فیلترها
نتایج جستجو برای «حقوق مردم»: ۱۳ حدیث
رسول اللّه صلى الله عليه و آله:النّاسُ سَواءٌ كأسنانِ المُشطِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:مردم [، در حقوق انسانى شان]، همانند دندانه هاى شانه برابرند.
۱.كنز العمال: ج 9 ص 38 ح 24822.
عنه صلى الله عليه و آله:وَيلٌ لِلرّاعي مِنَ الرَّعِيَّةِ، إلّا والِيا يَحوطُهُم مِن وَرائِهِم بِالنَّصيحَةِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:واى بر حكمرانِ بر مردم، مگر آن حكمرانى كه خيرخواهانه از [حقوق]مردم، پاسدارى و پشتيبانى كند!
۱.مسند الروياني: ج 2 ص 90 ح 877 عن عبد اللّه بن مغفّل.
فضائل الأشهر الثلاثة عن الضحّاك عن الإمام عليّ عليه السلام:قالَ رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله: شَعبانُ شَهري وشَهرُ رَمَضانَ شَهرُ اللّهِ؛ فَمَن صامَ شَهري كُنتُ لَهُ شَفيعا يَومَ القِيامَةِ، ومَن صامَ شَهرَ اللّهِ عز و جل آنَسَ اللّهُ وَحشَتَهُ في قَبرِهِ، ووَصَلَ وَحدَتَهُ، وخَرَجَ مِن قَبرِهِ مُبيَضّا وَجهُهُ، وأخَذَ الكِتابَ بِيَمينِهِ وَالخُلدَ بِيَسارِهِ حَتّى يَقِفَ بَينَ يَدَي رَبِّهِ عز و جل، فَيَقولُ: عَبدي! فَيَقولُ: لَبَّيكَ سَيِّدي! فَيَقولُ عز و جل: صُمتَ لي؟ فَيَقولُ: نَعَم يا سَيِّدي، فَيَقولُ ـ تَبارَكَ وتَعالى ـ: خُذوا بِيَدِ عَبدي حَتّى تَأتوا بِهِ نَبِيِّي ۱، فَاُوتى بِهِ، فَأَقولُ لَهُ: صُمتَ شَهري؟ فَيَقولُ: نَعَم، فَأَقولُ: أنَا أشفَعُ لَكَ اليَومَ.
قالَ:
فضائل الأشهر الثلاثةـ به نقل از ضحّاك، از امام على عليه السلام ـ: پيامبر خدا فرمود: «شعبان، ماه من است و ماه رمضان، ماه خداست. پس هر كس ماه مرا روزه بدارد، در روز قيامت، شفيع او خواهم بود و هر كس ماه خدا را روزه بدارد، خداوند، در گور، وحشت او را به اُنس، تبديل مى كند، تنهايى او را [به اُنس خود]پيوند مى دهد و او از گور خويش، سفيدرو بيرون مى آيد و نامه عمل را به دست راستش و جاودانگى [در بهشت]را در دست چپش مى گيرد، تا آن كه در پيشگاه پروردگارش مى ايستد.
خداوند مى فرمايد: بنده من!.
مى گويد: لبّيك، سَرورم!
مى فرمايد: براى من، روزه گرفتى؟.
مى گويد: آرى، سَرورم!
خداوند متعال مى فرمايد: دست بنده ام را بگيريد و نزد پيامبرم ببريد.
او را نزد من مى آورند. من به او مى گويم: ماه مرا روزه
رسول اللّه صلى الله عليه و آله:النّاسُ سَواءٌ كأسنانِ المُشطِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:مردم [، در حقوق انسانى شان]، همانند دندانه هاى شانه برابرند.
۱.كنز العمال: ج 9 ص 38 ح 24822 نقلاً عن ابن لآل عن سهل بن سعد.
