پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:همنشينان خداوند در فردا [ى قيامت]، پارسايان و بى رغبتان به دنيايند.

امام على عليه السلام:بى رغبتان به دنيا، گر چه [به ظاهر]خندانند اما دلهايشان گريان است و هر چند [به ظاهر]شادند، ليكن سخت اندوهناكند؛ و هرچند به آنچه روزى شان شده خرّم وشادمانند، اما بر خود بسيار خشمناكند.

امام على عليه السلام:به دنيا، همچون بى رغبتان رهيده از دنيا، بنگريد؛ زيرا كه آن، مأوى گزيده ساكن خود را بزودى مى راند و بهره مندِ آسوده خاطر را دردمند مى سازد. به دنيايى كه رفته و پشت كرده است اميد بازگشت نيست و معلوم نيست در آينده چه چيز از دنيا روى خواهد كرد، تا منتظرش باشيم.

امام على عليه السلام:بى رغبتان به دنيا، دلهايشان گريان است، گر چه به ظاهر بخندند و اندوهشان سخت (بسيار) است، گر چه به ظاهر شاد باشند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:همنشينان خداوند در فردا [ى قيامت]پارسايان و بى رغبتانِ به دنيايند.

امام على عليه السلام:بى رغبتان به دنيا، گر چه [به ظاهر]خندانند اما دلهايشان گريان است و هر چند [به ظاهر] شادند، ليكن سخت اندوهناكند؛ هرچند به آنچه روزيشان شده خرّم و شادمانند، اما بر خود بسيار خشمناكند.

امام صادق عليه السلام:همانا بى رغبتان به دنيا، از نور جلال و عظمت منوّرند و نشانه خدمت گزارى بر پيشانى آنها هويداست؛ و چرا چنين نباشند؟ آدمى وقتى خود را وقف خدمت گزارى به حكمرانى از حكمرانان دنيا مى كند، آثار آن در وى ديده مى شود، پس چگونه ممكن است كسى خود را وقف خدمت به خداوند متعال كند و اثر آن بر وى ديده نشود؟

امام على عليه‏السلام: به [دوستى]آن كه به تو رغبتى ندارد، رغبت مكن.

امام على عليه‏السلام: هيچ ذلّتى را همچون توجّه قلبى نسبت به آن كه دلش از [محبّت] من تهى است، نديدم.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ در سفارش به ابوذر ـ:اى ابوذر! خوشا به حال بى رغبتان به دنيا و شيفتگان به آخرت! كسانى كه زمين را بستر و خاك آن را فرش و آبش را گوارا و كتاب خدا را تن پوش و دعا را جامه خود كردند و از دنيا كاملاً بريدند.

امام على عليه السلام:بى رغبتان به دنيا، پادشاهان دنيا و آخرت اند. و هر كه به دنيا رغبت نشان دهد و به آن دل ببندد، در دنيا و آخرت، فقير است. و هر كه نسبت به دنيا زهد ورزد، مالك آن مى شود، و هر كه به دنيا دل ببندد، دنيا مالك او مى شود.