حدیث دربارهدنيا دوستى

دانشنامه عقاید اسلامی ج ۹، ص ۴۲۰، ح ۶۸۴۸

امام علی علیه‌السلام

دنيا دوستى

عنه عليه السلام:مَن رَغِبَ فيها [أيِ الدُّنيا]أتعَبَتهُ وأشقَتهُ. ۱

امام على عليه السلام:هر كس به دنيا علاقه مند باشد، دنيا او را خسته و تيره بخت مى كند.

۱.غرر الحكم: ح 8481، عيون الحكم والمواعظ: ص 456 ح 8243.

کلیدواژه‌ها یاد کردن و فراموش کردن خدا آفت های یاد خدا دنیا دوستی

احادیث دیگر این موضوع

۸

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس دلش آكنده از دوستى دنيا شود، سه چيز از دنيا به او مى چسبد: گرفتارى اى كه رنجش پايان ندارد، آزمندى اى كه به سيرى نمى رسد، و آرزويى كه به نهايت آن، دست نمى يابد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بدترين بنده، كسى است كه براى عبادتْ آفريده شده؛ ولى دنيا او را از آخرت باز دارد، و به دنياى دلخواه برسد؛ ولى سرانجام [در آخرتْ]بدبخت گردد.

امام على عليه السلام:از عشق به دنيا بپرهيز؛ چرا كه تيره بختى و گرفتارى را براى تو به ارمغان مى آورد و تو را بر فروختن ماندگارى به نابودى، وادار مى كند.

امام على عليه السلام:عامل بدبختى، دوست داشتن دنياست.

امام على عليه السلام:دينت را مَهر دنيا نكن؛ چرا كه هر كس دينش را مَهر دنيا كند، بدبختى و سختى و رنج و گرفتارى، او را به شتاب [از بين] مى برد.

امام على عليه السلام:بدبختى و نابودى و هلاكت و تباهى، براى دنياگرايان، قطعى است.

امام على عليه السلام:نفْسى كه آرزوهاى فناپذير بجويد، همانا در جستجوى آنها هلاك مى شود و در بازگشتگاه خود، تيره بخت خواهد شد.

امام على عليه السلام:در دنيا پارسايى كن و از آن دست بكش، و از اين كه مرگت فرا رسد و تو در جستجوى دنيا، از پروردگارت گريزان باشى، پروا كن، كه مبادا تيره بخت گردى.