عيسى عليه السلام:به حق برايتان مى گويم: بنده نمى تواند خدمتگزار دو پروردگار باشد و هرچه بكوشد، باز يكى را بر ديگرى ترجيح خواهد داد. همچنين خدا دوستى و دنيا دوستى، براى شما جمع نخواهد شد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:دلِ پير، همواره در دو چيز، جوان است: در دنيا دوستى و داشتن آرزوىِ دراز.

امام صادق عليه السلامـ از دعاى ايشان هنگام وداع با قبر امام حسين عليه السلام ـ: بار خدايا! مرا در دنيا از شكر نعمتت غافل مگردان و نه چندان در دنيا بر نعمتم بيفزاى كه خرّمى شگفت آن، مرا سرگرم سازد و زرق و برقش مرا بفريبد.

امام صادق عليه السلامـ از دعاى ايشان هنگام وداع با قبر امام حسين عليه السلام ـ: بار خدايا! مرا در دنيا از شكر نعمتت غافل مگردان و نه چندان در دنيا بر نعمتم بيفزاى كه خرّمى شگفت آن، مرا سرگرم سازد و زرق و برقش مرا بفريبد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:چه شده است كه مى بينم دوستىِ دنيا، بر بسيارى از مردم، چيره گرديده است؟ گويى كه مرگ در اين دنيا براى غير ايشان نوشته شده است و گويى كه حق در اين دنيا، براى غير آنان واجب شده است و پندارى كه خبر درگذشتگانِ خود را نشنيده و نديده اند! راه آنها، راه مسافرانى است كه به زودى به درگذشتگان، مى پيوندند. خانه هايشان گور آنها خواهد شد و [ديگرانْ] ميراث آنها را خواهند خورد. پس گمان مى كنند كه پس از ايشان، ماندگارند. دور باد، دور باد! آيا واپسينِ آنها از نخستينِ آنها عبرت نمى گيرد؟ بى گمان، نادانى كردند و هر اندرزْ دهنده اى در كتاب خدا را از ياد بردند و از گزند هر فرجامِ بدى، خود را ايمن يافتند و از فرود آمدن بلاهاى آسمانى و پيشامدهاى هراسناك نترسيدند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:دنيا دوستى و خدا دوستى، هرگز در يك دل، جمع نمى شوند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس دلش آكنده از دوستى دنيا شود، سه چيز از دنيا به او مى چسبد: گرفتارى اى كه رنجش پايان ندارد، آزمندى اى كه به سيرى نمى رسد، و آرزويى كه به نهايت آن، دست نمى يابد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بدترين بنده، كسى است كه براى عبادتْ آفريده شده؛ ولى دنيا او را از آخرت باز دارد، و به دنياى دلخواه برسد؛ ولى سرانجام [در آخرتْ]بدبخت گردد.

امام على عليه السلام:از عشق به دنيا بپرهيز؛ چرا كه تيره بختى و گرفتارى را براى تو به ارمغان مى آورد و تو را بر فروختن ماندگارى به نابودى، وادار مى كند.

امام على عليه السلام:عامل بدبختى، دوست داشتن دنياست.

امام على عليه السلام:دينت را مَهر دنيا نكن؛ چرا كه هر كس دينش را مَهر دنيا كند، بدبختى و سختى و رنج و گرفتارى، او را به شتاب [از بين] مى برد.

امام على عليه السلام:بدبختى و نابودى و هلاكت و تباهى، براى دنياگرايان، قطعى است.

امام على عليه السلام:نفْسى كه آرزوهاى فناپذير بجويد، همانا در جستجوى آنها هلاك مى شود و در بازگشتگاه خود، تيره بخت خواهد شد.

امام على عليه السلام:در دنيا پارسايى كن و از آن دست بكش، و از اين كه مرگت فرا رسد و تو در جستجوى دنيا، از پروردگارت گريزان باشى، پروا كن، كه مبادا تيره بخت گردى.

امام على عليه السلام:هر كس دنيا بزرگ ترين همّتش باشد، بدبختى و غصّه اش طولانى مى گردد.

امام على عليه السلام:به دنيا، همانند نگاه پارسا بنگريد؛ چرا كه. به خدا سوگند كه پس از اندك زمانى، شخص مرفّه و بى دغدغه را تيره بخت مى كند و شخص آرام را به اضطراب مى افكند، و شخص اقامت كرده را، بيرون مى كند [و به سراى ديگر مى فرستد].

امام على عليه السلام:هر كه به دنيا اعتماد كند، تيره بخت و محروم است.

امام على عليه السلام:هر كس به دنيا علاقه مند باشد، دنيا او را خسته و تيره بخت مى كند.

امام صادق عليه السلام:دنيا را مانند جايگاهى بشمار كه در آن فرود مى آيى و سپس كوچ مى كنى يا مانند كمالى كه در خوابت به تو رسيده و وقتى بيدار مى شوى، مى بينى كه چيزى از آن در دستت چيزى نيست. چه بسيار كسانى كه به چيزى آزمندند و وقتى به آن مى رسند، تيره بخت مى شوند! و چه بسيار ترك كنندگانِ چيزى كه وقتى به آن مى رسند، نيك بخت مى گردند.

امام سجاد عليه السلامـ درباره زهد ـ: اى فرزند آدم؛ واى بر تو! بدان كه سياهىِ درون و فراوان خوردن و سرمستىِ سيرى و فريفتگىِ ثروت و قدرت، انسان را از عمل باز مى دارد و ياد [خدا] را فراموشش مى سازد و از نزديك شدن مرگ غافلش مى كند؛ چندان كه هر كس به دنيا دوستى گرفتار گردد، گويا جنون مستى از شراب در او است.