فیلترها
نتایج جستجو برای «سلام کردن»: ۲۰۶ حدیث
الإمام الباقر عليه السلام:بَينا رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله في بَعضِ أسفارِهِ إذ لَقِيَهُ رَكبٌ، فَقالوا: السَّلامُ عَلَيكَ يا رَسولَ اللّهِ، فَقالَ: ما أنتُم؟ فَقالوا: نَحنُ مُؤمِنونَ يا رَسولَ اللّهِ، قالَ: فَما حَقيقَةُ إيمانِكُم؟ قالوا: الرِّضا بِقَضاءِ اللّهِ والتَّفويضُ إلَى اللّهِ والتَّسليمُ لِأَمرِ اللّهِ، فَقالَ رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله: عُلَماءُ حُكَماءُ كادوا أن يَكونوا مِنَ الحِكمَةِ أنبِياءَ، فَإِن كُنتُم صادِقينَ فَلا تَبنوا ما لا تَسكُنونَ، ولا تَجمَعوا ما لا تَأكُلونَ، واتَّقُوا اللّهَ الَّذي إلَيهِ تُرجَعونَ ۱.
امام باقر عليه السلام:پيامبر صلى الله عليه و آله در يكى از سفرهايش به سوارانى برخورد كرد. آنان بر حضرت سلام كردند و حضرت فرمود: شما چه كسانى هستيد؟ پاسخ دادند: اى فرستاده خدا! از مؤمنان هستيم. حضرت فرمود: حقيقت ايمان شما چيست؟ گفتند: خشنودى به قضاى الهى و واگذارى به خدا و تسليم امر خدا بودن. پيامبر خدا فرمود: حكيمانى دانشمند، نزديك است كه از حكمت، پيامبر باشند، پس اگر راستگوييد، آنچه را در آن سكونت نمى كنيد، نسازيد و آنچه را نمى خوريد، گرد نياوريد و از خداوندى كه به سويش باز مى گرديد پروا كنيد.
۱.الكافي: 2 / 53 / 1، الخصال: 146 / 175، معاني الأخبار: 187 / 6، التوحيد: 371 / 12، المحاسن: 1 / 354 / 750 كلّها عن محمّد بن عذافر عن أبيه.
عنه صلى الله عليه و آله:إنَّ مِنَ التَّواضُعِ أن يَرضَى الرَّجُلُ بِالمَجلِسِ دونَ شَرَفِ المَجلِسِ، وأن يُسَلِّمَ عَلى مَن لَقِيَ، وأن يَترُكَ المِراءَ وإن كانَ حَقّا. ۱
رسول خدا صلى الله عليه و آله:از نشانه هاى فروتنى است: خشنودى انسان به نشستن در پايين ترين مكان مجلس؛ سلام كردن به هركس كه با وى رو به رو مى شود؛ و رها كردن جدال، گرچه بر حق باشد.
۱.الجعفريّات: 149، معاني الأخبار: 381 / 9 نحوه، بحارالأنوار: 75 / 118 / 3 و ص 465 / 4.
سنن الترمذي عن عمران بن حصين:بَعَثَ رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله جَيشا، وَاستَعمَلَ عَلَيهِم عَلِيَّ بنَ أبي طالِبٍ، فَمَضى فِيالسَّرِيَّةِ فَأَصابَ جارِيَةً فَأَنكَروا عَلَيهِ، وتَعاقَدَ أربَعَةٌ مِن أصحابِ رَسولِ اللّهِ صلى الله عليه و آله فَقالوا: إذا لَقينا رَسولَ اللّهِ صلى الله عليه و آله أخبَرناهُ بما صَنَعَ عَلِيٌّ، وكانَ المُسلِمونَ إذا رَجَعوا مِنَ السَّفَرِ بَدَؤوا بِرَسولِ اللّهِ صلى الله عليه و آله فَسَلَّموا عَلَيهِ، ثُمَّ انصَرَفوا إلى رِحالِهِم، فَلَمّا قَدِمَتِ السَّرِيَّةُ سَلَّموا عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه و آله.
فَقامَ أحَدُ الأَربَعَةِ فَقالَ: يا رَسولَ اللّهِ، أ لَم تَرَ إلى عَلِيِّ بنِ أبي طالِبٍ صَنَعَ كَذا وكَذا، فَأَعرَضَ عَنهُ رَسولُ اللّهِ صلى الله
سنن التِّرمِذىـ به نقل از عمران بن حصين ـ: پيامبر خدا، سپاهى گسيل داشت و على ابن ابى طالب عليه السلام را بر آنها گماشت. پس [على عليه السلام] سپاه را فاتح ساخت و كنيزى را برگزيد. بر او ناروا شمردند و چهار تن از ياران پيامبر صلى الله عليه و آله قرار گذاشتند و گفتند: هنگامى كه پيامبر خدا را ديديم، كارى را كه على انجام داد، به وى گزارش خواهيم كرد ـ و چنان بود كه مسلمانان، هنگامى كه از سفر برمى گشتند، نخست به ديدار پيامبر خدا مى رفتند و به وى سلام مى گفتند و آن گاه به منزل خود مى رفتند ـ.