عنه عليه السلام:وقَدْ عَلِمْتُمْ أنَّهُ لايَنبغي أنْ يَكونَ علَى الفُروجِ والدِّماءِ والمَغانِمِ والأحْكامِ وإمامةِ المُسلِمينَ: البَخيلُ فَتَكُونَ في أموالهِمْ نُهْمَتُهُ، ولا الجاهلُ فَيُضِلَّهُمْ بِجَهْلِهِ، ولا الجافي فَيَقْطَعَهُمْ بِجَفائهِ، ولا الحائفُ (الجائف)للدُّولِ فَيَتَّخِذَ قوما دُونَ قومٍ، ولا المُرْتَشي في الحُكْمِ فَيَذْهَبَ بالحُقوقِ ويَقِفَ بها دُونَ المَقاطِعِ، ولا المُعَطِّلُ للسُّنّةِ فَيُهْلِكَ الاُمَّةَ. ۱
امام على عليه السلام:دانستيد كه نبايد مسؤوليت نواميس، جانها، غنايم، احكام و پيشوايى مسلمانان را به دست بخيل سپرد تا كه بر اموال آنان حريص گردد و نه به دست نادان كه با نادانى خود ايشان را گمراه كند و نه به دست جفاكار كه بر اثر جفا و بى وفايى اش از آنان ببُرد ۲ و نه به دست بى عدالت در تقسيم مالها تا به مردمى ببخشد و مردمى را محروم سازد ۳ و نه به دست كسى كه در حكم كردن رشوه ستانَد تا حقوق مردم را پايمال كند و در رساندن حق به صاحبانش كوتاهى ورزد و نه به دست كسى كه فروگذار سنّت است تا امّت را به نابودى كشاند.
۱.نهج البلاغة: الخطبة 131.
۲.ابن ابى الحديد در شرح اين عبارت مى نويسد: چون مردم بر اثر ترس از حكمران بيرحم و ستمگر نيازها و مشكلاتشان را پيش او نمى برند. مرحوم فيض چنين ترجمه كرده است:. تا به ظلم و جور آنان را مستأصل و پريشان كند. ـ م.
۳.مرحوم فيض اين عبارت را چنين ترجمه كرده است: و نه ترسنده از تغيير ايام تا با گروهى همراهى كرده ديگرى را خوار سازد ـ م.
الإمامُ عليٌّ عليه السلام:جَعلَ اللّهُ سبحانَهُ حُقوقَ عِبادِهِ مُقَدِّمَةً لحُقوقِهِ، فمَن قامَ بحُقوقِ عِبادِ اللّهِ كانَ ذلكَ مُؤَدّيا إلى القِيامِ بحُقوقِ اللّهِ. ۱
امام على عليه السلام:خداوند سبحان حقوق مردم راپيش روى حقوق خود گردانيد، پس هر كه حقوق بندگان خدا را رعايت كند، اين كار به رعايت كردن حقوق خدا بينجامد.
۱.غرر الحكم: 4780.
الإمامُ عليٌّ عليه السلام:و قَدْ عَلِمْتُمْ أنَّهُ لا يَنبغي أنْ يَكونَ علَى الفُروجِ و الدِّماءِ و المَغانِمِ و الأحْكامِ و إمامةِ المُسلِمينَ: البَخيلُ فَتَكُونَ في أموالهِمْ نُهْمَتُهُ، و لا الجاهلُ فَيُضِلَّهُمْ بِجَهْلِهِ، و لا الجافي فَيَقْطَعَهُمْ بِجَفائهِ، و لا الحائفُ (الجائف) للدُّولِ فَيَتَّخِذَ قوما دُونَ قومٍ، و لا المُرْتَشي في الحُكْمِ فَيَذْهَبَ بالحُقوقِ و يَقِفَ بها دُونَ المَقاطِعِ، و لا المُعَطِّلُ للسُّنّةِ فَيُهْلِكَ الاُمَّةَ. ۱
امام على عليه السلام:دانستيد كه نبايد مسؤوليت نواميس، جانها، غنايم، احكام و پيشوايى مسلمانان را به دست بخيل سپرد تا كه بر اموال آنان حريص گردد و نه به دست نادان كه با نادانى خود ايشان را گمراه كند و نه به دست جفاكار كه بر اثر جفا و بى وفايى اش از آنان ببُرد و نه به دست بى عدالت در تقسيم مالها تا به مردمى ببخشد و مردمى را محروم سازد و نه به دست كسى كه در حكم كردن رشوه ستانَد تا حقوق مردم را پايمال كند و در رساندن حق به صاحبانش كوتاهى ورزد و نه به دست كسى كه فروگذار سنّت است تا امّت را به نابودى كشاند.
