حدیث دربارهاحترام به درك شيرخوار
مكارم الأخلاق:كانَ صلى الله عليه و آله يُؤتى بِالصَّبِيِ الصَّغيرِ لِيَدعُوَ لَهُ بِالبَرَكَةِ أو يُسَمِّيَهُ، فَيَأخُذُهُ فَيَضَعُهُ في حِجرِهِ؛ تَكرِمَةً لِأَهلِهِ، فَرُبَّما بالَ الصَّبِيُ عَلَيهِ، فَيَصيحُ بَعضُ مَن رَآهُ حينَ بالَ، فَيقولُ صلى الله عليه و آله: لا تُزرِموا بالصَّبِيِ، فَيَدَعُهُ حَتَّى يَقضِيَ بَولَهُ، ثُمَّ يُفرِغُ لَهُ مِن دُعائِهِ أو تَسمِيَتِهِ، ويَبلُغُ سُرورُ أهلِهِ فيهِ، ولا يَرَونَ أَنَّهُ يَتَأذَّى بِبَولِ صَبِيِّهِم، فَإِذا انصَرَفوا غَسَلَ ثَوبَهُ بَعدُ. ۱
مكارم الأخلاق:[معمولاً] نوزاد را نزد پيامبر خدا مى آوردند تا براى او دعا كند يا بر او نام بگذارد. ايشان، او را مى گرفت و به جهت تكريم خانواده اش، او را روى دامن خود مى گذاشت. گاهى كودك به ايشان بول مى كرد و برخى كسانى كه هنگام بول كردن، او را مى ديدند، فرياد مى كشيدند؛ ولى ايشان مى فرمود: «بول كردنِ او را قطع نكنيد».
از اين رو، كودك را رها مى كرد تا بول او تمام شود. سپس دعا كردن براى او يا نام گذارىِ او را به پايان مى برد و خانواده اش را به خاطر فرزندشان خيلى خوش حال مى ساخت و آنان مشاهده نمى كردند كه ايشان از بول كردن كودكشان، ناراحت شده باشد. سپس، وقتى آنان مى رفتند، لباس خود را مى شست.
۱.مكارم الأخلاق: ج 1 ص 65 ح 68، بحار الأنوار: ج 16 ص 240.