فیلترها
نتایج جستجو برای «جنگیدن با مسلمانان سرکش»: ۹ حدیث
حَفْصُ بْنُ غِيَاثٍ:سَأَلتُ أبا عَبدِ اللّه عليه السلام عَنِ الطّائِفَتَينِ مِنَ المُؤمِنينَ إحداهُما باغِيَةٌ وَ الأُخرى عادِلَةٌ فَهَزَمَتِ العادِلَةُ الباغِيَةَ؟ فَقالَ: لَيسَ لأَهْلِ العَدلِ أَن يَتبَعوا مُدبِراً و لا يَقتُلوا أسيراً ولا يُجهِزوا عَلَى جَريحٍ، و هذا إذا لَمْ يَبقَ مِن أهلِ البَغيِ أَحَدٌ وَ لَم يَكُن لَهُم فِئَةٌ يَرجِعونَ إلَيها، فَإِذا كانَ لَهُم فِئَةٌ يَرجِعونَ إلَيْها فَإِنَّ أسيرَهُمْ يُقتَلُ وَ مُدبِرَهُمْ يُتبَعُ و جَريحَهُم يُجهَزُ. ۱
حفص بن غياث:از امام صادق عليه السلام درباره دو گروه از مسلمانان پرسيدم كه يكى از آنها اهل بغى اند و ديگرى گروهى اند درستكار كه اهل بغى را شكست داده اند. امام فرمود گروه درستكار، حق ندارد، فراريان اهل بغى را تعقيب كند و به مجروحانشان تير خلاص بزند و اسيرانشان را بكشد. و اين، البته در صورتى است كه از اهل بغى كسى نمانده و سازمان و تشكيلاتى نداشته باشند كه باقى مانده هاى جنگ به آن بپيونند. اگر چنين باشد، و اسيرانشان كشته مى شوند فراريانشان تعقيب مى شوند، به مجروحانشان ضربه خلاصى زده مى شود.
۱.الكافي: 5 / 32 / 2.
الإمام زين العابدين عليه السلام:إنَّ عَلِيّاً عليه السلام كَتَبَ إلى مالِكٍ ـ و هُوَ عَلى مُقَدِّمَتِهِ يَومَ البَصرَةِ ـ بِأَن لا يَطعُنَ في غَيرِ مُقبِلٍ و لا يَقتُلَ مُدبِراً وَ لا يُجيزَ عَلى جَريحٍ و مَن أغلَقَ بابَهُ فَهُوَ آمِنٌ. ۱
امام زين العابدين عليه السلام:ـ در حالى كه در طليعه سپاهش در جنگ جمل بود ـعلى عليه السلام، به مالك اشتر نوشت: تنها كسانى زده شوند، كه مى جنگند؛ فرارى از جنگ، كشته نشود؛ به مجروح، ضربه خلاص زده نشود. و هر كس درِ خانه اش را بست، در امان است.
۱.الكافي: 5 / 32 / 3
عَبدُ اللّهِ بنُ شَرِيكٍ عَن أبيهِ:لمّا هُزِمَ النّاسُ يَومَ الجَمَلِ قالَ أميرُ المُؤمِنينَ عليه السلام: لا تَتبَعوا مُوَلِّياً ولا تُجيزوا عَلَى جَريحٍ ومَن أغلَقَ بابَهُ فَهُوَ آمِنٌ، فَلَمّا كانَ يَومُ صِفّينَ قَتَلَ المُقبِلَ وَالمُدبِرَ وأجازَ عَلى جَريحٍ، فَقالَ أبانُ بنُ تَغلِبَ لِعَبدِ اللّهِ بنِ شَرِيكٍ: هذِهِ سيرَتَانِ مُختَلِفَتانِ، فَقالَ: إنَّ أهلَ الجَمَلِ قَتَلَ طَلحَةَ وَالزُّبَيرَ وإِنَّ مُعاوِيَةَ كانَ قائِماً بِعَينِهِ و كانَ قائِدَهُمْ. ۱
عبداللّه بن شريك به نقل از پدرش:وقتى اهل جمل در جنگ شكست خوردند، اميرالمؤمنين دستور داد: پشت كننده به جنگ را تعقيب نكنيد، به مجروح ضربه نهايى را نزنيد. هر كس در خانه اش را بست در امان است. وقتى جنگ صفين بود، پشت كننده و جنگنده كشته شد و به مجروح ضربه نهايى زده شد. ابان بن تغلب به عبداللّه بن شريك گفت: اين، دو روش متفاوت است. وى جواب داد: اهل جمل، طلحه و زبير را كشتند، اما [اينجا]معاويه هنوز خودش سرپاست و فرمانده آنان است.
