تنبيه الخواطر:روايت شده است كه جبرئيل عليه السلام به نوح عليه السلام گفت: اى كهن سال ترين پيامبران! دنيا را چگونه ديدى؟ نوح گفت: همچون خانه اى دو در كه از يك در وارد شدم و از درِ ديگر بيرون رفتم.

عيسى عليه السلام:دنيا پُلى بيش نيست؛ پس، از آن بگذريد و آبادش مكنيد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:دنيا ساعتى بيش نيست، پس آن را در طاعت [خدا] بگذرانيد.

امام على عليه السلام:دنيا رفتنى و نابود شدنى است؛ اگر آن براى تو بماند تو براى آن نمى مانى.

امام على عليه السلام:اى مردم! دنيا سراى گذر است و آخرت سراى ماندن. پس، از گذرگاه خود براى اقامتگاه خود [توشه]برگيريد.

امام على عليه السلام:دنيا سراى گذر است نه جاى ماندن و مردم در آن دو دسته اند: كسى كه در دنيا خود را فروخت و در نتيجه، خويشتن را نابود (زندانى) كرد و كسى كه خود را خريد و در نتيجه، خويشتن را آزاد ساخت.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:دنيا در برابر آخرت نيست مگر مانند اين كه يكى از شما انگشتش را در دريا فرو برد. پس بنگرد كه چه چيز با خود مى آورد.

امام على عليه السلام:آيا دنيا چيزى جز بمانندِ انگشت ليسيدن خورنده و قورت دادن آب دهان نوشنده و چُرتى است كه خواب آلوده مى زند؟

امام على عليه السلام:بر خود آسان گير؛ زيرا بزودى مى روى، و همنشينى [با دنيا]اندك است و درنگ [در دنيا]كوتاه.

امام على عليه السلام:دنيا، در حقيقت، برخوردارى چند روزه اى اندك است. سپس، همچون سراب از ميان مى رود و به سان ابر، پراكنده مى شود.

امام على عليه السلام:مرگ، نزديك، و همراهى [با دنيا] اندك است.

امام على عليه السلام:زندگى دنيا، كالايى بيش نيست و كالاى دنيا، دير فراهم مى آيد و اندك به كار مى آيد و زود از كف مى رود.

امام على عليه السلام:اوقات دنيا، اگرچه بلند باشد، كوتاه است و بهره مندى از آنها، هرچند بسيار باشد، اندك است.

امام على عليه السلام:دنيا، زندگى اش كوتاه و خيرش اندك است، رو آوردنش مكر و پشت كردنش مصيبت است، خوشى هايش رفتنى و پيامدهاى آن، ماندنى است.

امام صادق عليه السلام ـ در سفارش لقمان به فرزندش ـ:فرزندم! بدان كه دنيا اندك است و عمر تو در آن، اندكى از اندك است، و از اندك، اندك مى مانَد.

امام صادق عليه السلام:لقمان به فرزندش گفت:. فرزندم! دنيا اندك است و عمر تو كوتاه.