دنيا دوستى

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس دلش آكنده از دوستى دنيا شود، سه چيز از دنيا به او مى چسبد: گرفتارى اى كه رنجش پايان ندارد، آزمندى اى كه به سيرى نمى رسد، و آرزويى كه به نهايت آن، دست نمى يابد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بدترين بنده، كسى است كه براى عبادتْ آفريده شده؛ ولى دنيا او را از آخرت باز دارد، و به دنياى دلخواه برسد؛ ولى سرانجام [در آخرتْ]بدبخت گردد.

امام على عليه السلام:از عشق به دنيا بپرهيز؛ چرا كه تيره بختى و گرفتارى را براى تو به ارمغان مى آورد و تو را بر فروختن ماندگارى به نابودى، وادار مى كند.

امام على عليه السلام:عامل بدبختى، دوست داشتن دنياست.

امام على عليه السلام:دينت را مَهر دنيا نكن؛ چرا كه هر كس دينش را مَهر دنيا كند، بدبختى و سختى و رنج و گرفتارى، او را به شتاب [از بين] مى برد.

امام على عليه السلام:بدبختى و نابودى و هلاكت و تباهى، براى دنياگرايان، قطعى است.

امام على عليه السلام:نفْسى كه آرزوهاى فناپذير بجويد، همانا در جستجوى آنها هلاك مى شود و در بازگشتگاه خود، تيره بخت خواهد شد.

امام على عليه السلام:در دنيا پارسايى كن و از آن دست بكش، و از اين كه مرگت فرا رسد و تو در جستجوى دنيا، از پروردگارت گريزان باشى، پروا كن، كه مبادا تيره بخت گردى.

امام على عليه السلام:هر كس دنيا بزرگ ترين همّتش باشد، بدبختى و غصّه اش طولانى مى گردد.

امام على عليه السلام:به دنيا، همانند نگاه پارسا بنگريد؛ چرا كه. به خدا سوگند كه پس از اندك زمانى، شخص مرفّه و بى دغدغه را تيره بخت مى كند و شخص آرام را به اضطراب مى افكند، و شخص اقامت كرده را، بيرون مى كند [و به سراى ديگر مى فرستد].

امام على عليه السلام:هر كه به دنيا اعتماد كند، تيره بخت و محروم است.

امام على عليه السلام:هر كس به دنيا علاقه مند باشد، دنيا او را خسته و تيره بخت مى كند.

امام صادق عليه السلام:دنيا را مانند جايگاهى بشمار كه در آن فرود مى آيى و سپس كوچ مى كنى يا مانند كمالى كه در خوابت به تو رسيده و وقتى بيدار مى شوى، مى بينى كه چيزى از آن در دستت چيزى نيست. چه بسيار كسانى كه به چيزى آزمندند و وقتى به آن مى رسند، تيره بخت مى شوند! و چه بسيار ترك كنندگانِ چيزى كه وقتى به آن مى رسند، نيك بخت مى گردند.