۱.الكافي: 5 / 32 / 5.
الإمامُ عليٌّ عليه السلام:القَتلُ قَتْلانِ: قَتلُ كَفّارَةٍ وَ قَتلُ دَرَجةٍ، و القِتالُ قِتالانِ: قِتالُ الفِئةِ الكافِرَةِ حتّى يُسْلِموا و قِتالُ الفِئةِ الباغِيةِ حتّى يَفِيؤوا. ۱
امام على عليه السلام:قتل دو نوع است: قتلى كه كفّاره است و قتلى كه بر درجات مى افزايد. پيكار كردن نيز دو گونه است: پيكار با گروه كافران تا اسلام آورند؛ و پيكار با گروه ياغى تا [به فرمان خدا] باز گردند.
۱.قرب الإسناد: 132 / 462.
عنه عليه السلام:القِتالُ قِتالانِ: قِتالُ أهلِ الشِّركِ لا يُنْفَرُ عنهُم حتّى يُسْلِموا أو يُؤْتُوا الجِزيَةَ عن يَدٍ و هُم صاغِرونَ، و قِتالٌ لأهلِ الزَّيغِ لا يُنْفَرُ عنهُم حتّى يَفِيؤوا إلى أمرِ اللّهِ أو يُقْتَلوا. ۱
امام على عليه السلام:پيكار دو گونه است: پيكار با مشركان كه رها نمى شوند تا مسلمان شوند يا با خوارى جزيه بپردازند؛ و پيكار با منحرفان كه بايد رو در رويشان بود تا به فرمان خدا باز آيند و گردن نهند يا كشته شوند.
۱.وسائل الشيعة: 11 / 18 / 3.
عنه عليه السلامـ عندَ ما ذُكِرَتِ الحَرورِيّةُ عِندَهُ ـ: إنْ خَرَجوا على إمامٍ عادلٍ أو جَماعةٍ فقاتِلوهُم، و إنْ خَرَجوا على إمامٍ جائرٍ فلا تُقاتِلوهُم؛ فإنَّ لَهُم في ذلكَ مَقالاً. ۱
امام على عليه السلامـ وقتى در حضور ايشان از خوارج سخن به ميان آمد ـفرمود: اگر عليه امامِ عادل يا مردم شورش كردند، با آنان بجنگيد و اگر عليه پيشواى ستمگر شوريدند، با آنان نجنگيد؛ زيرا براى اين كار خود دليلى دارند.
۱.تهذيب الأحكام: 6 / 145 / 252.
عنه عليه السلام:يُقاتَلُ أهلُ البَغْي و يُقْتَلونَ بكلِّ ما يُقْتَلُ بهِ المُشرِكونَ، و يُسْتَعانُ عَليهِم بمَن أمكَنَ أنْ يُستَعانَ بهِ علَيهِم مِن أهلِ القِبلةِ، و يُؤْسَـرونَ كَمـا يُؤسَـرُ المُشرِكونَ إذا قُـدِرَ علَيهِم. ۱
امام على عليه السلام:با اهل بغى (گروههاى ياغى و سركش)، به همان شدّت جنگ با مشركان، بايد جنگيد و از تمام امكانات و تواناييهاى اهل قبله (مسلمانان) بايد عليه آنان كمك گرفت و در صورت دسترس بر ايشان، بايد همچون مشركان اسيرشان كرد.
۱.دعائم الإسلام: 1 / 393.
عنه عليه السلامـ بعدَ ذكرِ قتالِ مَن قاتَلَهُ مِنهُم ـ: ما وَجَدتُ إلاّ قِتالَهُم أو الكُفرَ بما أنْزَلَ اللّهُ على محمّدٍ صلى الله عليه و آله. ۱
امام على عليه السلامـ به دنبال سخن گفتن از جنگ با مخالفان ـفرمود: به خدا سوگند راهى نداشتم جز اين كه يا با آنان بجنگم و يا آنچه را خداوند بر پيامبرش، محمّد صلى الله عليه و آله فرو فرستاده منكر شوم.
۱.دعائم الإسلام: 1 / 388.