هنگامى كه لشكريان باز گشتند، به پيامبر صلى الله عليه و آله سلام كردند. پس يكى از آن چهار تن برخاست و گفت: اى پيامبر خدا! نمى نگرى كه على بن ابى طالب، فلان كار و فلان كار را كرد؟ پيامبر خدا از وى روى
۱.سنن الترمذي: ج 5 ص 632 ح 3712، خصائص أمير المؤمنين للنسائي: ص 164 ح 89، المصنّف لابن أبي شيبة: ج 7 ص 504 ح 58 كلاهما نحوه.
عنه عليه السلام:عَوِّد لِسانَكَ لينَ الكَلامِ وبَذلَ السَّلامِ، يَكثُر مُحِبّوكَ ويَقِلَّ مُبغِضوكَ. ۱
امام على عليه السلام:زبانت را به نرم گويى و سلام كردن، عادت بده تا دوستانت فراوان و دشمنانت كم شوند.
۱.غرر الحكم: ح 6231، عيون الحكم والمواعظ: ص 340 ح 5793.
امام باقر و امام صادق عليهماالسلام:هـنگـامـى كـه امير مؤمنان از كار بصريان فارغ شد، هفتاد نفر از سياهان به نزد وى آمدند و سلام كردند و به زبان خود با او سخن گفتند و ايشان، به زبان آنان به آنان پاسخ گفت.
۱.الزطّ: جنس من السودان والهنود (النهاية: ج 2 ص 302 «زطا»).
۲.الكافي: ج 7 ص 259 ح 23 عن كردين عن رجل، كتاب من لا يحضره الفقيه: ج 3 ص 150 ح 3550 عن الإمام الباقر عليه السلام وليس فيه «فردّ عليهم بلسانهم»، رجال الكشّي: ج 1 ص 325 ح 175 عن مسمع بن عبد الملك أبي سيّار عن رجل عن الإمام الباقر عليه السلام، بحار الأنوار: ج 25 ص 287 ح 43.
الكافي عن مسعدة بن صدقة:قيلَ لِأَبي عَبدِ اللّهِ عليه السلام: إنَّ النّاسَ يَروون أنَّ عَلِيّا عليه السلام قالَ عَلى مِنبَرِ الكوفَةِ: أيُّهَا النّاسُ، إنَّكُم سَتُدعَونَ إلى سَبّي، فَسُبّوني، ثُمَّ تُدعَونَ إلَى البَراءَةِ مِنّي، فَلا تَبَرَّؤوا مِنّي.
فَقالَ: ما أكثَرَ ما يَكذِبُ النّاسُ عَلى عَلِيٍّ عليه السلام! ثُمَّ قالَ: إنَّما قالَ: إنَّكُم سَتُدعَون إلى سَبّي، فَسُبّوني، ثُمَّ سَتُدعَون إلَى البَراءَةِ مِنّي وإنّي لَعَلى دينِ مُحَمَّدٍ. ولَم يَقُل: لا تَبَرَّؤوا مِنّي.
فَقالَ لَهُ السّائِلُ: أرَأَيتَ إنِ اختارَ القَتلَ دونَ البَراءَةِ؟ فَقالَ: وَاللّهِ ما ذلِكَ عَلَيهِ، وما لَه إلّا ما مَضى عَلَيهِ عَمّارُ بنُ ياسِرٍ حَيثُ أكرَهَهُ أهلُ مَكَّةَ وقَلبُهُ مُطمَئِنٌّ بِالإيمانِ،
الكافىـ به نقل از مَسعَدة بن صدقه ـ: به ابو عبد اللّه (امام صادق) عليه السلام گفته شد كه: مردم، چنين روايت مى كنند كه على عليه السلام بر منبر كوفه گفته است: «اى مردم! شما به دشنام گفتن به من فرا خوانده خواهيد شد. [در اين صورت،]مرا دشنام بگوييد. سپس به بيزارى جستن از من فرا خوانده مى شويد. [در اين صورت،]از من بيزارى مجوييد».
امام صادق عليه السلام فرمود: «دروغ هايى كه مردم به على عليه السلام بسته اند، چه زياد است!»
