پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در سخنى در ماه رمضان ـ: خداوند متعال، در هر شب از اين ماه مى گويد: «به عزّت و جلالم سوگند، به فرشتگانم فرمان دادم كه درهاى آسمان هايم را به روى بندگان و كنيزانِ دعاكننده ام بگشايند. پس چه شده كه بنده غافلم را مى بينم كه مرا فراموش كرده است؟ كِى از من خواسته كه نداده ام؟ كِى ندايم كرده كه پاسخ نداده ام؟ كِى با من نجوا كرده كه قُربش نبخشيده ام؟ كِى به من اميد بسته كه محرومش كرده ام؟ كِى آرزومندم شده كه محرومش كرده ام؟ كِى به درگاهم آمده كه مانعش شده ام؟ كِى به من نزديك شده كه دورش كرده ام؟ كِى از من گريخته كه صدايش نكرده ام؟ كِى به سوى من باز گشته كه قبولش نكرده ام؟ كِى به گناهانش اعتراف كرده كه به او رحم نكرده ام؟ كِى از من آمرزش خواسته كه گناهانش را نبخشيده

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:ماه رمضان، ماه خداوند ـ تبارك و تعالى ـ است. در آن، «لا إله إلّا اللّه» و تكبير و حمد و تمجيد و تسبيح، بسيار بگوييد. آن، بهار تنگ دستان است. خداوند، عيد قربان را قرار داده تا بينوايان، از گوشت، سير شوند. از فضل نعمت هايى كه خداوند به شما داده است، بر خانواده و همسايگانتان آشكار كنيد. با نعمت هاى خداوند كه نزد شماست، خوبْ همجوارى كنيد. به برادرانتان برسيد و برادران فقير و بينواى خود را غذا بدهيد، كه همانا هر كسْ روزه دارى را افطارى دهد، پاداشى همانند او دارد، بى آن كه از پاداش روزه دار، چيزى كاسته شود. ماه رمضان را «ماه آزاد كردن» ناميده اند؛ چون خداوند در هر روز و شب [اين ماه]، ششصد آزادشده دارد و در پايان آن نيز به اندازه همه آنان كه در گذشته آزاد كرده،