پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هنگامى كه زنْ باردار شود، به سان روزه دارِ شب زنده دار و مجاهدى است كه با جان و مالش، در راه خدا جهاد مى كند و هنگامى كه بارْ بگذارد، پاداشى دارد كه نمى دانى عظمت آن، چه قدر است و هنگامى كه شير بدهد، در هر بار مَك زدن [كودك]، پاداش آزاد كردن يكى از فرزندان اسماعيل عليه السلام براى اوست و آن گاه كه شير دادن تمام شود، فرشته اى بر پهلوى او مى زند و مى گويد: «عمل را از نو آغاز كن كه بى ترديد، آمرزيده شدى».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:براى كودك، هيچ شيرى بهتر از شير مادرش نيست.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:كودكان خود را از شيرِ زنان بدكاره و ديوانه، دور نگه داريد؛ چرا كه شير، [ويژگى هاى دايه را]سرايت مى دهد.

امام صادق عليه السلام:پيامبر صلى الله عليه و آله، نماز ظهر و عصر را خواند و دو ركعت [آخر] را سريع به جا آورد. [بعد از نماز،]مردم به ايشان گفتند: اى پيامبر خدا! مگر درباره نماز، چيز تازه اى آمده است؟ فرمود: «اين [سؤال]، براى چيست؟». گفتند: دو ركعت آخر را سريع خواندى. فرمود: «مگر صداى گريه كودك را نشنيديد؟».

مسند ابن حنبلـ به نقل از عايشه ـ: [معمولاً]كودكان را نزد پيامبر خدا مى آوردند و ايشان، برايشان دعا مى كرد. [يك بار]كودكى را نزد ايشان آورده بودند، كه به ايشان بول كرد. پيامبر خدا [فقط]فرمود: «آبى بر آن بريزيد».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هنگامى كه زنْ باردار شود، به سان روزه دارِ شب زنده دار و مجاهدى است كه با جان و مالش، در راه خدا جهاد مى كند و هنگامى كه بارْ بگذارد، پاداشى دارد كه نمى دانى عظمت آن، چه قدر است و هنگامى كه شير بدهد، در هر بار مَك زدن [كودك]، پاداش آزاد كردن يكى از فرزندان اسماعيل عليه السلام براى اوست و آن گاه كه شير دادن تمام شود، فرشته اى بر پهلوى او مى زند و مى گويد: «عمل را از نو آغاز كن كه بى ترديد، آمرزيده شدى».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:زنان باردارِ زاياى شيردهِ مهربان، اگر به خاطر آزار رساندن به همسرانشان نبود، هيچ اهل نمازى از ميان آنان، وارد جهنّم نمى شد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:براى كودك، هيچ شيرى بهتر از شير مادرش نيست.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:كودكان خود را از شيرِ زنان بدكاره و ديوانه، دور نگه داريد؛ چرا كه شير، [ويژگى هاى دايه را]سرايت مى دهد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:از زن احمق و زنى كه چشمش ضعيف است و آبْ ريزش دارد، درخواست شير دادن نكنيد؛ چرا كه شير، [ويژگى هاى دايه را]سرايت مى دهد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:از زن احمق، درخواست شير دادن [به فرزند] نكنيد؛ چرا كه شير، [ويژگى هاى دايه را]سرايت مى دهد و فرزند، شباهت به [صاحب]شير مى برد؛ يعنى در حماقت و نادانى، همانند دايه مى شود.

امام صادق عليه السلام:پيامبر صلى الله عليه و آله، نماز ظهر و عصر را خواند و دو ركعت [آخر] را سريع به جا آورد. [بعد از نماز،] مردم به ايشان گفتند: اى پيامبر خدا! مگر درباره نماز، چيز تازه اى آمده است؟ فرمود: «اين [سؤال]، براى چيست؟». گفتند: دو ركعت آخر را سريع خواندى. فرمود: «مگر صداى گريه كودك را نشنيديد؟».

المناقب، ابن شهرآشوبـ به نقل از عبد الرحمان بن ابى ليلى ـ: ما نزد پيامبر خدا نشسته بوديم كه حسين عليه السلام آمد و همين طور كه بر پشت پيامبر صلى الله عليه و آله و شكم ايشان بالا مى رفت، بول كرد. ايشان فرمود: «رهايش كنيد!». ابو عُبيد در غريب الحديث آورده است كه [در اين هنگام] پيامبر خدا فرمود: «فرزندم را باز نداريد»؛ يعنى بول كردن او را قطع نكنيد. سپس آبى خواست و بر بول او ريخت.

مسند ابن حنبلـ به نقل از عيسى بن عبد الرحمان، از جدّش ـ: ما نزد پيامبر صلى الله عليه و آله بوديم كه حسن بن على، با حالت چهار دست و پا آمد، تا اين كه روى سينه ايشان رفت و بول كرد. ما به سرعت حركت كرديم تا او را بگيريم كه پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «فرزندم، فرزندم!». آن گاه، آبى طلب كرد و بر آن ريخت.

مكارم الأخلاق:[معمولاً] نوزاد را نزد پيامبر خدا مى آوردند تا براى او دعا كند يا بر او نام بگذارد. ايشان، او را مى گرفت و به جهت تكريم خانواده اش، او را روى دامن خود مى گذاشت. گاهى كودك به ايشان بول مى كرد و برخى كسانى كه هنگام بول كردن، او را مى ديدند، فرياد مى كشيدند؛ ولى ايشان مى فرمود: «بول كردنِ او را قطع نكنيد». از اين رو، كودك را رها مى كرد تا بول او تمام شود. سپس دعا كردن براى او يا نام گذارىِ او را به پايان مى برد و خانواده اش را به خاطر فرزندشان خيلى خوش حال مى ساخت و آنان مشاهده نمى كردند كه ايشان از بول كردن كودكشان، ناراحت شده باشد. سپس، وقتى آنان مى رفتند، لباس خود را مى شست.

مسند ابن حنبلـ به نقل از عايشه ـ: [معمولاً] كودكان را نزد پيامبر خدا مى آوردند و ايشان، برايشان دعا مى كرد. [يك بار]كودكى را نزد ايشان آورده بودند، كه به ايشان بول كرد. پيامبر خدا [فقط] فرمود: «آبى بر آن بريزيد».