فیلترها
نتایج جستجو برای «تشویق به انجام رخصتها»: ۷ حدیث
رسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله:إنّ اللّهَ تعالى يُحِبُّ أن تُؤتى رُخصَتُهُ كما يَكرَهُ أن تُؤتى مَعصيَتُهُ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند متعال همچنان كه دوست ندارد معصيت شود، دوست دارد به رخصتهايش ۲ عمل شود.
عنه صلى الله عليه و آله:إنّ اللّهَ تعالى يُحِبُّ أن تُقبَلَ رُخصَتُهُ، كما يُحِبُّ العَبدُ مَغفِرَتَهُ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند متعال دوست دارد رخصتهايش پذيرفته شود، همچنان كه بنده دوست دارد آمرزيده شود.
۱.كنز العمّال: 5336.
عنه صلى الله عليه و آله:إنّ اللّهَ يُحِبُّ أن تُؤتى رُخَصُهُ كما يُحِبُّ أن تُؤتى عَزائمُهُ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند، همچنان كه دوست دارد واجباتش عمل شود، دوست دارد رخصتهايش نيز به جا آورده شود.
۱.كنز العمّال: 5334.
عنه صلى الله عليه و آله:إنّ اللّهَ يُحِبُّ أن يُؤخَذَ بِرُخَصِهِ كما يُحِبُّ أن يُؤخَذَ بعَزائمِهِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند دوست دارد رخصتهايش به كار بسته شود، همچنان كه دوست دارد فرايضش انجام پذيرد.
۱.مستدرك الوسائل: 1/144/214.
عنه صلى الله عليه و آله:علَيكُم بِرُخصَةِ اللّهِ التي رَخَّصَ لَكُم. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:به رخصتهاى خداوند كه به شما داده است، پايبند باشيد.
۱.كنز العمّال: 5338.
بحار الأنوار:كافورُ الخادِمُ: قالَ لي الإمامُ عليُّ بنُ محمّدٍ عليه السلام: اُترُك لي السَّطْلَ الفُلانِيَّ في المَوضِعِ الفُلانِيِّ لِأتَطَهَّرَ مِنهُ للصلاةِ، و أنفَذَنِي في حاجَةٍ. و اُنسِيتُ ما قالَ لي و كانَت ليلةً بارِدَةً، فَحَسَستُ بهِ و قد قامَ إلى الصلاةِ و ذَكَرتُ أنّني لَم أترُكْ السَّطلَ فَبَعُدتُ عن المَوضِعِ خَوفا مِن لَومِهِ. فَنادانِي نِداءَ مُغضَبٍ فقلتُ: إنّا للّهِِ، أيشِ عُذرِي. فقال عليه السلام: يا وَيلَكَ أ ما عَرَفتَ رَسمِي أنّني لا أتَطَهَّرُ إلاّ بماءٍ باردٍ فَسَخَّنتَ لي ماءً و تَرَكتَهُ في السَّطْلِ؟!
فقلتُ: و اللّهِ يا سَيِّدِي ما تَرَكتُ السَّطلَ و لا الماءَ! قالَ عليه السلام: الحمدُ للّهِِ، و اللّهِ لا تَرَكنا رُخصَةً، و لا رَدَدْنا مِنحَةً، الحَمدُ للّهِِ
بحار الأنوارـ به نقل از كافور خادم ـ: امام هادى عليه السلام به من فرمود: فلان سطل آب را در فلان جا بگذار تا براى نماز وضو بگيرم و سپس مرا در پى كارى فرستاد. من فراموش كردم دستور آن حضرت را انجام دهم. آن شب، شب سردى بود. وقتى حضرت براى نماز برخاست، من متوجّه شدم و يادم آمد كه سطل را در جايى كه فرموده بود نگذاشته ام. از ترس سرزنش ايشان از جاى خود دور شدم. امام عليه السلام مرا با صدايى خشم آلود، فرا خواند. با خود گفتم: إنّا للّه، حالا چه بهانه اى بياورم؟. امام عليه السلام فرمود: واى بر تو! مگر عادت مرا نمى دانى كه جز با آب سرد، وضو نمى گيرم، چرا آب را برايم گرم كرده و در اين سطل ريخته اى؟!
عرض كردم: سرورم! به خدا قسم من نه سطلى گذاشته ام و نه آبى! حضرت فرمود: خدا را سپاس؛ به خدا قسم ما نه
۱.بحار الأنوار: 80/335/6.
امام صادق عليه السلامـ در پاسخ به يكى از اصحاب كه به ايشان عرض كرد: كشته شدن افراد را [در برابر بيزارى نجستن از على عليه السلام] خوشتر دارى يا بيزارى جستن آنها را از على؟ ـفرمود: رخصت (كشته نشدن آنها) را خوشتر دارم. مگر اين سخن خداوند متعال را درباره عمّار نشنيده اى كه: «مگر كسى كه به زور [به اظهار كفر]وادار شود، و حال آن كه دلش به ايمان خويش مطمئن است».