آن گاه فرمود: «على عليه السلام فرموده است: شما به دشنام گفتن به من فرا خوانده خواهيد شد. [در اين صورت،]مرا دشنام بگوييد. سپس به بيزارى جستن از من فرا خوانده مى شويد. [بدانيد كه] من بر دين محمّد صلى الله عليه و آله هستم» و نگفت: از من بيزارى مجوييد.
آن گاه، پرسشگر از امير
۱.الكافي: ج 2 ص 219 ح 10، قرب الإسناد: ص 12 ح 38، تفسير العيّاشي: ج 2 ص 271 ح 73 عن معمّر بن يحيى بن سالم عن الإمام الباقر عليه السلام وليس فيه من «فقال له النبيّ صلى الله عليه و آله.» وكلاهما نحوه.
رسول اللّه صلى الله عليه و آله:إذَا التَقَيتُم فَتَلاقَوا بِالتَّسليمِ وَالتَّصافُحِ، وإذا تَفَرَّقتُم فَتَفَرَّقوا بِالاِستِغفارِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر گاه به يكديگر بر خورديد، با سلام كردن و دست دادن برخورد كنيد، و چون از هم جدا شديد، با آمرزش خواهى كردن، جدا شويد.
۱.الكافي: ج 2 ص 181 ح 11، بحار الأنوار: ج 76 ص 20 ح 4.
صحيح البخاري عن كعب بن عجرة:قيلَ: يا رَسولَ اللّهِ، أمَّا السَّلامُ عَلَيكَ فَقَد عَرَفناهُ، فَكَيفَ الصَّلاةُ؟
قالَ: قولوا: اللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وعَلى آلِ مُحَمَّدٍ كَما صَلَّيتَ عَلى آلِ إبراهيمَ، إنَّكَ حَميدٌ مَجيدٌ، اللّهُمَّ بارِك عَلى مُحَمَّدٍ وعَلى آلِ مُحَمَّدٍ كَما بارَكتَ عَلى آلِ إبراهيمَ، إنَّكَ حَميدٌ مَجيدٌ. ۱
صحيح البخارىـ به نقل از كعب بن عُجره ـ: [به پيامبر خدا] گفته شد: اى پيامبر خدا! سلام كردن بر شما را مى دانيم؛ درود فرستادن، چگونه است؟
فرمود: «بگوييد: بار خدايا! بر محمّد و بر خاندان محمّد، درود فرست، همچنان كه بر خاندان ابراهيم، درود فرستادى، كه به راستى، تو ستودنى و بزرگوارى. بار خدايا! به محمّد و به خاندان محمّد بركت ده، همچنان كه به خاندان ابراهيم بركت دادى، كه به راستى، تو ستودنى و بزرگوارى».
۱.صحيح البخاري: ج 4 ص 1802 ح 4519 و4520 وج 3 ص 1233 ح 3190 وج 5 ص 2338 ح 5996، صحيح مسلم: ج 1 ص 305 ح 66 و 65.
مسند ابن حنبل عن النّعمان بن مُقرّن:سَبَّ رَجُلٌ رَجُلاً عِندَهُ [صلى الله عليه و آله] فَجَعَلَ الرَّجُلُ المَسبوبُ، يَقولُ: عَلَيكَ السَّلامُ.
قالَ رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله: أما إنَّ مَلَكاً بَينَكُما يَذُبُّ عَنكَ، كُلَّما يَشتِمُكَ هذا قالَ لَهُ: بَل أنتَ، وأنتَ أحَقُّ بِهِ، وإذا قالَ ۱ لَهُ: عَلَيكَ السَّلامُ قالَ: لا، بَل لَكَ، أنتَ أحَقُّ بِهِ. ۲
مسند ابن حنبلـ به نقل از نعمان بن مُقرّن ـ: مردى، شخصى را در نزد پيامبر صلى الله عليه و آله دشنام مى داد و او در جواب مى گفت: بر تو سلام!
پيامبر صلى الله عليه و آله [خطاب به فردى كه با سلام، به دشنامْ دهنده جواب مى داد،]فرمود: «آگاه باش! فرشته اى در ميان شما دو نفر است كه از تو دفاع مى كند. هر گاه او تو را دشنام مى دهد، فرشته [به او]مى گويد: تو چنينى؛ بلكه تو سزاوارترى، و وقتى تو در پاسخ مى گويى: بر تو سلام، [آن فرشته]مى گويد: نه؛ بلكه تو سزاوار [سلام]هستى».
کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاهحکمت های عقلی و علمیعقل و جهلآنچه در معاشرت با جاهل شایسته است +1 مورد دیگر
رسول اللّه صلى الله عليه و آله:خَمسٌ لا أدَعُهُنَّ حَتَّى المَماتِ:. التَّسليمُ عَلَى الصِّبيانِ؛ لِتَكونَ سُنَّةً مِن بَعدِي. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:پنج چيز است كه تا هنگام مرگ، آنها را ترك نمى كنم:. سلام كردن به كودكان، تا پس از من، سنّت شود.
۱.الخصال: ص 271 ح 12.
صحيح ابن حبّان عن أنس:أنَّ النبيّ صلى الله عليه و آله: كانَ يَزورُ الأنصارَ ويُسَلِّمُ عَلى صِبيانِهِم ويَمسَحُ رُؤوسَهُم. ۱
صحيح ابن حبّانـ به نقل از اَنَس ـ: پيامبر صلى الله عليه و آله به ديدار انصار مى رفت، به كودكانشان سلام مى كرد و بر سرِ آنان، دست مى كشيد.
۱.صحيح ابن حبّان: ج 2 ص 206 ح 459.
عنه صلى الله عليه و آله:إنَّ مِنَ التَّواضُعِ أن يَرضَى الرَّجُلُ بِالمَجلِسِ دونَ شَرَفِ المَجلِسِ، وأن يُسَلِّمَ عَلى مَن لَقِيَ، وأن يَترُكَ المِراءَ وإن كانَ حَقّا. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:از [نشانه هاى] فروتنى است: خشنودى انسان به نشستن در پايين ترين مكان مجلس؛ سلام كردن به هر كس كه با وى روبه رو مى شود؛ و رها كردن جدال، گرچه بر حق باشد.
۱.الجعفريّات: ص 49.
کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاهحکمت های اخلاقی و اجتماعیآسیب های جامعهجدال و بگومگو +1 مورد دیگر
رسول اللّه صلى الله عليه و آله:إذا تَلاقَيتُم فَتَلاقَوا بِالتَّسليمِ والتّصافُحِ، وإذا تَفَرَّقتُم فَتَفَرَّقُوا بِالاستِغفارِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر گاه به هم بر خورديد، با سلام كردن و دست دادن برخورد كنيد و چون جدا شديد، با آمرزش خواهى [براى يكديگر]، از هم جدا شويد.
۱.الأمالي للطوسي: ص 215 ح 374.
عنه صلى الله عليه و آله:إنَّ مِن مُوجِباتِ المَغفِرَةِ بَذلَ السَّلامِ وحُسنَ الكلامِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:يكى از موجبات آمرزش، سلام كردن و سخن نيكو گفتن است.
۱.جامع الأخبار: ص 230 ح 591.
الإمامُ الصّادقُ عليه السلام عن آبائه عليهم السلام:قالَ رسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله: مَن بَدَأ بِالكَلامِ قَبلَ السَّلامِ فلا تُجِيبُوهُ. وقالَ عليه السلام: لا تَدعُ إلى طَعامِكَ أحَدا حتّى يُسَلِّمَ. ۱
امام صادق عليه السلامـ به نقل از پدرانش عليهم السلام ـ: پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «هر كه پيش از سلام گفتن، آغاز به سخن كرد، پاسخش را ندهيد» و فرمود: «هيچ كس را به غذايت تعارف مكن، تا وقتى كه سلام كند».
۱.الخصال: ص 19 ح 67.
رسول اللّه صلى الله عليه و آله:أفشِ السَّلامَ يَكثُر خَيرُ بَيتِكَ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:به همه سلام ده، تا خير [و بركتِ]خانه ات افزون شود.
۱.الخصال: ص 181 ح 246.
عنه صلى الله عليه و آله:إنَّ السَّلامَ اسمٌ مِن أسماءِ اللّهِ تعالى، فَأفشُوهُ بَينَكُم. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:سلام، يكى از نام هاى خداوند متعال است. پس آن را در ميان خود، رواج دهيد.
۱.روضة الواعظين: ص 459.
رسول اللّه صلى الله عليه و آله:أولَى النّاسِ بِاللّهِ وبرسولِهِ مَن بَدَأ بِالسَّلامِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:نزديك ترينِ مردم به خدا و فرستاده او، كسى است كه آغازگرِ سلام باشد.
۱.الكافي: ج 2 ص 644 ح 3.
عنه صلى الله عليه و آله:البادِئُ بِالسَّلامِ بَرِيءٌ مِنَ الكِبرِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:آغازگرِ سلام، از تكبّر به دور است.
۱.كنز العمّال: ج 9 ص 117 ح 25265.
نمایش ۱ تا ۲۰ از ۲۰۶