويُحرَمُهُ الأشقِياءُ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:تحصيل دانش بر هر مسلمانى واجب است. با دانش است كه پروردگار فرمانبرى و پرستش مى شود و با دانش است كه پيوندهاى خويشاوندى برقرار مى ماند و روا از ناروا باز شناخته مى شود. دانش پيشواى عمل است و عمل پيرو آن مى باشد، به نيكبختان دانش الهام مى شود و شوربختان از آن محروم مى شوند.
۱.الأمالي للطوسي: 488/1069.
الإمامُ الصّادقُ عليه السلام:إنّ علِيّا كانَ عالِما و العلمُ يُتوارَثُ، و لَن يَهْلِكَ عالِمٌ إلاّ بَقِيَ مِن بَعدِهِ مَن يَعلَمُ عِلمَهُ أو ما شاءَ اللّهُ. ۱
امام صادق عليه السلام:على عليه السلام عالم بود، و علم، ارث برده مى شود. هرگز عالمى نمى ميرد مگر آن كه پس از او كسى مى ماند كه علم او يا آنچه را خدا خواهد، بداند.
۱.الكافي: 1 / 221 / 1.
امام صادق عليه السلام:به خدا سوگند من كتاب خدا را، از آغاز تا پايانش، چنان مى دانم كه گويى در مشت من است. خبر آسمان و زمين و گذشته و آينده در قرآن موجود است. خداوند عزّ و جلّ فرموده است: «بيان هر چيز در قرآن هست».
الإمامُ الرِّضا عليه السلام:إنّ العبدَ إذا اختارَهُ اللّهُ عزّ و جلّ لاُمورِ عبادِهِ شَرحَ صَدرَهُ لذلكَ، و أودَعَ قلبَهُ يَنابِيعَ الحِكمةِ، و ألْهَمهُ العِلمَ إلهاما، فلَم يَعْيَ بعدَهُ بجوابٍ و لا يَحيرُ فيهِ عنِ الصّوابِ. ۱
امام رضا عليه السلام:هرگاه خداوند عزّ و جلّ بنده اى را براى [اداره]امور بندگانش برگزيند براى اين امر به او شرح صدر عطا مى كند، چشمه هاى حكمت را در دلش جارى مى سازد و به او علم و دانش الهام مى فرمايد كه از آن پس، از پاسخ هيچ چيز درنمى ماند و در يافتن راه درست سرگردان نمى شود.
۱.الكافي: 1 / 202 / 1.
الكافي عَن الخيراني، عَن أبيهِ:كُنتُ واقِفا بَينَ يَدَي أبِي الحَسَنِ عليه السلام بِخُراسانَ فَقالَ لَهُ قائِلٌ يا سَيِّدي إن كانَ كَونٌ فَإلى مَن؟ قالَ: إلى أبي جَعفَرٍ ابني، فَكَأنَّ القائِلَ استَصغَرَ سِنَّ أبي جَعفَرٍ عليه السلام، فَقالَ أبُو الحَسَنِ عليه السلام: إنَّ اللّهَ تَبارَكَ و تَعالى بَعَثَ عيسَى بنُ مَريَمَ رَسولاً نَبِيّا صاحِبَ شَريعَةٍ مُبتَدأةٍ في أصغَرَ مِنَ السِّنِّ الَّذي فيهِ أبو جَعفَرٍ عليه السلام. ۱
الكافىـ به نقل از خيرانى، از پدرش ـ: در خراسان پيش روى امام رضا عليه السلام ايستاده بودم كه مردى به ايشان گفت: اى سرور من! اگر حادثه اى [براى شما] رخ دهد به چه كسى مراجعه كنيم؟ امام رضا فرمود: به پسرم ابو جعفر.
گويى آن مرد ابو جعفر را براى اين كار كوچك شمرد و امام رضا عليه السلام فرمود: خداى تبارك و تعالى عيسى بن مريم را پيامبر و فرستاده و صاحب دين مستقل قرار داد، در حالى كه سنّش از ابو جعفر كمتر بود.
۱.الكافي: 1 / 322 / 13.