التوحيد ـ به نقل از محمّد بن على حلبى ـ : از امام صادق عليه ‏السلام در باره آيه «روزى كه ساق، آشكار شود» پرسيدم. فرمود: «بلندمرتبه است خداى بزرگ!» سپس با اشاره به ساق پاى خود، دامان آن را بالا زد. ۸ امام عليه ‏السلام اين آيه را خواند: «و به سجده فرا خوانده مى‏شوند؛ ولى نمى‏توانند [سجده كنند]» و فرمود: «[يعنى] مردم، مُجاب مى‏شوند و هيبت، وجودشان را فرا مى‏گيرد، چشم‏ها خيره مى‏گردند و [از ترس،] قلب‏ها به حلق‏ها مى‏رسند، «ديدگانشان به زير افتاده است و خوارى، آنان را فرا مى‏گيرد، در حالى كه [پيش از اين،]به سجده فرا خوانده مى‏شدند و تن‏درست بودند» .

امام باقر عليه ‏السلام ـ در باره اين سخن خداى متعال: «و كسانى كه مرتكب بدى‏ها شده‏اند، [بدانند كه] جزاى بدى، بدى‏اى مانند آن است، و خوارى، آنان را فرا مى‏گيرد. در مقابل خدا، هيچ حمايتگرى ندارند» ـ : اينان همان بدعت‏گذاران و شبهه‏افكنان و پيروان خواهش‏هاى نفسانى هستند. خدا روى آنها را سياه مى‏كند، سپس [با روسياهى]به ديدار او مى‏روند. و جامه خوارى و خفّت را بر ايشان مى‏پوشاند.