حدیث دربارهچند بركت ديگر

فضائل الأشهر الثلاثةـ به نقل از ضحّاك، از امام على عليه السلام ـ: پيامبر خدا فرمود: «شعبان، ماه من است و ماه رمضان، ماه خداست. پس هر كس ماه مرا روزه بدارد، در روز قيامت، شفيع او خواهم بود و هر كس ماه خدا را روزه بدارد، خداوند، در گور، وحشت او را به اُنس، تبديل مى كند، تنهايى او را [به اُنس خود]پيوند مى دهد و او از گور خويش، سفيدرو بيرون مى آيد و نامه عمل را به دست راستش و جاودانگى [در بهشت]را در دست چپش مى گيرد، تا آن كه در پيشگاه پروردگارش مى ايستد. خداوند مى فرمايد: بنده من!. مى گويد: لبّيك، سَرورم! مى فرمايد: براى من، روزه گرفتى؟. مى گويد: آرى، سَرورم! خداوند متعال مى فرمايد: دست بنده ام را بگيريد و نزد پيامبرم ببريد. او را نزد من مى آورند. من به او مى گويم: ماه مرا روزه گرفتى؟ مى گويد: آرى. پس مى گويم: من امروز، تو را شفاعت مى كنم. پس خداى متعال مى فرمايد: من از حقوق خودم به خاطر بنده ام گذشتم. درباره حقوق مردم هم، هر كه از او در گذرد، عوضِ آن بر من است تا آن كه راضى شود». پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «آن گاه، دست او را مى گيرم و وى را به سوى صراط مى برم. صراط را لغزنده مى يابم، به گونه اى كه پاى خطاكاران بر آن استوار نمى مانَد. [آن جا نيز]دست او را مى گيرم. مأمور صراط به من مى گويد: اى پيامبر خدا! اين كيست؟ مى گويم: فلانى است، از امّت من. در دنيا به خاطر رسيدن به شفاعتم، ماه مرا روزه گرفته است و به خاطر رسيدن به وعده پروردگارش، ماه خدا را روزه داشته است. پس با عفو خداوند، از صراط مى گذرد تا آن كه به درِ دو بهشت مى رسد. من مى خواهم تا درِ بهشت را براى او بگشايند. رضوان (نگهبان بهشت) مى گويد: ما فرمان يافته ايم كه بهشت را براى تو و براى امّت تو بگشاييم». سپس امير مؤمنان عليه السلام فرمود: «ماه پيامبر خدا را روزه بگيريد تا شفيعِ شما باشد و ماه خدا را روزه بگيريد تا از شرابِ ناب و سر به مُهرِ بهشتى بنوشيد».