امام صادق عليه السلامـ از دعاى ايشان هنگام وداع با قبر امام حسين عليه السلام ـ: بار خدايا! مرا در دنيا از شكر نعمتت غافل مگردان و نه چندان در دنيا بر نعمتم بيفزاى كه خرّمى شگفت آن، مرا سرگرم سازد و زرق و برقش مرا بفريبد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:دوستى دنيا و دوستى خدا هرگزدر يك دل گرد نمى آيند.

امام صادق عليه السلام:به خدا سوگند كسى كه دنيا را دوست بدارد و سرپرستى غير ما را بپذيرد خداوند را دوست ندارد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بزرگترين گناهان، دنيا دوستى است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:دنيا دوستى، ريشه هر معصيت و آغاز هر گناهى است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:جستن آنچه از دنيا كه تو را اصلاح مى كند دنيا دوستى نيست.

امام صادق عليه السلام:منشأ هر گناهى دنيا دوستى است.

امام على عليه السلام:دنيا دوستى خرد را تباه مى كندو دل را از شنيدن حكمت كر مى سازد و موجب عذاب دردناك مى شود.

امام على عليه السلام:دنيا دوستى، موجب طمعكارى مى شود.

امام صادق عليه السلام:هر كه به دنيا دل بندد به سه چيز دل بسته است: اندوه بى پايان و آرزوى دست نيافتنى و اميد نارسيدنى.

امام صادق عليه السلام:هر كه بيشتر به دنيا بچسبد، هنگام جدايى از آن، بيشتر افسوس خورد.

امام على عليه السلام:علّت بدبختى، دنيا دوستى است.

امام صادق عليه السلامـ درباره همين آيه ـفرمود: قلب سالم، قلبى است كه از دنيا دوستى سالم باشد.