۱.نهج البلاغة: الخطبة 131.
الإمامُ عليٌّ عليه السلام:لا بَأسَ بالشَّفاعَةِ في الحُدودِ إذا كانتْ مِن حُقوقِ النّاسِ يَسألونَ فيها قبلَ أنْ يَرْفَعوها، و إذا رُفِعَ الخَبَرُ إلى الإمامِ فلا شَفاعَةَ لَهُ. ۱
امام على عليه السلام:شفاعت كردن [به ضمانت مالى و بخشش و.]در حدودى كه از حقوق مردم است اشكالى ندارد، به شرط آن كه به امام ارجاع نداده باشند، اما بعد از آن كه حدّ، به امام ارجاع داده شد، هيچ شفاعتى پذيرفته نيست.
۱.دعائم الإسلام: 2/443/1548.
الإمامُ عليٌّ عليه السلام:ثُمَّ جَعلَ سُبحانَهُ مِن حُقوقِهِ حُقوقا افْتَرَضَها لبَعضِ النّاسِ على بَعضٍ، فجَعَلَها تَتَكافَأُ في وُجوهِها، و يُوجِبُ بَعضُها بَعضا، و لا يُسْتَوْجَبُ بَعضُها إلاّ ببَعضٍ. ۱
امام على عليه السلام:آن گاه خداوند سبحان از جمله حقوق خويش، حقوقى را ميان بندگان بر يكديگر واجب فرمود و آن حقّها را با هم برابر نهاد و واجب شدن حقّى را در مقابل گزاردن حقّى قرار داد، حقّى براى كسى واجب نشود مگر آن كه در مقابلش حقّى به گردن او باشد.
۱.نهج البلاغة: الخطبة216.
الإمامُ عليٌّ عليه السلام:جَعلَ اللّهُ سبحانَهُ حُقوقَ عِبادِهِ مُقَدِّمَةً لحُقوقِهِ، فمَن قامَ بحُقوقِ عِبادِ اللّهِ كانَ ذلكَ مُؤَدّيا إلى القِيامِ بحُقوقِ اللّهِ. ۱
امام على عليه السلام:خداوند سبحان حقوق مردم را پيش روى حقوق خود گردانيد، پس هر كه حقوق بندگان خدا را رعايت كند، اين كار به رعايت كردن حقوق خدا بينجامد.
۱.غرر الحكم: 4780.
عنه عليه السلام:العَدلُ يُريحُ العامِلَ بِهِ مِن تَقَلُّدِ المَظالِمِ. ۱
امام على عليه السلام:عدالت، كسى را كه به آن عمل كند، از آمدن مظالم و حقوق مردم به عهده اش آسوده مى كند.
۱.غرر الحكم: 1437.
الإمامُ عليٌّ عليه السلامـ في تَبيينِ حُقوقِ الناسِ بَعضِهِم على بَعضٍ ـ: و أعظَمُ ما افتَرَضَ سبحانَهُ مِن تلكَ الحُقوقِ حَقُّ الوالي علَى الرَّعيَّةِ، و حَقُّ الرَّعيَّةِ علَى الوالِي، فَريضَةٌ فَرَضَها اللّهُ سبحانَهُ لِكُلٍّ على كُلٍّ. ۱
امام على عليه السلامـ در توضيح حقوق مردم نسبت به يكديگر ـفرمود: از بزرگترين اين حقوق كه خداوند واجب فرموده حق زمام داران بر مردم و حق مردم بر زمام داران است. اين فريضه اى است كه خداوند سبحان براى هر دو طرف نسبت به يكديگر واجب فرموده است.
۱.نهج البلاغة: الخطبة 216.